Вельмі сімвалічныя радкі — у пошуках беларускай ідэі… для ТБМ Ліда. Само па сабе культываванне беларускай мовы на гістарыянай Літве не ёсць нічым дрэнным, усё ж гэта больш аўтахтонная з’ява, чым пануючая цяпер “культурная парадыгма”. Аднак без разумення генезісу гэтай з’явы, беларуская мова з боку розных каля-БНФ’аўскіх груповак падобная да маўпы з гранатай, бо прыходзяць яны на гэтыя сакральныя землі са ўсялякімі скарынамі, “шматэтніяным ВКЛ (і гэта ў лепшым выпадку), рускім горадам і іншымі абсалютна другаснымі элементамі тутэйшага ладшафту. Не рэдка гэта яшчэ і спалучаецца з адкрытым манкурствам, паколькі вялікая частка шчырых беларусоў з лідчыны не маюць ні воднага праваслаўнага ў сваім сямейным дрэве, але паводзяць сябе як паслы Візантыі ў моры лацінянскай ерасі.