UpToDate 2025
▪️روش انتقال
▫️روش اصلی عفونت با HPV از طریق تماس مستقیم پوست به پوست است.
▫️پوست نواحی دارای مسریشن یا آسیب‌دیده فرد را مستعد آلودگی می‌کنند.
▫️عفونت نهفته نیز ممکن است در پوست سالم و بدون ضایعه واضح وجود داشته باشد.
▫️اگر چه انتقال از طریق اشیاء بی‌جان مطرح شده اما هنوز اهمیت بالینی آن اثبات نگردیده‌است.
▫️در مجموع اهمیت انتقال از اشیاء در مطالعات مورد اختلاف است و درصد و کارایی انتقال آن به طور کامل مشخص نشده‌است.
▫️اتانول و شوینده‌های رایج تاثیر قابل توجهی در غیرفعالسازی HPV روی سطوح ندارند.
▫️دوره کمون این عفونت بین ۲ تا ۶ ماه است.
▫️بهبود خود به خودی وارت‌ها در دو سوم کودکان در طی ۲ سال رخ می‌دهد ولی در بزرگسالان ممکن است تا چندسال به طول بیانجامد.
▫️عود شایع است.
▪️تشخیص
▫️بالینی و براساس شکل ضایعه است. (تصاویر)
▫️برداشتن لایه‌های هایپرکراتوتیک روی وارت‌های Common یا Plantar معمولاً مویرگ‌های ترومبوزه شده را نشان می‌دهد.
▫️وارت‌های کف دست و پا باعث محو شدن خطوط طبیعی پوست (درماتوگلیف‌ها) نیز می‌شوند.
▪️تشخیص افتراقی
▫️میخچه (Corn): پاپول هایپرکراتوتیک با Core مرکزی که ممکن است خطوط طبیعی پوست را محو کند ولی فاقد مویرگ‌های ترومبوزه است.
▫️پاشنه سیاه (Black heel): خشک‌شدن گلبول‌های قرمز که پس از ضربه در اپیدرم پاشنه ته‌نشین شده‌اند. برخلاف وارت‌ها رنگ تیره این ضایعات را می‌توان با تراشیدن سطحی از بین برد و خطوط پوست نیز دست‌نخورده باقی مانده‌اند.
▫️کراتوز سبورئیک: پاپول‌ها یا پلاک‌های با ظاهر Stuck-on که اغلب رنگدانه‌دار هستند.
▫️آکروکوردون: پاپول‌های پایه‌دار و هم‌رنگ پوست هستند ولی برخلاف وارت‌های فیلی‌فرم برآمدگی‌های کراتوتیک انگشت‌مانند ندارند.
▫️لیکن‌پلان: افتراق آن با توزیع متقارن، استریای ویکهام و درگیری دهانی این بیماری است.
▫️لیکن نیتیدوس: پاپول‌های صاف ۱ تا ۲ میلی‌متری که گردتر از وارت‌های Flat هستند.
▫️بدخیمی: در مواردی که پاپول یا پلاک‌های شبیه زگیل دارای رشد نامنظم، اولسریشن یا مقاومت به درمان هستند باید مدنظر باشند.
☑️ درمان
▫️درمان وارت‌های جلدی ممکن است ضروری نباشد.
▫️هدف نهایی درمان عدم وجود وارت‌های قابل مشاهده است.
▫️ظهور مجدد خطوط طبیعی پوست در کف دست و پا نیز نشانه بهبودی می‌باشد.
▫️بهبود بالینی الزاماً ریشه‌کنی ویروس را تایید نمی‌کند.
➖ درمان وارت‌های Common و Plantar
🔹خط اول
▪️اسید سالیسیلیک:
▫️معمولاً غلظت‌های بین ۱۷ تا ۵۰ درصد استفاده می‌شود. غلظت‌های بالاتر (۴۰ تا ۵۰ درصد) برای نواحی دارای لایهٔ شاخی ضخیم (مانند کف دست یا کف پا) به کار می‌رود.
▫️دارو مستقیماً باید روی ضایعه مالیده شود و پوست قبل از استفاده باید خشک باشد.
▫️تجویز آن روزانه بوده ولی نباید مدت آن بدون ارزیابی پزشک از ۱۲ هفته فراتر برود.
▫️برای تثبیت پماد می‌توان از زدن چسب روی آن استفاده کرد که در این صورت می‌توان هر ۴۸ ساعت آن را تعویض کرد.
▫️تراشیدن وارت‌ها با سوهان ناخن یا سنگ پا به صورت دوره‌ای باید انجام شود و خیساندن وارت قبل آن به مدت ۵ دقیقه می‌تواند کمک کند.
▫️معمولاً هنگام تراشیدن مقدار کمی خونریزی وجود دارد، اما اگر پوست دردناک شد نباید ادامه داد.
▫️عارضه: تحریک موضعی پوست که در صورت شدید بودن باید دفعات استفاده کاهش یابد.
▫️ممنوعیت: در بیماران دارای نوروپاتی محیطی
▪️کرایوتراپی:
▫️به دلیل درد قابل توجه در کودکان خردسال از آن اجتناب می‌شود.
▫️وارت‌های Plantar و هایپرکراتوتیک باید قبل از درمان تراشیده شوند.
▫️نیتروژن مایع را می‌توان با اسپری یا با استفاده از یک سواب پنبه‌ای آغشته به آن تجویز کرد.
▫️با توجه به امکان زنده‌ماندن HPV در نیتروژن مایع، توصیه می‌شود به جای فرو بردن سواب‌های پنبه‌ای در مخزن اصلی هربار مقدار کمی نیتروژن در یک ظرف یکبار مصرف ریخته شود.
▫️هدف، ایجاد یک ناحیهٔ یخ‌زدهٔ قابل مشاهده است که زگیل و تقریباً ۲ میلی‌متر از پوست طبیعی اطراف را در بر می‌گیرد و ظرف ۳۰ تا ۶۰ ثانیه پس از استفاده ناپدید شود.
▫️دو چرخه انجماد و ذوب ممکن است به بهبود وارت‌های ضخیم یا Plantar منجر شود.
▫️درمان هر ۲ تا ۳ هفته یک بار تکرار می‌شود ولی اگر ظرف ۶ نوبت درمان پاسخ ایجاد نشود باید سراغ درمان‌های دیگر رفت.
▫️کرایوتراپی در انگشتان و اطراف ناخن باید با احتیاط زیاد انجام شود (خطر نوروپاتی و آسیب دائمی به ماتریکس ناخن).
▫️عارضه: تحریک موضعی پوست با درجات مختلف و بعضاً هایپوپیگمنتیشن
▫️بهبود معمولاً ظرف ۴ تا ۷ روز رخ می‌دهد.
▫️تاول زدن ناشی از آن گاهی می‌تواند منجر به گسترش ویروس به پوست مجاور شود.