شاهکار حماسی جاویدان ایران، شاهنامه‌ی فردوسی توسی فقط یک اثر ادبی-حماسی نیست که زمینه‌های اولیه‌ی شکل‌گیری هویت باستانی ایران را هموار ساخته است: این میراث بزرگ جغرافیایی-هویتی گنجینه‌‌ی حیرت‌انگیزی است که شکل‌گیری مفهوم «کشور» در جغرافیای سیاسی ایران باستان را به شیوه‌ای علمی که در دانش جغرافیای سیاسی امروز متداول است ترسیم می‌کند و چه رسا جغرافیای سیاسی ایران را از آغاز تا قرون میانه ایرانی به شرح و بیان درمی‌آورد.

با مطالعه و حصول آشنایی با این جنبه‌ی ویژه‌ی شاهنامه بود که در ده سال اخیر توانستم فرضیه‌ی مفهوم کشور state دارنده‌ی «سرزمین territory» و «مرز boundary» به معنا و مفهوم امروزین کلمه در ایران باستان (ایران عصر هخامنشی) را شکل دهم و روند تکاملی آن را در ایران عصر ساسانی جست‌وجو نمایم.


✍ زنده‌یاد دکتر پیروز مجتهدزاده، از مقدمه‌ی ایشان بر کتاب «جغرافیای سیاسی در شاهنامه‌ی فردوسی»، ابوالفضل کاوندی کاتب

@atorabanorg