Էսօր ուզում եմ ձեզ պատմել Թուրքիայի համար 1 դեմքի՝ առաջին նախագահ Աթաթուրքի մահվան մասին🤷‍♀
Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադիր ու առաջին նախագահ Մուսթաֆա Քեմալ Աթաթուրքի (թուրք.՝ Mustafa Kemal Atatürk) մահը տեղի ունեցավ 1938 թվականի նոյեմբերի 10-ին առավոտյան ժամը 09:05-ին:
Աթաթուրքի առողջական վիճակն սկսեց վատանալ դեռևս 1937 թվականից: Գանգատվում էր մաշկային ուժեղ քորից ու քրոնիկ հոգնածությունից: Սկզբնական շրջանում Յալովայում բուժող բժիշկները քորը կապում էին տեղի մրջյունների խայթոցների կամ ալերգիայի հետ: 1938 թվականի սկզբին դոկտոր Նիհադ Ռեշադ Բելգերը (թուրք.՝ Dr. Nihat Reşat Belger) ախտորոշեց լյարդի ցեռոզ, քանզի չնայած իմ լսած հակասական կարծիքներին իր անձի նկատմամբ, ասեմ, որ Աթաթուրքն անտանելի ալկոհոլիկ էր: Չնայած խիստ դիետային ու բուժումներին, վիճակը հուլիսի վերջին կտրուկ վատթարացավ, ու նրան տեղափոխեցին Ստամբուլի Դոլմաբահչե պալատ, որտեղից այլևս դուրս չեկավ:
Աշնանն արդեն որովայնի խոռոչում հեղուկ էր կուտակվում, որը բժիշկները ստիպված էին պարբերաբար հեռացնել պունկցիաների միջոցով: Երկու անգամ կոմայի մեջ ընկնելուց հետո մահացավ 1938 թվականի նոյեմբերի 10-ին առավոտյան: Նրա մահվան պահին՝ ժամը 09:05-ին, Դոլմաբահչե պալատի բոլոր ժամացույցները կանգնեցվեցին որպես սգո նշան (վիդեոյի վերջում, եթե ուշադիր լինեք, մոտեցրել եմ իրա աշխատանքային սեղանի վրա գտնվող ժամի վրա, որտեղ նորից նույն ժամն ա կանգնեցված):
Մահից հետո պետական սուգ հայտարարվեց (նկարում պատկերված ա հուղարկավորության օրը, որին մասնակցելու համար ժողովուրդը դուրս էր եկել, այսպես կորված, վերջին շնորհակալությունը հայտնելու): Նոյեմբերի 20-ին աճյունը ռազմանավով տեղափոխվեց Իզմիթ, հետո գնացքով՝ Անկարա: Նոյեմբերի 21-ին ամփոփվեց Անկարայի Ազգագրական թանգարանում: Մահվանից 15 տարի անց՝ 1953 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Աթաթուրքի աճյունը տեղափոխվեց իրա համար կառուցված հսկայական դամբարանային համալիր՝ Անըթքաբիր (թուրք.՝ Anıtkabir, գլխավոր շենքի նկարը վերևում):
Ամեն տարի նոյեմբերի 10-ին՝ ժամը 09:05-ին, Թուրքիայում ամբողջությամբ կանգ ա առնում հասարակական կյանքը՝ հարգելու Աթաթուրքի հիշատակը: Ավանդույթը սկսվել ա 1939 թվականից ու դարձել երկրի պետական ու հասարակական արարողակարգերից մեկը:
Ճիշտ 09:05-ին ամբողջ երկրով մեկ հնչում են արտակարգ իրավիճակների սիրենները, նավերի, գնացքների և ավտոմեքենաների շչակները: Տրանսպորտային շարժը կանգ ա առնում մայրուղիներում, փողոցներում ու կամուրջների վրա: Վարորդները դուրս են գալիս մեքենաներից, իսկ հետիոտները կանգնում են զգաստ դիրքում: