🌐 Philosophy of science 🌐

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 اکنون متقاعد شده ام که فیزیک نظری، در واقع همان فلسفه است. این علم مفاهیم بنیادی، مثلاً درباره فضا و زمان (نسبیت)، درباره علیت (نظریه کوانتومی) و درباره جوهر و ماده (اتمیسم) را متحول کرده است. این علم روش‌های جدیدی از تفکر (مکملیت) را به ما آموخته است که کاربردِ آن‌ها بسیار فراتر از قلمرو فیزیک است.



📚منبع:

Statement of 1963, as quoted in Schrodinger : Life and Thought (1992) by Walter J. Moore, p. 1



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨


🔳 زیست‌شناسی شاید کوانتومی نباشد، اما ریاضیات آن «مانند کوانتوم» است.

🔘 دانشمندان سابقه‌ای طولانی در تلاش برای پیوند دادن زیست‌شناسی و مکانیک کوانتومی دارند، تلاشی که اغلب ناکام بوده است. شاید ارتباط واقعی میان این دو، در ریاضیات آن‌ها نهفته باشد.

🔵 دو دهه پیش، به نظر می‌رسید دانشمندان در آستانه درک زیست‌شناسی به شیوه‌ای جدید و کوانتومی هستند. حیات در گستره‌ای حیرت‌انگیز از مقیاس‌ها جریان می‌یابد؛ از یک سو زیست‌کره‌ای که سیاره ما را در بر گرفته است و از سوی دیگر، سلول‌های منفردی که زیست‌مولکول‌ها را می‌سازند. با این حال، زیست‌شناسی حتی در میکروسکوپی‌ترین سطح خود نیز واقعاً به قلمرو کوانتومی نمی‌رسد؛ قلمرویی که در آن ذرات همچون موج رفتار می‌کنند، با یکدیگر درهم‌تنیده می‌شوند و در «برهم‌نهی» چندین حالت به‌طور همزمان وجود دارند.اما دانشمندان حوزه زیست‌شناسی کوانتومی در پی یافتن راه‌هایی هستند که ارگانیسم‌ها بتوانند «ویژگی‌های کوانتومی» را به حوزه‌های مکان، زمان و دمای مرتبط با حیات وارد کنند، تا از خواص عجیب آن بهره ببرند.

🔵 برای مثال، در فرآیند فتوسنتز، ارگانیسم‌ها از رنگدانه‌ها و پروتئین‌های تخصصی برای جذب نور با کارایی کوانتومیِ تقریباً بی‌نقص استفاده می‌کنند؛ آن‌ها تقریباً هر فوتونِ ورودی را به انرژی شیمیاییِ مفید تبدیل می‌کنند. در سال ۲۰۰۷، شواهد جدید نشان داد که ممکن است حیات این شاهکار را با بهره‌گیری از یک اثر کوانتومی به نام «همدوسی» (Coherence) به انجام برساند. این نتیجه، این ایده بحث‌برانگیز را تقویت کرد که یک سلول زنده، علیرغم اینکه محیطی گرم، مرطوب و به‌وضوح کلاسیک است، می‌تواند حالت‌های کوانتومیِ شکننده را حفظ کرده و حتی از آن‌ها بهره‌برداری کند.


🔵 گرگوری اسکولز ، شیمیدان دانشگاه پرینستون، در ابتدا از این نتیجه بسیار هیجان‌زده بود.او و همکارانش آزمایش‌هایی را روی فتوسنتز پروتئین‌ها و رنگدانه‌ها انجام دادند و به نتایج مشابهی رسیدند.اما امروز، اسکولز در مورد اینکه اثرات کوانتومی نقشی در حیات دارند، تردید دارد. در واقع، او متقاعد شده است که راه پیش رو برای زیست‌شناسی کوانتومی ممکن است اصلاً کوانتومی نباشد. اسکولز پیشنهاد می‌کند که حیات به جای بهره‌گیری از اثرات کوانتومی واقعی، ممکن است از آنها تقلید کند. در چندین مقاله منتشر شده در طول سه سال گذشته، اسکولز و همکارانش نشان داده‌اند که شبکه‌های پیچیده اشیاء کلاسیک می‌توانند برای تولید پدیده‌هایی که از نظر ریاضی از اشیاء کوانتومی تقلید می‌کنند، دست به دست هم دهند....



