امیرمعزی در کتاب «قرآن صامت و قرآن ناطق» (ترجمه انگلیسی، ص۱۶) نوشته:
به نظر میرسد اولین کسی که وجود تاریخی سلیم را انکار کرده، دانشمند امامی، ابن غضائری احمد بن الحسین الواسطی (د. ۴۱۱ / ۱۰۲۰) [۱] بوده است.سپس به رجال ابن غضائری، ص۶۳ ارجاع داده؛ در حالی که متن ابن غضائری چنین است:
... وكان أصحابنا يقولون: إنّ سليما لا يعرف، ولا ذكر في خبر. و قد وجدت ذكره في مواضع من غير جهة كتابه، ولا من رواية أبان ابن أبي عيّاش عنه. وقد ذكر له ابن عقدة في «رجال أمير المؤمنين عليه السّلام» أحاديث عنه. ...(رجال ابن الغضائري، ص۶۳)
اولاً بر خلاف ادعای امیرمعزی، ابن غضائری وجود تاریخی سلیم را انکار نکرده است؛
ثانیاً ابن غضائری تشکیک را به «اصحاب» نسبت داده که میگفتند نام سلیم در خبری به جز کتاب سلیم ذکر نشده است؛
ثالثاً ابن غضائری به این تشکیک پاسخ داده و گفته نام او را در غیر این کتاب و در غیر احادیث ابان بن ابی عیاش دیده است.
[۱] ۴۱۱ ق تاریخ وفات پدر او حسین بن عبید الله الغضائری است (رجال النجاشي، ص۶۹) که امیرمعزی اشتباها به عنوان تاریخ وفات احمد بن الحسین در نظر گرفته است.
#امیرمعزی
@AmirMuezzi