صحبتی با اینترن های جدید
امروز آزمون پره‌انترنی پزشکی برگزار شد و خیلی از استاژرهای خوب، حالا وارد آخرین مرحله از مقطع پزشکی عمومی شدن.
اول از همه، اگر کسی در اینجا هست که به‌زودی اینترن میشه، بهش تبریک، خداقوت و خسته نباشید می‌گم.
اینترنی بهترین مقطع پزشکی برای من بود. مواجهه مستقیم با بیمارها، مسئولیت‌های نسبتاً سنگین و ارتباط نزدیک و دوستانه‌ای که با اساتید برقرار شد، این مقطع رو برای من متفاوت و جذاب‌تر کرد.
شاید خیلی چیزها باشه که دوست داشته باشم به نیواینترن‌های عزیز بگم، ولی سه موضوع برام پررنگ‌تر و مهم‌تر از بقیه‌ست:
🔹 اول از همه، در مقطع اینترنی چندان به حرف اطرافیانتون رجوع نکنید و دنبال این نباشید که راه‌های ساده و میانبر، رگ خواب فلان استاد یا نقشه فرار فلان بخش و این چیزها رو پیدا کنید. بذارید خودتون، به‌عنوان کسی که وارد یک بخش جدید شده، بدون شناخت قبلی از اون بخش، سیستم رو کشف و سعی کنید خودتون رو باهاش منطبق کنید و اون‌طور که صلاح‌تون هست و با جهان ذهنی‌تون سازگاره، موضع گیری کنید و تصمیم‌هاتون رو بگیرید.
اگر هم قراره نسبت به کسی موضع مثبت یا منفی بگیرید، بذارید خودتون این کار رو انجام بدید، نه اینکه بقیه از قبل بهتون بگن. داستان شما قراره منحصر به فرد و متفاوت باشه.
🔹 دوم اینکه از ارائه‌ها، مورنینگ‌ها، پرزنت کردن‌ها، راند شدن‌ها و سؤال‌جواب شدن توسط اساتید فراری نباشید و برعکس، خودتون رو در معرض این اتفاقات قرار بدید.
این روند‌ها، مثل مورنینگ، راند، سؤال‌جواب درمانگاه و انجام کارهای عملی و ... رو نه به‌عنوان موقعیتی که باید توش جواب پس بدید، بلکه به‌عنوان تمرینی برای افزایش تسلط و اعتماد بنفس خودتون در نظر بگیرید. شاگردی کردن یعنی حضور بیشتر در همین موقعیت ها.
اینکه بتونید یک بیمار رو خوب پرزنت کنید، منظور خودتون رو از چیزی که در بیمار دیدید و وضعیتش به‌درستی منتقل کنید، برداشت و تحلیل خودتون رو به بقیه برسونید، وسوالات‌تون رو مطرح کنید؛ یک مهارت بسیار مهم و سنگ بنای یادگیری در بیمارستانه.
و این مهارت، با پرزنت کردن‌های زیاد، مورنینگ‌های زیاد و قرار گرفتن در همین موقعیت‌های - در ابتدا- استرس زا به وجود میاد. برای همین ازشون برحذر نباشید.
🔹 سومین موضوع، نقش مهارت‌های نرم رو دست‌کم نگیرید.
همون‌قدر که برای مطالعات پزشکی‌تون وقت می‌ذارید، برای یاد گرفتن مهارت‌های نرم هم وقت بذارید. سازوکار استرس رو یاد بگیرید، نحوه تصمیم گیری و تصمیم‌سازی رو یاد بگیرید، از اساتید مختلف یک سؤال مشترک رو بپرسید و ببینید هرکدوم چطور درباره اون موضوع فکر و صحبت می‌کنن.
نحوه احترام و اعتمادسازی با بیماران و کادر درمان رو یاد بگیرید. صحبت کردن رو تمرین کنید. با کسی که از شما مقطع پایین‌تری داره خوش‌برخورد باشید. به کسایی که از لحاظ سازمانی از شما پایین ترند نهایت احترام، و با کسانی که از شما بالاترند جدی و قاطع باشید. و اگر هم روزی قرار بود که تندی کنید با دسته دوم این کار رو کنید.
موقعی که وارد یک بخش می‌شید، با این ذهنیت نگاه نکنید که شما یک تافته جدا بافته هستید و حالا قراره این بخش رو متحول کنید و هیچ‌کس اینجا چیزی نمی‌دونه و فقط شما می‌دونید.
اتفاقاً اول کار با همون سیستم، حتی اگر از نظر شما غلط یا اشتباهه، جلو برید. بعد، آروم‌آروم وقتی خودتون رو داخل سیستم ثابت کردید، تفاوت‌هاتون رو نشون بدید و با جلب اعتمادی که در اطرافیانتون ایجاد کردید، اگر چیزی می‌دونید که می‌تونه به بهتر شدن بخش و روند کارها کمک کنه، اون موقع پیشنهادش بدید؛ نه در ابتدا.
یادمون باشه که ما جزئی از سیستمی هستیم که یکی از خروجی‌های مهم‌اش، اعتمادیه که جامعه به ما پزشک‌ها پیدا می‌کنه. ما به عنوان اینترن نقش مستقیم و مهمی در ایجاد این تصویر در جامعه داریم و این نقش زمانی می‌تونه مثبت و کارا باشه که در سیستمی که داخلش هستیم، انسانی، اخلاقی و با احترام رفتار کنیم.
و مطمئن باشید که تک تک این رفتار ها دیده میشه، و جایی که باید - همون لحظه که انتظارش رو ندارید- تحسین، تقدیر و ستایش میشه.
🔹 و در کنار همه این موارد، فقط یک نکته دیگه که دوست داشتم بگم:
تا جایی که می‌تونید از آموزش دادن به اطرافیان، از جمله استاژرها، پرستاران، بهیاران و یا اینترن‌هایی که بعدها وارد می‌شن، غافل نشید.
این آموزش دادن هم اعتبار و اعتماد به شما رو بیشتر می‌کنه و هم باعث میشه همین سیستمی که درباره‌ش صحبت کردم، بهتر و درست‌تر کار کنه. و از طرفی شما هم یک‌جورهایی دین خودتون رو به معلم هایی که در این راه از جان مایه گذاشتند ادا می‌کنید.
من هیچ شکی ندارم که همه ما، تجربیات و نکات ارزشمندی در مواجه با دنیا داریم که می‌تونیم به بقیه هم یاد بدیم.
امیدوارم بهترین روزهاتون رو در اینترنی بگذرونید. 🌱
Post #813
2.33K