🔶 برای مطالعه کامل مطلب به لینک زیر مراجعه فرمایید 👇👇

لینک مطلب


کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

🎙 سه مقاله درباره سخنرانی های علمی در فیزیک
سخنرانی علمی یکی از مهم‌ترین راه‌های انتقال نتایج پژوهشی در فیزیک است.
سه مقاله از سه فیزیک‌دان مطرح را در ادامه معرفی می کنیم که به شکل‌های متفاوت به این مسئله پرداخته‌اند.
🔹 ۱. N. David Mermin — What's Wrong with Those Talks?
مرمین با لحنی طنزآمیز به یکی از مشکلات معروف سخنرانی‌های فیزیک حمله می‌کند: سخنران معمولاً بیش از آنچه مخاطب می‌تواند بفهمد، اطلاعات ارائه می‌دهد.
او تصویری اغراق‌آمیز از یک سخنرانی بد ترسیم می‌کند: سخنران با تعداد زیادی اسلاید و معادله وارد سالن می‌شود، همه نتایج و جزئیات کارش را ارائه می‌کند و در پایان احساس می‌کند وظیفه‌اش را به‌خوبی انجام داده است؛ در حالی که مخاطب مدت‌هاست از مسیر بحث جا مانده است!
یکی از طعنه‌های معروف مرمین این است که در یک سخنرانی معمولی، ۹۰ درصد مخاطبان ممکن است کمتر از ۱۰ درصد مطالب ارائه‌شده را بفهمند.
و مشکل فقط کمبود دانش مخاطب نیست. مشکل این است که سخنران اساساً سخنرانی را برای خودش طراحی کرده است.
او تقریباً چنین منطقی را نقد می‌کند:
«این مطلب برای من کاملاً روشن است؛ بنابراین حتماً برای شما هم روشن خواهد بود.»
در حالی که سخنران چند سال است با مسئله زندگی کرده و مخاطب تازه چند دقیقه است که با آن روبه‌رو شده.
مرمین همچنین به یک عادت رایج فیزیک‌دان‌ها می‌تازد: اینکه تصور می‌کنند باید همه چیز را در سخنرانی بگویند؛ چون اگر یک محاسبه، یک نتیجه یا یک جزئیات حذف شود، گویی بخشی از اعتبار علمی آنها از بین رفته است.
در حالی که یک سخنرانی علمی قرار نیست مقاله‌ای باشد که با صدای بلند خوانده می‌شود.
از نگاه مرمین، سؤال اصلی این نیست که:
«من چقدر مطلب دارم که بگویم؟»
بلکه باید پرسید:
«مخاطب بعد از این سخنرانی چه چیزی را واقعاً خواهد فهمید؟»
طنز مرمین در واقع یک نقد جدی را پنهان کرده است:

اگر می‌خواهی مخاطب چیزی بفهمد، سخنرانی را از نقطه‌ای شروع کن که مخاطب در آن قرار دارد، نه از نقطه‌ای که خودت پس از چند سال تحقیق در آن قرار گرفته‌ای.

