افسون مدئا و رهایی از اوهام آینده:
لارنس فون‌تریه و تریلوژی افسردگی (آفلاین)
به‌هدایت صالح نجفی
۴ جلسه
در این دوره می‌کوشیم چهار فیلم آخر فیلم‌ساز برجسته‌ی دانمارکی، لارنس فون‌تریه را با محوریت تمثال مدئا بازخوانیم: دجال، ماخولیا، زنِ شهوتی، خانه‌ای که جک ساخت.
می‌توان فون‌تریه را هنرمندی خواند که هم در فیلم‌هایش هم در رفتارهایش درگیر خشونت زنجیره‌ای می‌شود. اما مهم این است که او در سینمای معاصر جهان نمونه‌ا‌ی کمیاب بلکه نایاب از ترکیب دیالکتیکی شاید ناممکنِ تئاتر قساوتِ آرتو و فاصله‌گذاری و بیگانه‌گردانی برشتی است. در فیلم‌های او بارها و بارها لحظه‌های یادآور فیلم‌های تجاری-ژانری با گرایش به فیلم‌جستار‌سازی به سیاق فیلم‌های گدار به هم می‌آمیزند. جهان فون‌تریه میدان تنش مداوم این دو نیروی معارض است.
اطلاعات بیشتر👇
Post #1106
1.62K
