# تحمل کن
تحمل کن، تو سختی را اگرچه اندکی سخته
نباش اصلا بفکر غم، و یا روزهای پس رفته
کسانی که ندارن پول و قدرت این حقارت نیست
جوابِ این نداری ها، که جرم و ظلم و غارت نیست
نشو از فقر، بیچاره، یا از هر دردی آواره
گاهی چون بچه ای باش که خوابیده توی گهواره
همه آزادِ آزادن،که وقتی که ثواب کردند!
توی روزنامه و اخبار نباشه که صواب کردند
کسانی را تحمل کن بدونِ غیرت و ناموس
حراجی کرده اند خود را بدونِ وحشت و کابوس
زمانی را تحمل کن که نیس لبخند، و یا شادی
همه در فکرِ این هستن: بسازند شهر آبادی!
تحمل کن اگه حتا سلایق، جورِ ناجوره
اگه با خوردنِ حقی، مقامی، شاد و مسروره
تحمل کن کسانی که براشون شغل، یه افسانه ست
تمام فکرشون اینه:کجا پارتی و آشنا هست؟
کسی سروَر، در این دنیاست که باشه غمخورِ مردم
نه مثلِ میوه های خوب، که میشن قسمتِ هر خُم
بدون قهر و دلتنگی، رها کن دل ز نامردها
تحمل کن تو می تونی، بشی فایق بر این دردها
✍شعر از: مجید دوست محمدی
Post #11972
406