🔹 ۲. Robert Geroch — Suggestions for Giving Talks
در این مقاله کروک توصیه های مختلفی برای ارائه سخنرانی های بهتر در فیزیک را پیشنهاد می دهد.
یکی از توصیه‌های اصلی او این است که یک سخنرانی باید تعداد بسیار محدودی ایده اصلی داشته باشد؛ مثلاً ۳ یا ۴ پیام اصلی که مخاطب بتواند آنها را در ذهن نگه دارد.
سخنرانی باید از همان ابتدا به چند سؤال پاسخ دهد:
مسئله چیست؟
چرا مهم است؟
ایده اصلی چیست؟
و قرار است در پایان به چه نتیجه‌ای برسیم؟
کروک تأکید زیادی بر مقدمه دارد. مقدمه صرفاً چند جمله تشریفاتی قبل از ورود به «فیزیک واقعی» نیست؛ بلکه جایی است که باید مسئله و انگیزه را برای مخاطب بسازیم.
او همچنین توصیه می‌کند تا حد امکان از شکل‌ها و تصاویر استفاده کنیم و مطالب را در طول سخنرانی دوباره جمع‌بندی کنیم.
یک ایده بسیار مهم کروک این است که:
ساختار ذهنی متخصص، الزاماً ساختار مناسب برای آموزش یا ارائه آن موضوع نیست.
وقتی سال‌ها روی موضوعی کار کرده‌ایم، بسیاری از ارتباط‌ها برایمان بدیهی شده‌اند. اما مخاطب باید این ارتباط‌ها را قدم‌به‌قدم پیدا کند. بنابراین سخنران باید موضوع را از دید مخاطب بازسازی کند.
🔹 ۳. James C. Garland — Advice to Beginning Physics Speakers
گارلند بیشتر به جنبه عملی و اجرایی سخنرانی می‌پردازد.
از نظر او یک سخنرانی علمی با یک مقاله تفاوت اساسی دارد.
مقاله را می‌توان دوباره خواند، به عقب برگشت، روی یک معادله مکث کرد و بخش‌های دشوار را دوباره بررسی کرد. اما سخنرانی در زمان واقعی اتفاق می‌افتد.
بنابراین ساختار باید بسیار روشن باشد و مخاطب نباید مجبور شود برای فهمیدن اینکه سخنران کجای استدلال قرار دارد، خودش مسیر را بازسازی کند.
گارلند روی مسائلی مانند تمرین کردن، کنترل زمان، وضوح اسلایدها، نحوه صحبت کردن، تماس چشمی و شیوه پاسخ دادن به سؤال‌ها نیز تأکید می‌کند.
اما نکته مهم‌تر این است که ارائه علمی خودش یک مهارت است و باید آن را تمرین کرد. صرفاً دانستن محتوای علمی برای ارائه خوب کافی نیست.

فایل مقالات:
N. David Mermin — What's Wrong with Those Talks?

این سخنرانی ها چه عیبی دارند؟ (ترجمه مقاله مرمین)
Robert Geroch — Suggestions for Giving Talks
James C. Garland — Advice to Beginning Physics Speakers

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨


🔳 ما تلقیِ کلاسیکِ رایج را وارونه کرده‌ایم؛ تلقی‌ای که بر اساس آن، «اجزای بنیادیِ» مستقلِ جهان واقعیتِ بنیادین‌اند و نظام‌های گوناگون صرفاً صورت‌ها و آرایش‌های خاص و تصادفیِ این اجزا به شمار می‌روند. در عوض، می‌گوییم واقعیتِ بنیادین، پیوستگیِ کوانتومیِ جدایی‌ناپذیرِ کلِ جهان است و اجزایی که رفتاری نسبتاً مستقل دارند، صرفاً صورت‌های خاص و تصادفی‌ای در دلِ این کل هستند.

👤 دیوید بوهم


📚منبع:

On the Intuitive Understanding of Nonlocality as Implied by Quantum Theory", Foundations of Physics Vol 5 (1975)



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨


🔳 کارلو روولی؛ فلسفه و فیزیک

🔷 بخش دوم


🔵 توماس کوهن در کتاب مشهورش استدلال می‌کند که دوره‌ای از «علم عادی» وجود دارد که در آن، پژوهشگران در چارچوب یک پارادایم (چارچوب نظری)، به مشاهده می‌پردازند و متوجه می‌شوند که برای شفاف‌سازیِ نکات مربوط به نظریه‌ی کلان خود، به چه آزمایش‌های خرد و جزئی نیاز دارند. اما سپس، لحظات انقلابی از راه می‌رسند که در آن‌ها، خودِ نظریه زیر سؤال می‌رود (مورد بازبینی قرار می‌گیرد). این لحظات در واقع به‌طور کامل توسط مشاهدات تجربی توجیه نمی‌شوند؛ گاهی اوقات، مشاهده‌ی تجربی — همان‌طور که در انقلاب کوپرنیکی مشاهده شد — در واقع به تنهایی توجیه‌گرِ تغییرِ جهان‌بینی نیست.

