Яго сапраўднае імя — Іван Патаповіч.
У 1931 годзе ён скончыў Віленскую беларускую гімназію, пазней вучыўся ў Віленскім універсітэце.
Першыя вершы Янка Чабор апублікаваў у 1928 годзе ў рукапісным часопісе падпольнай камсамольскай групы «Васілёк» (№ 1). У 1931 годзе з’явіўся ягоны «Адкрыты ліст» з заклікам да пісьменнікаў Заходняй Беларусі аб’ядноўвацца ў адну арганізацыю. Чабор быў адным з ініцыятараў стварэння Літаратурнага фронту сялянска-рабочых пісьменнікаў.
Польскія ўлады асудзілі яго на пяць гадоў зняволення, але ён выйшаў на волю па амністыі.
Пасля вызвалення займаўся арганізацыяй кааператываў у сваёй мясцовасці.
У 1939 годзе Чабор далучыўся да стварэння першых савецкіх устаноў у Заходняй Беларусі. Аднак яго дзейнасць не атрымала ацэнкі з боку савецкай улады — меркавана, паэт загінуў у лагерах ГУЛАГу.
Сёння беларускія ўлады выкарыстоўваюць імя Янкі Чабора, каб падкрэсліць імкненне інтэлігенцыі да аб’яднання Заходняй Беларусі з БССР, але пры гэтым замоўчваюць факт яго смерці ў ГУЛАГу.
Гэй, арліная мая сіла,
Ты ўзнімі мяне ўвысь.
Над маёю старонкай мілай
Ты крыламі размахнісь!