Беларуская літаратура ў апошнія гады спарадзіла мноства аўтафікцыянальных тэкстаў, асабліва пасля пераломнага 2020 года.
У беларускіх выдавецтвах замежжа працягваюць выходзіць творы, якія імкнуцца асэнсаваць свет з новымі прасторавымі і часавымі межамі, масавымі рэпрэсіямі і эміграцыяй, дзе памяць і ідэнтычнасць набываюць новыя вымярэнні.
Якім паўстае “я” ў аўтафікшне — і як на яго ўплываюць мова, гендар, сэксуальнасць, досвед міграцыі і прыналежнасць да Беларусі? Як у гэтых тэкстах суадносіцца індывідуальнае “я” і калектыўныя траўмы пакалення, супольнасці, краіны? Дзе праходзіць мяжа паміж мемуарамі, дакументальнай прозай і аўтафікцыяй, рэальнасцю і вымыслам — і наколькі гэта наогул важна?
✔️Мадэрацыя: Яраслава Ананка, уводзіны: Сайман Льюіс.
✔️Удзельнікі дыскусіі: Павел Анціпаў, Таццяна Заміроўская, Ганна Янкута.
⏰ Пачатак а 18.00 (па Варшаве).
Каб паглядзець дыскусію, трэба зарэгістравацца 👈