🔵 فکر می‌کنم ما بسیار از کوهن آموخته‌ایم. کوهن بُعد تاریخیِ کسب دانش را روشن کرده و نشان داده است که تغییرِ چشم‌انداز تا چه اندازه در این فرایند نقش دارد.اما در عین حال، فکر می‌کنم در جهان علم، برداشتِ افراطی از کوهن رواج دارد؛ به‌ویژه این ایده که بر اساس آن، رشدِ دانش انباشتی نیست. به‌نظر من، این برداشت به‌کلی نادرست است. ایده‌ی «قیاس‌ناپذیری» که در کانون اندیشه‌ی کوهن قرار دارد ــ یعنی این ادعا که هنگام گذار از یکی از این مراحل، از یکی از این انقلاب‌ها، نظریه‌ی پیشین در واقع ارتباط چندانی با نظریه‌ی بعدی ندارد ــ به‌نظر من واقعاً نادرست است.

🔵 مکانیک کلاسیک کاملاً در دلِ مکانیک کوانتومی یا فیزیک نسبیتی قابل شناسایی است. فیزیک ارسطویی نیز همچنان در فیزیکِ کوپرنیکی-نیوتنی قابل تشخیص است. یک جنبه‌ی انباشتیِ انکارناپذیر در علم وجود دارد. نظریه‌ها به‌خوبی با یکدیگر گفتگو می‌کنند. دانشمندان باید بدانند که فعالیت‌های کلی (یا نظریات مدرن) از چه حیث با نظریه‌ی نیوتن در ارتباط هستند.بنابراین، گمان نمی‌کنم که ما با کنار گذاشتنِ کاملِ یک نظریه، چیزی بیاموزیم؛ بلکه معتقدم یادگیری ما گام‌به‌گام و از طریق تغییر بخش‌هایی از ساختار مفهومی پیشین‌مان صورت می‌گیرد، در حالی که بخش عمده‌ی آن ساختار حفظ می‌شود. با این حال، ما واقعاً بخش‌هایی از ساختار مفهومی را تغییر می‌دهیم—بخش‌هایی حیاتی که معمولاً پیش از آن از وجودشان آگاه نبودیم؛ همچون مفهوم «هم‌زمانی». وقتی اینشتین مفهوم هم‌زمانی را دگرگون کرد، هیچ‌کس انتظار نداشت که این مفهوم، یکی از آن مواردی باشد که دستخوش تغییر می‌شود. اینشتین آثار شوپنهاور، کانت و البته لایب‌نیتس را مطالعه می‌کرد؛ و به گمان من، بخش بزرگی از آن آزادیِ عملی که به او اجازه داد چنین کاری انجام دهد، ریشه در مطالعه‌ی آثار این فیلسوفان داشت.

🔵 نمونه‌ی برجسته‌ی دیگر برای من، هایزنبرگ است. هایزنبرگ که شاید بتوان او را خالق حقیقی مکانیک کوانتومی دانست، جهشی شگرف ایجاد کرد؛ او در پی آن بود که با تغییر معادلات دینامیکی، ماهیت اتم‌ها را درک کند. او با خود گفت: «بسیار خب، بیایید معادلات دینامیکی را دست‌نخورده باقی بگذاریم و در عوض، سینماتیک را تغییر دهیم؛ یعنی تعبیرمان از الکترون و مفهوم «کمیت مشاهده پذیر» یا همان «هستومندی» را دگرگون کنیم». مفهوم «هستومندی» پیش و پس از هایزنبرگ، معنایی متفاوت یافت؛ و او قادر به انجام چنین کاری بود، چرا که عمیقاً تحت تأثیر فضای فلسفی دوران خود قرار داشت. اینکه آن فلسفه خوب بوده یا بد، اهمیتی ندارد؛ بلکه آن آزادیِ برخاسته از همان فضا—فضایی سرشار از رویکرد تجربیِ قوی و حتی (در مورد هایزنبرگ) دیدگاه‌های ضدرئالیستی—بود که به او اجازه داد چنین تحولی را رقم بزند.

