کشف «زلزله مغزی» ممکن است دانسته‌های ما درباره اسکیزوفرنی را متحول کند.

وقتی الگوهای اتصال معمولی مغز از حالت طبیعی خود خارج می‌شوند، منجر به اختلالات روان‌پریشی مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی می‌گردد.

در یک مطالعه جدید، پژوهشگران «زلزله‌های مغزی» را شناسایی کرده‌اند که اتصال‌پذیری مغز را در افرادی که با این شرایط زندگی می‌کنند و روان‌پریشی ناتوان‌کننده را تجربه می‌کنند، مختل می‌سازد.

با ترسیم نقش این زلزله‌های مغزی، تیم تحقیقاتی امیدوار است درک بهتری از اختلالات شایع مغزی به دست آورده و گامی به سوی مداخلات درمانی که بتوانند به مدیریت آنها کمک کنند، نزدیک‌تر شود.

در واقع، این زلزله‌های مغزی نشان‌دهنده یک عدم تعادل بین افزونگی و هم‌افزایی شبکه‌های مغزی هستند، به این صورت که مدارهای سلول‌های مغزی به ترتیب اطلاعات مشترک یا مکمل را پردازش می‌کنند. افزونگی، مغز را مقاوم‌تر می‌سازد، در حالی که هم‌افزایی به آن امکان می‌دهد اطلاعات بیشتری از ورودی‌های مرتبط استخراج کند.

محققان دریافتند که مغز افراد مبتلا به اختلالات روان‌پریشی به‌طور محسوسی نامتعادل‌تر است و اتصال‌پذیری نامنظم‌تر و تصادفی‌تری را نشان می‌دهد.

"کیانگ لی"، عصب‌شناس محاسباتی در مرکز TReNDS (پژوهش‌های ترجمه‌ای در تصویربرداری عصبی و علم داده) در آتلانتا، و همکارانش در مقاله منتشرشده خود می‌نویسند: "در این مطالعه، شواهد همگرایی ارائه می‌دهیم که نشان می‌دهد مغز روان‌پریش، حالت‌هایی از تصادفی بودن را در ابعاد مکانی و زمانی نشان می‌دهد."

پژوهشگران اسکن‌های مغزی دقیق ۱۱۱۱ شرکت‌کننده را تجزیه و تحلیل کردند که شامل ۲۸۸ فرد مبتلا به اسکیزوفرنی، ۱۸۳ فرد مبتلا به اختلال دوقطبی و ۶۴۰ فرد سالم به عنوان گروه کنترل بود. هر اسکن حدود پنج دقیقه طول کشید و تحلیل‌ها به گونه‌ای تنظیم شدند تا تعاملات مرتبه بالاتر (پیچیده‌تر) را شناسایی کنند.

زلزله‌های مغزی در مغز افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی به‌طور قابل توجهی بیشتر از گروه کنترل سالم مشاهده شد و مناطقی از مغز را تحت تأثیر قرار داد که با احساسات، حافظه و اطلاعات حسی مرتبط هستند.

محققان می‌گویند این زلزله‌های مغزی مانند آتشفشان‌های فعال هستند، به‌طوری که شبکه‌های خاصی در مغز افراد مبتلا به اختلالات روان‌پریشی، تمایل به اختلالات ناگهانی و منظم نشان می‌دهند.

با این حال، از آنجا که تمام شرکت‌کنندگان در طول آزمایش از نظر روان‌پزشکی پایدار در نظر گرفته شدند و اسکن‌ها در حالت استراحت گرفته شد، این زلزله‌ها لزوماً با دوره‌های حاد روان‌پریشی مرتبط نیستند.

"لی" و همکارانش می‌نویسند: «این یافته‌ها بر تأثیر شدید حالت‌های روان‌پریشی بر شبکه‌های مغزی حیاتی در مقیاس‌های مختلف تأکید می‌کنند و نشان‌دهنده یک تغییر عمیق در پیچیدگی و حالت‌های سازمانی مغز هستند.»

این پژوهش، نگاه جذاب و جدیدی به دانشمندان درباره مغز افراد مبتلا به اختلالات روان‌پریشی ارائه می‌دهد، اگرچه مطالعات بیشتری برای ردیابی الگو و فراوانی این زلزله‌های مغزی در بازه‌های زمانی طولانی‌تر از پنج دقیقه مورد نیاز است.

محققان می‌گویند برای بررسی چگونگی تأثیر زلزله‌های مغزی بر عملکرد شناختی، به کار بیشتری نیاز است. در حال حاضر مشخص نیست که آیا این اختلالات محرک ایجاد اختلالات روان‌پریشی هستند یا پیامدی از آنها محسوب می‌شوند.

مغز یک سیستم شبکه‌ای بسیار پیچیده است که تجزیه و تحلیل علل شرایطی مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی را بسیار چالش‌برانگیز می‌سازد، اگرچه پیشرفت‌هایی در حال حصول است. به عنوان مثال، ما در شناسایی افراد در معرض خطر بالاتر این شرایط از طریق نشانگرهای زیستی در بدن بهتر عمل می‌کنیم.

همچنین از برخی محرک‌هایی که می‌توانند باعث بروز دوره‌های روان‌پریشی شوند، آگاهیم؛ از جمله مصرف شاهدانه با قدرت بالا. هر یک از این اکتشافات کمی بیشتر درباره عملکرد مغز در زمانی که چند گام از واقعیت فاصله می‌گیرد، به ما می‌آموزد.

بر اساس آخرین آمار، تا ۳ نفر از هر ۱۰۰ نفر در ایالات متحده در مقطعی از زندگی خود یک دوره روان‌پریشی را تجربه خواهند کرد – و در حالی که راه‌هایی برای مدیریت این شرایط وجود دارد، دانشمندان به تلاش برای یافتن درمان‌های مؤثرتر با عوارض جانبی کمتر ادامه می‌دهند.

محققان می‌نویسند: «اختلالات روان‌پریشی، مانند اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، چالش‌های تشخیصی قابل توجهی با پیامدهای عمده بر سلامت روان ایجاد می‌کنند.»

این پژوهش در مجله Molecular Psychiatry منتشر شده است.

Source
-
Channel of science is for all