آرشیو فیلسوف مرده

For @justacrazyauthor
ژولیا کریستوا (Julia Kristeva) چون دغدغه‌ش ادبیات، میل، هویت، امر طردشده و مرزهای سیال بین سوژه و دیگریه.
‌

For @puioke
موریس مرلو-پونتی (Maurice Merleau-Ponty) چون معنا بیشتر در حضور، لمس، سکوت و تجربه‌ی بی‌واسطه با دیگری شکل می‌گیری تا با حرف زدن درباره‌ی احساسات.
‌

For @My_Chanel_Forever
میگل د اونامونو (Miguel de Unamuno) چون زندگی براش به شکل حرکتی مداوم تجربه می‌شه؛ کوتاه، روشن و بدون توضیح اضافه‌ست. دغدغه‌ش زندگی، گذر زمان، مرگ، میل به ادامه دادن و تلاش برای رسیدن به معناست.
‌

For @dailyxq
خوزه ارتگا ئی گاست (José Ortega y Gasset) چون در نظرش انسان موجودیه که خودش رو در دل شرایط می‌سازه و زندگی چیزیه که باید اون رو فعالانه پیش برد.
‌

For @moonmaze
ایمانوئل لویناس (Emmanuel Levinas) چون مسئولیتی در قبال رنج و آسیب‌پذیری دیگران حس می‌کرد؛ ارزش زندگی نه در پیروزی و رهایی فردی بلکه در بودن برای دیگری و یادآوری ارزش دیگری پیدا می‌شه.
‌

For @classicalwhispers
گابریل مارسل (Gabriel Marcel) چون بین تاریکی وجودی و امکان امید، عشق و معنا حرکت می‌کنه.
‌

For @jayibarayebayganichertoperta
میشل دوسرتو (Michel de Certeau) چون براش خود روزمرگی، با تمام تیکه‌های پراکنده، بی‌نظم و ظاهراً بی‌اهمیت، ماده‌ی اصلی زندگی و روایته.
‌

For @commotionofmuse
هانا آرنت (Hannah Arendt) چون زنده بودن براش امری سیاسیه؛ تأکید بر امکان زندگی، آزادی در دل محدودیت‌ها، تجربه‌ی مشترک جهانی در کنار ارزشمندی امور ساده و روزمره داشته.
‌

For @Khordesohbat
جورج سیمل (Georg Simmel) چون جذابیت زندگی به پیدا کردن معنا و آدم‌های تازه تو دل چیزهای معمولی و مکان‌های غیرمنتظره‌ست.
‌

For @solyiltin
باروخ اسپینوزا (Baruch Spinoza) چون از نظرش انسان جدا از طبیعت نیست بلکه جزئی از همان طبیعت واحده.
‌

For @parvazeazadi
مارتین هایدگر (Martin Heidegger) چون مدام درگیر نسبت انسان با زمان، خاطره، مکان و معنای بودن هستش.
‌

For @feeling_powerful
میشل فوکو (Michel Foucault) چون از نظرش قدرت در روابط جاریه، نه اینکه فقط در دست صاحب قدرت باشه و به همین دلیله که می‌تونه نامرئی و درهم‌تنیده با میل، احساس و شخصیت باشه.
‌

For @NoahKahansSong
آیزیا برلین (Isaiah Berlin) چون باور داشت ارز‌ش‌های انسانی گاهی باهم ناسازگارن و همین می‌تونه زمینه‌ساز توجیه‌های خطرناک سیاسی بشه.
‌

For @BanalienParty
لودویگ ویتگنشتاین (Ludwig Wittgenstein) چون از نظرش دستور زبان می‌تونه ما رو به توهم فهمیدن معنا دچار کنه. چون به جای خود جواب در واقع مجذوب لحظه‌ای می‌شه که زبان ما رو فریب می‌ده.
‌

For @Blueismylifeeee
هنری برگسون (Henri Bergson) چون از نظرش زندگی اصیل در تجربه‌ی مستقیم و سیالِ زمان و احساس جریان داره، نه با نظم خشک و عقلانی.
‌

For @CorvidMediaJournal
تئودور آدورنو (Theodor W. Adorno) چون هنر براش فقط زیبایی و سرگرمی نیست، نسبت هنر با جامعه، ایدئولوژی و قدرت مسئله‌ی اساسیه.
‌

For @Roozmaregibazarafeha
ژان بودریار (Jean Baudrillard) چون به نظرش هنرمند می‌میره اما اثرش با دوباره دیده شدن، حضورش رو در ذهن مخاطب زنده نگه می‌داره.
‌

For @gorgouschaos
دانا جین هاراوی (Donna Jeanne Haraway) چون در نظرش مرزهای تثبیت‌شده بین انسان و غیرانسان، طبیعت و فرهنگ، علم و اسطوره و هویت‌های ثابت باید به چالش کشیده بشن.
‌

For @AsemoonNotes
فردریش نیچه (Friedrich Nietzsche) چون به اخلاقی که رنج کشیدن، فدا کردن خود و تحمل زیاد دیگری رو فضیلت می‌دونه، بدگمانه. رفتار درست قدرت زیستن، آفرینندگی و شکوفایی فرد رو باید بیشتر کنه.
‌

For @AKingdomOfMe
لوس ایریگاری (Luce Irigaray) چون محور کارش نقد ساختارهای مردسالارانه در فلسفه، دین، فرهنگه و درباره‌ی جنسیت و سوژگی زنان کار کرده.
‌