🔵 یک جمله هست که فیزیکدانان هیچ کاری نمی‌کنند مگر اینکه فیلسوفان ابتدا به آنها اجازه انجام آن را بدهند. به نظرم این مهم است. حتی به این نکته می‌رسم که نوعی عقیمی در فیزیک مدرن وجود دارد که از این واقعیت ناشی می‌شود که فلسفه کافی در آن وجود ندارد.


منبع:

https://philosophybites.com/podcast/carlo-rovelli-on-philosophy-and-physics/



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

بررسی امکان تولید درهم‌تنیدگی میان اجسام از طریق برهمکنش گرانشی، مسیری است برای پرداختن به این سوال که آیا میدان‌های گرانشی دارای ماهیت کوانتومی هست یا خیر. در حال حاضر، دستیابی به شرایط آزمایشگاهی که در آن گرانش، برهم‌کنش میان دو جسم با رفتار کوانتومی را تعیین کند، چالشی است که فعالانه پیگیری می‌شود. در چنین شرایطی، می توان از طریق مطالعه همبستگی های بین دو جسم رفتار گرانشی را در رژیم کوانتومی مطالعه کرد. تحقق تجربی این امر نوعا مستلزم ایجاد حالت های کوانتومی بسیار سرد در مقیاس میکروگرم تا میلی‌گرم است. دلیل این امر ساده است: اعمال کنترل کوانتومی بر اجسام بزرگ‌تر دشوار است، در حالی که ایجاد برهم‌کنش گرانشی قابل‌توجه با اجسام کوچک‌تر نیز چالش‌برانگیز است. در مقاله زیر پیشرفتی در این زمینه گزارش شده:

https://doi.org/10.1038/s42005-026-02514-w

یک آونگ پیچشی ۱ میلی‌گرمی که فرکانس طبیعی آن ۱۸ هرتز بوده است، با استفاده از تکنیک سردسازی لیزری، از دمای اتاق تا دمای ۲۴۰ میکروکلوین سرد شده است: که بیش از ۲۰ برابر سردتر از رکورد های قبلی در محدوده میکرو گرم تا کیلو گرم است.

🧠 آیا مغز انسان کوانتومی است؟ واقعیت یا افسانه؟

⚛️ مغز انسان از میلیاردها نورون تشکیل شده که با ارتباطات پیچیده خود امکان یادگیری، حافظه و آگاهی را فراهم می‌کنند. از آنجا که همه مواد از اتم‌ها و مولکول‌ها ساخته شده‌اند، فرآیندهای بنیادی در مغز نیز در نهایت از قوانین مکانیک کوانتومی پیروی می‌کنند. اما سؤال مهم این است: آیا پدیده‌های کوانتومی می‌توانند در سطح عملکرد مغز، مانند فکر کردن یا آگاهی، نقش اساسی داشته باشند؟

