الان داشتم یه کتاب در مورد تاریخ تصویرسازی می‌خوندم که رسیدم به سال‌های آخر قرن نوزدهم و نسخه‌ی تصویرسازی شده‌ی دیو و دلبر (یکی از قشنگ‌ترین ترجمه‌های انگلیسی به فارسی همین اسمه). ظاهرا توی دهه‌ی ۱۸۷۰ والتر کرین یکسری از اولین نمونه‌های تصویرسازی کودک رو انجام می‌ده که دیو و دلبر یکی از اون‌ها بوده.

تونستم این کتاب رو توی آرشیو اینترنت پیدا کنم و واقعا به نظرم جالب بود. این به نظرم دقیق‌ترین تصاویریه که تا حالا از دیو و دلبر داشتیم، خیلی نزدیک به اون محتوای داخلش و پیامی که می‌خواست برسونه (بعدا شاید در موردش بنویسم). متاسفانه من هیچ‌وقت انیمیشن دیزنی از این داستان و فیلمی که ۲۰۱۷ ساختن رو نپسندیدم، به نظرم خیلی ساده تقلیلش داده بودن به مفاهیم کلیشه‌ای و رمنس آبکی، در حالی که دیو و دلبر از لحاظ داستانی و درون‌نما خیلی جای کار داره.