سَقَى المُعادِينَ بالكَأْسِ الذي شَرِبا
عادلترینِ مردم در همه موقعیتها کسی است که همان جامی را به دشمن بچشاند که خودش از دست او نوشیده است (با دشمنانش همانگونه رفتار کند که آنها با او رفتار کردهاند)
ولَيْسَ يَظْلِمُهُمْ مَنْ راحَ يَضْرِبُهُمْ
بِحَدِّ سَيْفٍ بهِ مِنْ قَبْلِهِ ضُرِبا
کسی که دشمنان را با همان شمشیری میزند که پیشتر با آن او را زدهاند، به آنان ستمی نکرده است.
لا تَقْطَعَنْ ذَنَبَ الأَفْعَى وتُرْسِلَها
إِنْ كنتَ شَهْمًا فأَلْحِقْ رَأْسَها الذَّنَبا
هرگز فقط دم افعی را قطع نکن که آن را رها کنی؛ اگر شجاع هستی، سرش را هم به دُمش ملحق کن (کار را یکسره کن).
هُمْ جَرَّدُوا السَّيْفَ فاجْعَلْهُمْ له جَزَرًا
وأَضْرَمُوا النَّارَ فاجْعَلْهُمْ لها حَطَبا
آنان شمشیر را برکشیدند، پس تو نیز آنان را خوراکِ شمشیر قرار بده! و آتش را برافروختند (تا تو را بسوزانند)، پس تو نیز آنان را هیزم همان آتش کن!
أبو أذينة