🔬 برخی پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که ساختارهایی به عنوان اندامک داخل سلولی نورون‌ها، کاندید مناسبی برای پردازش کوانتومی هستند. معروف‌ترین نظریه در این زمینه، نظریه تقلیل عینی هماهنگ (Orch-OR) است که توسط راجر پنروز و استوارت همروف مطرح شده است. در این نظریه خودآگاهی از مغز حاصل می‌شود که در مکان‌های ارتباطی نورون‌ها یعنی سیناپس‌ها اتفاق می‌افتد. میکروتوبول‌ها نقش مهمی در اسکلت سلولی، شکل و حرکت سلول و انتقال مواد در سیناپس‌ها را دارند. الکترون‌های اجزای سازنده میکروتوبول‌ها می‌توانند پدیده بوز انیشتین را ایجاد کنند که از طریق اتصالات بسیار کوچک و پدیده تونل زنی کوانتومی می‌تواند با سایر نورون‌ها ارتباط برقرار کرده و همدوسی کوانتومی رخ دهد. با این حال، این نظریه همچنان مورد بحث است و بسیاری از دانشمندان معتقدند محیط گرم و پیچیده مغز باعث می‌شود حفظ حالت‌های کوانتومی در مقیاس بزرگ بسیار دشوار باشد.

🧩 بنابراین، پاسخ علمی به سؤال «آیا مغز انسان کوانتومی است؟» این است که: در سطح مولکولی، قطعاً قوانین کوانتومی در مغز حضور دارند اما می‌توان گفت که مغز کوانتومی یک فرضیه علمی جذاب اما اثبات نشده است که نیازمند تجربه قوی‌تری می‌باشد. همین مرز میان دانسته‌ها و ناشناخته‌ها، این موضوع را به یکی از جذاب‌ترین حوزه‌های مشترک میان فیزیک کوانتومی و علوم اعصاب تبدیل کرده است.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 دیوید هیوم با نقد واضحش نه تنها فلسفه را به نحو بارزی جلو برد، اما به دنبال نقدش (اگر چه تقصیر او نبود)، خطر برای فلسفه ایجاد کرد. یک ترس شوم از متافیزیک به وجود آمد که موجب بیماری فلسفه بافی تجربی معاصر شده است.

👤 آلبرت اینشتین

منبع:

Enistein, A., Tht philosophy of Bertrand Russell, edited by p.A. schilpp, ( Chicago: Northwestern, 1944), p.289



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

معرفی کانال:

کانال با عنوان "کتابهایش" برای دانشجویان لیسانس و فوق لیسانس و دکتری فیزیک. هدف قرار دادن عکسهای زیبا است و معرفی و مرور کتابهای فیزیک. لطفا به آدرس زیر نگاه کنید در پیام رسان بله
شناسه کانال @GreatPhysics
همین مطالب در کانال تلگرام زیر قرار داده می شوند.
https://t.me/GreatPhysicsBooks

باتری کوانتومی

باتری کوانتومی مزایای مهمی دارد، و ممکن است به پیشرفت های مهمی در سرعت شارژ منجر شود، اما ظاهرا نوعی عدم قطعیت بین توان و کار کل هم برای باتری ها وجود دارد: اگر افت و خیر در توان لحظه ای باتری را کاهش دهیم، کار کلی که باتری می تواند انجام دهد نامعین می شود.

Physics - How Reliable Are Quantum Batteries? https://share.google/6Rye0mkHMg9o3Chm7

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 رازِ «پیکان زمان» در نهایت به این پرسش ختم می‌شود: چرا شرایط جهان آغازین به گونه‌ای خاص تنظیم شده بود؛ یعنی در پیکربندی‌ای با «آنتروپیِ پایین» که امکان وقوع تمامیِ آن فرایندهای جالب‌توجه و برگشت‌ناپذیرِ بعدی را فراهم کرد؟

👤 شان کارول


📚 منبع:
From Eternity to Here: The Quest for the Ultimate Theory of Time. 2010. (p. 3)



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

◆ جلسه دفاع از پایان‌نامه کارشناسی ارشد

عنوان: بنیان های فلسفی در نظریه های علمی آلبرت اینشتین
دانشجو: امیرمحمد علی پور
استاد راهنما: دکتر حامد منوچهری کوشا و دکتر مهدی گلشنی
داوران: دکتر جعفر آقایانی چاوشی،‌ دکتر علیرضا منصوری

زمان:چهارشنبه ۲۵ شهریور ، ساعت ۹.۳۰ صبح
مکان: ساختمان آموزش شریف، طبقه چهارم (محل موقّت گروه فلسفه علم شریف)

◆ انجمن علمی فلسفه علم شریف

📺آیا جهان بدون وجود آگاهی معنا دارد؟

این پرسشی است که از مرزهای فیزیک می‌گذرد و به ژرف‌ترین لایه‌های فلسفه و کیهان‌شناسی می‌رسد.

