قسمت قبلی⏮ | ⏭قسمت بعدی
❖گاهی قدرت یک امپراتوری نه با شمشیر، بلکه با اقتصاد، مدارا و بهره‌گیری از استعداد انسان‌ها حفظ می‌شود. یکی از نمونه‌های برجستهٔ این سیاست را می‌توان در دوران شاه عباس اول مشاهده کرد:📖
شاه عباس اول هزاران خانوادهٔ ارمنی را از جلفا، در کرانهٔ رود ارس، به اصفهان کوچ داد تا از توانایی و تجربهٔ آنان در تجارت و بازرگانی بهره بگیرد.
برای جبران دوری ارمنیان از زادگاهشان، امتیازهای ویژه‌ای به آنان اعطا شد. آنان اجازه داشتند آزادانه آیین‌های مذهبی خود را برگزار کنند و حتی شاه بخشی از هزینه‌های تزئین کلیسای سن‌ژوزف را پرداخت. همچنین با سپردن ادارهٔ امور ارامنه به کلانتری از میان خودشان، نوعی خودگردانی محلی برای این جامعه ایجاد شد.
شاه عباس علاوه بر این، با اعطای وام‌های بدون بهره به بازرگانان ارمنی، زمینهٔ مشارکت فعال آنان در رونق تجارت و اقتصاد صفوی را فراهم کرد. در نتیجه، جامعهٔ ارمنی جلفای نو به یکی از مهم‌ترین مراکز بازرگانی ایران و شبکهٔ تجارت بین‌المللی عصر صفوی تبدیل شد.
📚 منبع: راجر سیوری، ایران عصر صفوی، ص. ۱۷۰–۱۷۱.
#صفوی #تاریخ_ایران
𝐙𝐞𝐢𝐭 & 𝐆𝐞𝐢𝐬𝐭