السلام علیک یا اباالفضل العباس(ع)

امشب، شب تاسوعاست؛ شبی که نامت بیش از همیشه در دل‌ها طنین‌انداز می‌شود. ای علمدار وفا، ای قامت استوار غیرت و مردانگی، امشب چشم‌های عاشقان با یاد تو بارانی است. تو نه فقط برادر حسین(ع)، که ستون خیمه‌های عشق و تکیه‌گاه دل‌های بی‌پناه بودی.
عباس جان! مشک را برای آب بردی، اما تاریخ را از تشنگی وفا سیراب کردی. دستانت از تن جدا شد، اما پرچم وفاداری که برافراشتی هرگز بر زمین نماند. در آن لحظه‌های سخت، میان فرات و خیمه‌ها، تو درس دادی که عشق یعنی فدای همه چیز شدن برای امام زمان خویش.
امشب، در شب تاسوعا، دل‌ها به سوی تو پر می‌کشد؛ به سوی آن پهلوانی که شکوهش در بازوانش نبود، در اخلاصش بود. هنوز صدای «یا اخا ادرک اخاک» در گوش تاریخ می‌پیچد و هنوز اشک‌های حسین(ع) بر مصیبت تو، دل‌های آزادگان را می‌لرزاند.
سلام بر تو ای سقای عطشان کربلا؛ ای ماه درخشان بنی‌هاشم. امشب هر دلی که برای حسین(ع) می‌تپد، به نام تو نیز اشک می‌ریزد و از خدا می‌خواهد ذره‌ای از وفا، غیرت و بندگی تو را نصیبش گرداند.

🖤 السلام علیک یا قمر بنی‌هاشم، یا اباالفضل العباس(ع). 🖤