معرفتِ ما از راهِ آزمون و حذفِ خطا رشد می‌کند، و تفاوتِ عمده بین رشد معرفت در دوره‌ی پیش از علوم جدید و رشد علمی در این دوره این است که ما آگاهانه در تراز علمی خطاهایمان جست‌وجو کنیم، و اختیارِ آگاهانه‌ی روش انتقادی، ابزار عمده‌ی رشد می‌شود. روش انتقادی-یا رویکرد انتقادی-به‌طور کلی به جست‌وجوی مشکلات یا تناقضات، و حل و رفعِ موقتی آنها بستگی دارد. خصلتِ خاص این رویکرد، همان آزمون‌های انتقادی است، و می‌تواند به دوردست و به فراسوی علم راه یابد.
یکی از بهترین معانی «خرد» و «خردمندی» آن است که نسبت به انتقاد و منتقد، سعه‌ی صدر داشته باشیم-و آماده شویم که از ما انتقاد کنند و هر کسی نیز با اشتیاق از خودش انتقاد کند.
کارل پوپر/جست‌وجوی بی‌پایان
@tafakkor
Post #314
10
Forwarded from تفکر