🚪فِي قَوْلِهِ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُوسَی اَلْخَشَّابِ عَنْ بَعْضِ رِجَالِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «اَلرَّحْمٰنُ عَلَی اَلْعَرْشِ اِسْتَوی‌ٰ» فَقَالَ اِسْتَوَی عَلَی كُلِّ شَيْءٍ فَلَيْسَ شَيْءٌ أَقْرَبَ إِلَيْهِ مِنْ شَيْءٍ.
شخصی از امام صادق (علیه السلام) روایت می کند: از ایشان سوال پرسیده شد در مورد ایه خدا بر عرش استوا دارد. (یعنی منظور این ایه چیست؟) فرمود: خدا به همه چیز استوا و تسلط دارد پس هیچ چیز از چیز دیگه ای به او نزدیک تر نیست.
نشانی: الکافي ج ۱، ص ۱۲۷
نکته:🆔 @ganjinekafi
این روایت هم مثل روایت قبل که در نقد مکان مند بودن خداوند هست به ما نشان می دهد به خلاف مشبهه سلفی-وهابی که خدا را دارای مکان و بالای عرش می دانند (مستند به همین ایه)، امام می فرماید که اینطوری نیست که این مشبهه تصور می کنند بلکه منظور از استوا در این ایه تسلط هست. و خدا مکان مند نیست که در مکانی مثل بالای عرش باشد و چیزی از دیگر اشیاء به او نزدیک تر باشد.