اختلاف در کربلا و معضل امنیت ملی
#محمد_موسوی_عقیقی
اربعین حسینی در این سال‌ها فضای معنوی به خصوصی را برای بخش زیادی از مردم، با تمام تفاوت‌های مذهبی، ایجاد کرده است. تجربه‌ی شنیداری من از مردمی که در این مناسبت اجتماعی - دینی شرکت کرده‌اند، در اکثریت موارد خوب بوده است. زنانِ مذهبی یا غیرمذهبی که در ایران پوشش متفاوتی دارند، در آن‌جا به احترام فضای مشاهد مشرفه، حداکثریت پوشش در فقه را رعایت می‌کنند و در حداقل مسائل به سبک خود هستند. علاوه بر این، در تمامی حالات، عراقی‌ها میزبانی خوبی به عمل می‌آورند.
اما در ۳-۴ سال اخیر، جریانی اندک و معدود، هر ساله سعی می‌کند میان مهمانِ ایرانی و میزبان عراقی تفرقه اندازد. به این صورت که، در کربلا و مسیر حرم امام حسین(ع)، وقتی به موکب آیتالله صادق حسینی شیرازی می‌رسد، توقف می‌کنند و شعارهایی چون «مرگ بر ضد ولایت فقیه» سر می‌دهند یا برای رهبر عالیِ ایران دعا می‌کنند. این رفتار البته یک پیشینه و یک‌سری عواقب به همراه دارد.
پیشینه‌ها
(۱) خاندان حسینی شیرازی در یک‌صد سال اخیر شماری از مراجع تقلید را درون خود جا داده است، از جمله میرزای شیرازی، مهدی شیرازی، عبدالهادی شیرازی و... . در سال ۱۳۴۰ خورشیدی آیتالله محمد شیرازی اعلام مرجعیت و رفته‌رفته مقلدان زیادی پیدا کرد. پس از وفات او در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، برادر کوچک‌اش آیتالله صادق شیرازی بار مرجعیت خاندان شیرازی را بر دوش گرفت و مقلدان بیش‌تری از برادر خود پیدا کرد.
شیرازی‌ها دو باور دارند که در این سال‌های اخیر، برخی مذهبی‌ها با آن زاویه پیدا کرده‌اند:
۱. باور به ولایت فقیهِ شورایی در مقابل فردی؛
۲. جواز قمه‌زنی و تیغ‌زنی در عزاداری.
(۲) آیتالله خامنه‌ای بعد از رسیدن به رهبری در سال ۱۳۶۸ خورشیدی و شروع مرجعیت گسترده از سال ۱۳۷۳ خورشیدی، دو مسأله را نهی کرد:
۱. اجرای علنی قمه‌زنی؛
۲. مسائلی که باعث تضعیف یا حذف اتحاد میان شیعیان و اهل سنت می‌شد.
(۳) سال‌ها قبل روحانی جوانی به نام یاسر الحبیب کتابی نوشت به نام «الفاحشة الوجه الآخر لعائشة» و در این کتاب تهمت‌های جنسی‌ای و توهین‌هایی به عایشه دختر ابوبکر و همسر پیام‌آوراسلام(ص) نسبت داد و با توجه به این‌که شبکه‌ی ماهواره‌ای پُرمخاطبی (فدک) داشت، موج اعتراضات زیادی را علیه شیعیان در کشورهای سُنی‌نشین درست کرد. در این شرایط آیتالله خامنه‌ای این جریان را «شیعه‌ی انگلیسی» خواند و در فتوایی، هرگونه توهین به همسران پیامبر را حرام اعلام کرد.
اما از آن‌جایی که یاسر الحبیب از ترویج‌کنندگان مرجعیت آیتالله شیرازی بود، الحبیب به بیت شیرازی‌ها منتسب شد و در لایه‌ی مقلدین این دو مرجع تقلید نزاع‌هایی پیش آمد؛ به خصوص تعدی‌های مجازی یا فیزیکی در برخورد با بیت شیرازی‌ها از جمله ساخت کلیپ‌ها در فضای مجازی و نصب بنرها در خیابان‌ها و سعی بر رد اجتهاد شیرازی‌ها و از آن‌سو، اجرای قمه‌زنی در قم و پخش سخنرانی برادر (مجتبی شیرازی) و فرزند (حسین شیرازی) آیتالله شیرازی در نقد ولایت فقیه و شخص ولی‌فقیه و نقد سیاست جمهوری اسلامی در شبکه‌ی ماهواره‌ای امام حسین(ع) که از سوی آیتالله شیرازی مدیریت می‌شود، از سوی بیت شیرازی‌ها.
با این حال در سطوح بالا، هیچ‌گاه این اختلاف‌ها علنی و منجر به درگیری و نزاع نشد. در واقع آیتالله شیرازی با کناره‌گیری از سیاست داخلی و توجه به تبلیغات دینی خارج از ایران و آیتالله خامنه‌ای با پذیرفتن مرجعیت شیرازی، این نزاع را کنترل کردند. به این صورت مجوز چاپ توضیح‌المسائل آیتالله شیرازی باطل نشد، حساب‌های وجوهات او در قم مسدود نگردید و دفاترش در شهرهای ایران هم تعطیل نشد.
حتی در سال ۱۳۸۰ خورشیدی که آیتالله محمد شیرازی درگذشت، آیتالله خامنه‌ای او را «عالم مجاهد» و بیت او را «بیت شامخ و معظم شیرازی» خواند.
اکنون هم با وجود جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه، ترورها و کشتار مردم و...، آیتالله شیرازی سکوت کرده، و رهبر جدید ایران آیتالله مجتبی خامنه‌ای و نهادهای حوزوی و امنیتی، برخورد علنی یا غیرعلنی با این مرجع تقلید نداشته‌اند.
عواقب
آیتالله شیرازی و به صورت کلی خاندان شیرازی، در عراق و به خصوص کربلا، مقلدان زیادی دارد و چهره‌ای محبوب و مورد احترام است؛ نیز آیتالله خامنه‌ای در میان عراقی‌ها (به خصوص پس از تشییع جنازه‌ی چند میلیونی در عراق)، چنین جایگاهی دارد.
چنین جدال‌هایی می‌تواند باعث پنج مسأله شود:
۱. رادیکال‌تر شدن بیت شیرازی در مقابل حکومت؛
۲. سوءاستفاده‌ی نیروهای اسرائیلی و آمریکایی و وهابی از این تنش بین شیعیان، به خصوص در زمان جنگ؛
۳. بدنامی زائرانِ مهمان ایرانی در نزد میزبان عراقی؛
۴. کشاندن اختلاف به وضعیت نابسامان سیاسی عراق؛
۵. نقض اتحاد بین شیعیان در شرایط جنگی؛
🌐 فکرک‌های‌من | موسوی عقیقی | شماره‌ی: ۱۱۴۹
✅ http://t.me/fekr_rak
📷 instagram.com/mousavi_aghighii
Post #1218
2.84K
- 👍 24
- 👎 3