خونه‌ی ما
خواننده: مرجان فرساد.

خونه‌ی ما دورِ دوره،
پشت کوه‌های صبوره،
پشت دَشتای طلایی،
پشت صحراهای خالی.

خونه‌ی ماست اونورِ آب،
اونورِ موج‌های بی‌تاب،
پشت جنگلای سَروه،
توی رویاست، توی یه خواب.

پشت اقیانوسِ آبی،
پشت باغای گلابی
اونور باغای انگور،
پشت کندوهای زنبور.

خونه‌ی ما پشت ابرهاست،
اونور دلتنگیِ ماست،
تهِ جاده‌های خیسه،
پشت بارون، پشت دریاست.

خونه‌ی ما قصه داره،
آلبالو و پسته داره؛
پشت خنده‌هایِ گرمش،
آدمای خسته داره.

خونه ما شادی داره،
توی حوضاش ماهی داره؛
کوچه‌هاش توپ‌بازی داره،
گربه‌های نازی داره.

خونه‌ی ما گرم و صمیمی‌،
رو دیواراش عکسای قدیمی،
عکسِ بازی تویِ اِیوون،
لب دریا تو تابستون.

عکس اون روز زیر بارون،
با یه بغض و یک چَمِدون،
رفتن از پیشِ آدم‌هایِ،
نازنین و مهربون.

https://telegram.me/ezzatiparvar