У той жа перыяд Літва, як і ў папярэдні перыяд, была грамадствам, ядром якога былі ваяры. Асноўнай каштоўнасцю таго грамадства быў ваярскі поспех, што добра адлюстравана ў антрапаніміцы. Фактычна, гэта была краіна гераічнага пачатку. Доля баярства ў літоўскім грамадстве была вельмі вялікай. У дадзяржаўны перыяд ваяры складалі амаль 1/4 насельніцтва. Была важнай і ўлада князя, што адлюстравана традыцыяй вялікіх курганаў, што паказвалі як вакол князя ці правадыра гуртуецца грамадства.

Фактычна, сутыкненне Літвы з Руссю было тым жа, што і сутыкненне Рыма і Карфагена, дзяржавы ваяроў і дзяржавы купцоў. Але ў нашым выпадку Русь здалася Літве амаль без хоць якіх праблем, бо ўсе гэтыя Полацкія землі былі тэрыторыямі абсалютнага панавання трэцяга саслоўя, якое не здольнае ні на які годны ўчынак.

На фотаздымку: вялікія элітарныя курганы могільніку Pavajuonis-Rėkučiai з артыкулу Л. Курылы