در اعمال پطرس، لحظه‌ای وجود دارد که پطرسی که به شهر رم رفته است، از آزار و اذیت مسیحیان به دست نرون به هراس افتاده بود. نرون، آتش‌سوزی بزرگ شهر رم به سال ۶۴ میلادی را به گردن مسیحیان آویخت و آنان را مسئول و مقصر آتش‌سوزی جلوه داد. نرون نیاز به قربانی داشت و بهتر از فرقه‌ای کوچک و رازآلود که محبوب فقیران و بردگان است، یافت نمی‌شد؛ والا تقریباً تمام منابع هم‌دورهٔ نرون معتقدند که این آتش‌سوزی عامل دیگری داشت. تاسیتوس می‌نویسد که نرون مسیحیان را به سگ‌ها خوراند، در پوست حیوانات کشت و بعضی را به صلیب کشید.

در چنین شرایطی بود که پطرس رسول، هراسناک از شهر رم خارج شد تا از آن شهر بگریزد. در اعمال پطرس، صحنه‌ای بسیار زیبا وجود دارد که دستمایهٔ خلق آثاری متعدد شده است.

پطرس رسول عیسی را می‌بیند؛ می‌بیند که او صلیبی بر دوش دارد و به خلاف جهت حرکت او، به سوی شهر رم در حرکت است.

پطرس از عیسی می‌پرسد:

"Domine, Quo Vadis?"
«خداوند، کجا می‌روی؟»

عیسی پاسخ می‌دهد:

"Romam venio, ut iterum crucifigar"
«به رم می‌روم تا دوباره مصلوب شوم»

پطرس به شهر رم بازگشت و در دورهٔ آزارهای نرونی به صلیب کشیده شد. اما او خواست که وی را برعکس به صلیب کشند، زیرا خود را لایق آن نمی‌دید که مانند مسیح کشته شود.

در این دورهٔ آزارهای نرونی، پولس رسول نیز کشته شد. البته پولس با شمشیر گردن زده می‌شود، چون پولس شهروند رومی بود و حق محاکمهٔ عادلانه و اعدام با شمشیر را داشت که آبرومندانه‌تر و سریع‌تر بود. مرگ با صلیب در انظار رومیان، تحقیرآمیز و مختص شورشیان و بربرهای غیر رومی بود.

رمان‌نویس شهیر لهستانی، هنریک شینکیویچ، رمانی دارد که نام آن را از همین واقعه اقتباس کرده است: رمان مشهور و بسیار زیبای «کجا می‌روی؟»، رمانی که یکی از مهم‌ترین ستون‌های کارنامهٔ وی بود و نوبل سال ۱۹۰۵ را برای وی به ارمغان آورد.

او به رم می‌رود. تو به کجا می‌روی؟