در این جلسه نشان داده خواهد شد که مفاهیم کلیدی آگامبن، پیش از آن‌که مستقیماً سیاسی باشند، ریشه در تأمل او بر زبان، امکان، قوه و آستانه دارند. از این رهگذر، شرکت‌کنندگان درمی‌یابند که پروژه‌ی او صرفاً واکنشی به تحولات دولت مدرن نیست، بلکه تلاشی برای فهم پیوند ژرف میان متافیزیک غربی، صورت‌بندی قانون، و شیوه تصرف زندگی در جهان جدید است. این جلسه در حکم نقشه‌ی راه کل دوره خواهد بود و افق مفهومی لازم را برای فهم مباحث بعدی فراهم می‌سازد.
 
جلسه‌ی دوم: حیات برهنه و هومو ساکر

جلسه‌ی دوم به یکی از محوری‌ترین و در عین حال مناقشه‌برانگیزترین ایده‌های آگامبن اختصاص دارد: مفهوم «حیات برهنه». در این جلسه توضیح داده می‌شود که چگونه در سنت سیاسی غرب، زندگی انسانی همواره به‌نحوی تفکیک، طبقه‌بندی و در نظم سیاسی وارد شده است، و چرا آگامبن این فرایند را برای فهم قدرت مدرن تعیین‌کننده می‌داند. در این چارچوب، تمایز مشهور میان zoē و bios بررسی می‌شود تا روشن شود چگونه «زندگی» در مقام امر طبیعی و «زندگی» در مقام شیوه‌ای سیاسی و معنادار، در دستگاه حاکمیت به‌گونه‌ای خاص از هم جدا و در عین حال به هم بسته می‌شوند.

سپس از خلال تحلیل چهره‌ی «هومو ساکر» نشان داده می‌شود که حاکمیت چگونه از راه نوعی طرد درونی، زندگی را در معرض تصرف کامل قرار می‌دهد: حیاتی که می‌توان آن را کشت، بی‌آن‌که این کشتن به‌سادگی در نظم حقوقی عادی بگنجد. این جلسه برای فهم نقد آگامبن از زیست‌سیاست مدرن اهمیت بنیادی دارد و نشان می‌دهد که سیاست جدید نه فقط با اداره‌ی شهروندان، بلکه با مدیریت و برهنه‌سازی خودِ حیات سروکار دارد.
 
جلسه‌ی سوم: وضعیت استثنائی
در سومین جلسه، بحث به هسته‌ی سخت فلسفه‌ی سیاسی آگامبن نزدیک می‌شود: مفهوم «وضعیت استثنایی» و منطق نهفته در آن. در این بخش، بررسی خواهد شد که چگونه قانون در جهان مدرن فقط از راه اِعمال قواعد عمل نمی‌کند، بلکه گاه درست از طریق تعلیق خود، شکل رادیکال‌تری از اقتدار را برقرار می‌سازد. با تکیه بر خوانش آگامبن از کارل اشمیت، نشان داده می‌شود که استثنا نه امری حاشیه‌ای و گذرا، بلکه ساختاری اساسی در منطق حاکمیت است؛ ساختاری که در آن مرز میان قانون و بی‌قانونی، درون و بیرون، حفاظت و خشونت، به‌شدت ناپایدار می‌شود.
در ادامه، مفهوم «اردوگاه» به‌منزله‌ی صورت‌بندی تاریخی و سیاسی این منطق بررسی می‌شود؛ نه فقط به‌عنوان یک رخداد تراژیک قرن بیستم، بلکه به‌عنوان الگویی افشاگر برای فهم چگونگی عمل قدرت در عصر جدید. این جلسه همچنین نشان می‌دهد که چرا آگامبن برای تحلیل دولت مدرن ناگزیر به رجوع به الهیات سیاسی است و چگونه مفاهیم ظاهراً سکولار سیاست جدید، همچنان حامل ساختارهایی الاهیاتی‌اند. نتیجه آن‌که شرکت‌کننده درمی‌یابد نقد آگامبن متوجه صرفاً دولت‌های استبدادی نیست، بلکه متوجه منطقی است که می‌تواند در بطن نظم‌های حقوقی و اداری مدرن نیز فعال باشد.
 
جلسه‌ی چهارم: فرمِ زندگی و امکان سیاستی دیگر
پس از طی مسیر نقد حاکمیت، قانون و زیست‌سیاست، جلسه‌ی چهارم به این پرسش می‌پردازد که آیا در اندیشه‌ی آگامبن افقی ایجابی نیز وجود دارد یا نه. اگر پروژه‌ی او فقط در حد تشخیص سازوکارهای قدرت باقی بماند، طبعاً با نوعی انسداد نظری روبه‌رو خواهیم شد؛ اما آگامبن می‌کوشد از دل همین نقد، امکانی دیگر برای اندیشیدن به زندگی و سیاست بگشاید. در این جلسه، مفهوم «فرمِ زندگی» در مرکز بحث قرار می‌گیرد: شیوه‌ای از زیستن که در آن زندگی و صورت آن از یکدیگر قابل انفکاک نیستند و از همین‌رو کمتر در معرض مصادره‌ی حاکمیت قرار می‌گیرد.
 
در کنار آن، ایده‌ی «تعطیل‌سازی» یا بی‌اثرسازی دستگاه‌های قدرت بررسی می‌شود؛ یعنی نه صرفاً انهدام نهادها، بلکه گشودن نسبتی دیگر با قانون، کارکرد، و نظم. همچنین مفهوم قوه، به‌ویژه از حیث توانِ ناتوانی و امکانِ عدم، به‌عنوان بخشی مهم از افق رهایی‌بخش اندیشه‌ی آگامبن طرح می‌شود.
در پایان این جلسه، شرکت‌کنندگان تصویری روشن‌تر از این نکته خواهند داشت که آگامبن چگونه می‌کوشد از دل نقد ساختارهای سلطه، به ایده‌ای از زندگی برسد که نه بر تصاحب، بلکه بر شیوه بودن و امکانِ آزادکردن زندگی از اسارت دستگاه‌ها استوار است.
 
درباره‌ی مدرس👇