هیچ ایرانی مسلمان نیست و هیچ مسلمانی ایرانی نیست. دست از این توهم تاریخی بردارید.
این نوشته انکار بخشی از «تاریخ» و «جامعه» است؛ شبیه به کسانی که امروزه بخشی از تحولات اجتماعی را انکار می‌کنند. در واقع افتادن در گرداب توهمات تاریخی پیرامون ایران است که گویی در ۱۵۰۰ سال قبل، جامعه‌ی ایران به لحاظ دین‌داری متنوع و آزاد بوده و بعد از اسلام، این تنوع و آزادی از بین رفته است؛ درحالی‌که دین زرتشت از سوی پادشاه پذیرفته و از بالا به پایین، دین رسمی گردید. اما در ورود اسلام به ایران، مردم در یک بازه‌ی زمانی ده‌ها ساله مسلمان شدند و سپس یکی از محورهای مهم مسلمانی را در طول تاریخ تشکیل دادند و گزارش‌های تاریخی متعددی هم نشان از وجود تنوع دین‌داری را می‌دهد.
نکته‌ی قابل توجه این‌که همین الان هم، اکثریت مردم در ذیل گرایش‌ها و سبک‌های مختلف دین‌داری، مسلمان‌اند یا در صورت تفاسیر بدیل از اسلام، حاضرند مسلمان بمانند. این دو جمله بیش‌تر باعث «انسانیت‌زدایی» از بخش اکثریت جامعه است.
🌐 فکرک‌های‌من | موسوی عقیقی | شماره‌ی: ۱۱۵۴
✅ http://t.me/fekr_rak
📷 instagram.com/mousavi_aghighii