حال نادان را ز نادان بِه‏  نمى‏داند كسىی
#ایرانشناسی
#تاریخ_ایران
نابينايى در شب تاريك‏ چراغى در دست و سبويى بر دوش در راهى مى‏رفت. فضولى به وى رسيد و گفت: اى نادان روز و شب پيش تو يكسان است و روشنى و تاريكى‏ در چشم تو برابر، اين چراغ را فايده چيست؟ نابينا بخنديد كه اين چراغ نه از بهر خود است، از براى چون تو كوردلان بى‏خرد است تا با من پهلو نزنند و سبوى مرا نشكنند.
قطعه‏
حال نادان را ز نادان بِه‏ نمى‏داند كسی / گرچه در دانش فزون از بوعلى سينا بود
طعن نابينا زدى‏ اى دم ز بينايى زده‏ / زانكه نابينا به كار خويشتن بينا بود
(ص ۱۰۲)

مأخذ: جامى، نورالدّين عبدالرّحمان‏بن احمد. ۱۳۷۹. بهارستان و رسائل جامى: حاوى بهارستان به پيروى از گلستان سعدى و نه رساله فارسى‏. به‌تصحيح اعلاخان افصح‏زاد، محمدجان عمراُف و ابوبكر ظهورالدّين‏. تهران: ميراث مكتوب‏.
@atorshiz