📌 تابع واکنش (Reaction Function) در سیاست پولی چیست؟

آنچه کوین وارش شروع کرده، موجب بالا گرفتن بحث‌هایی شده است، که البته الزاما جدید نیستند، اما مجدد داغ شده اند. بالاخره رفتار بانک مرکزی تا چه حد و با چه ابزاری، باید قابل پیش‌بینی باشد؟

ایده Forward guidance چنین بود که بانک مرکزی باید سیگنال‌های روشنی از تصمیمات آتی خود ارائه دهد؛ به‌ویژه زمانی که نرخ بهره نزدیک به صفر (Zero Lower Bound) است. با این حال، امروز این ایده مورد نقدهای جدی قرار گرفته است، به همان دلایلی که در پست قبلی شرح داده شد.

اما کسانی که در نقد Forward Guidance با وارش هم‌نظرند، الزاماً خواهان این نیستند که بانک مرکزی باید غیرقابل پیش‌بینی باشد و یا مطلقاً مشخص نباشد که چه سیاستی را در پیش خواهد گرفت. بلکه بسیاری بر آنچه Reaction Function شناخته می‌شود، تاکید دارند؛ که احتمالاً می‌توان به «تابع واکنش» ترجمه‌اش کرد.

تابع واکنش، نحوه پاسخ سیستماتیک بانک مرکزی به تغییرات در اقتصاد را مشخص می‌کند؛ یعنی باید معین باشد که در برابر رویدادهای مختلف، بانک مرکزی چگونه بطور سیستماتیک واکنش نشان خواهد داد و چگونه رفتار خواهد کرد.

می‌توان به قاعده‌ سیاست پولی «قاعده تیلور» بعنوان مثالی برای تابع واکنش اشاره کرد. البته قابل ذکر است که آنچه بعنوان تابع واکنش معرفی می‌شود، الزاماً یک حالت مکانیکی صرف ندارد، به این معنا که با تزریق داده به یک معادله ریاضی، خروجی قطعی صادر شود. بلکه در واقع، «آنچه باید ارائه شود، شرحی به اندازه کافی واضح از نحوه واکنش سیاست [پولی] به تغییر شرایط است.» (Benigno)

پی‌نوشت: در یادداشت‌های آینده، بیشتر به مزایا و معایب این موضوع و مسائل پیرامون آن، از جنبه اقتصاد پولی و اقتصاد سیاسی خواهم پرداخت.

☑ @ehsanmnotes