جواب اینکه آیا Ai هنره یا نه هم خیلی قطعی نیست. کاملا برمیگرده به تعریفی که از هنر و هنرمند می‌شه.

چیزی که من قبول دارم، خیلی سادست و قرن‌های زیادیه که این اطرافه. حالا توی دوران مدرن تغییراتی هم کرده. کارِ هنرمند اینه که یک Randomness که توی ابزار و ایده‌ش هست رو کنترل کنه تا بتونه به هدفش برسه. بهترین هنرمندها اونایی که Randomness رو بهتر از بقیه کنترل کردن. برای یک موزیسین این می‌تونه نت‌های موسیقی و صدای سازش باشن که ترتیب درستی پیدا کنن (چون بی‌نهایت راه مختلف برای چیدن دوتا صدا هست)، برای یک نقاشی می‌شه حرکات قلمو/براش که هر میلی‌متر/پیکسل جا به جا شدنشون کار رو تغییر می‌ده و برای بازیگر می‌شه تمام عضلاتی که داره و حرکت اون عضلات. به هر حال هر هنرمندی ناچاره که این Randomness رو به کنترل خودش در بیاره تا به نتیجه‌ی دلخواه برسه. معیار اینکه یک اثر هنری خوب یا بد شده هم از نظر من هدفِ سازندشه. اگه به هدف برسه اون کار خوبه، حال دریغ از اینکه سلیقه‌ی من نباشه، من دوست نداشته باشم، از لحاظ تکنیکی درست نباشه یا هر چی. ما نمی‌تونیم برای هنر هیچ مرزبندی‌ای بذاریم و همه رو هل بدیم توی یه چارچوب (با توئم فضای آکادمیک هنر).

کسی که با Ai کار می‌کنه مشخصا دوتا مسیر برای رفتن داره. اول اینه که یک تصویر ذهنی داشته باشه و سعی کنه با Ai برسه به این تصویرش (دقیقا مثل تمام هنرمندها)، باید بتونه Randomness خیلی پیچیده و زیادی رو کنترل کنه تا کار نزدیک بشه بهش. برای این مورد هم در حال حاضر امکانش نیست که یک نفر بدون حداقل یه اسکچ ساده به نتیجه برسه. چون برای پایه‌ترین بخش‌ها مثل رنگ درست، ترکیب بندی و اندازه‌ها هوش مصنوعی اشتباه می‌کنه.

مدل دومم اینه که یک نفر فقط "کار" رو از هوش مصنوعی می‌خواد. مثلا یک گل که روی کاغذ کشیده شده و از تکنیک گواش استفاده کرده. این آدم اهمیتی نمی‌ده که کارش چطور می‌شه چون تصویرِ ذهنی‌ای هم نداشته. یا صرفا ایده داشته و از Ai می‌خواد که ایده رو اجرا کنه. این یکم پیچیده‌تر می‌شه برای هنر دونستن و ندونستنش. من همیشه اینجا ایده رو معیار می‌دونم و به نظرم این نوع اثر هم با ایده‌ش تعریف می‌شه، نه تکنیکش. می‌تونه هنر باشه، می‌تونه نباشه. معمولا به حرف خالقش اعتماد می‌کنم، اگه اون گفت هنره منم از ته دلم قبول می‌کنم که هنره. دلیلی ندارم که حرفی برخلافش بزنم. من کی باشم که تائین کنم یک چیزی هنره یا نه.