🔹ثابت‌های فیزیک و قوانین بنیادین طبیعت از ثابت ساختار ریز (Fine-Structure Constant) و جرم ذرات بنیادی گرفته تا ثابت کیهان‌شناختی (Λ) به‌طرز شگفت‌آوری تنظیم شده‌اند به‌گونه‌ای که حیات و آگاهی انسان امکان‌پذیر باشد. اگر تنها یک‌درصد از مقادیر این ثابت‌ها تغییر می‌کرد، جهانِ ما آن‌گونه که می‌شناسیم نبود و امکان تشکیل حیات درون آن وجود نداشت.

🔹لئونارد ساسکیند (از بنیان‌گذاران نظریه ریسمان) به بررسی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های فیزیک مدرن یعنی «تنظیم دقیق» (Fine-Tuning) و «اصل انسان‌نگری» (Anthropic Principle) می‌پردازد. ساسکیند با زبانی ساده و با استفاده از شباهت‌های دنیای زیست‌شناسی و فیزیک توضیح می‌دهد که چطور نظریه ریسمان و کیهان‌شناسی تورمی دست به دست هم می‌دهند تا ایده «چندجهانی» (Multiverse) را به تنها پاسخ منطقی فیزیکدان‌ها تبدیل کنند.


👤 لئوناردو ساسکیند از بنیان‌گذاران نظریه ریسمان

📌 مطالعه بیشتر :

⬅️ اصل آنتروپیک یا انسان‌نگر

Follow Us 👇

🟡Instagram


@ATS_Academy

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 هر که در جستجویِ حقیقت است، راه را تنها با مطالعه‌ی آثارِ پیشینیان و صرفِ پذیرشِ گمانِ نیکِ خود نسبت به آنان، نخواهد پیمود. هر کس آثارِ علمی را می‌خواند، اگر در پیِ یافتنِ حقیقت است، باید خود را به منتقدِ هر آنچه می‌خواند، بدل سازد. او باید شواهد و تبیین‌ها را با نهایتِ دقت بررسی کند و آن‌ها را از تمامیِ زوایا و جوانب، به پرسش بکشد.

👤 ابن هیثم


📚 منبع:
Science and Islam (Icon Science): A History، Ehsan Masood



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 مکانیک کوانتوم… طی فرآیندهایی نسبتاً آشفته و پیچیده که برآمده از آزمایش‌ها بوده‌اند، توسعه یافته است. اگرچه این نظریه بسیار غنی و شگفت‌انگیز است، اما برخلاف نسبیت عام، فاقدِ یک بنیادِ مفهومیِ مستحکم است. مشکلِ ما در فیزیک این است که همه‌چیز بر پایه‌ی این دو نظریه‌ی متفاوت بنا شده است؛ و هنگامی که سعی می‌کنیم آن‌ها را با یکدیگر ترکیب کنیم، با نتایجی بی‌معنا (ناهمخوان) مواجه می‌شویم.


👤 ادوارد ویتن


📚 منبع:

Edward Witten" interview, Superstrings: A Theory of Everything? (1992) ed. P.C.W. Davies, Julian Brown



کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

👆👆👆👆👆👆👆👆

🔳 عنوان کتاب: نظریه میدان کوانتومی به‌عنوان تصویری وفادار از طبیعت

🔵 ارسطو در جمله اول معروف متافیزیک خود می‌گوید: همه انسان‌ها ذاتاً میل به دانستن دارند. شناختِ ذرات بنیادین و برهم‌کنش‌های آن‌ها، یا به عبارت دیگر، شناختِ ژرف‌ترین جنبه‌های ماده، قطعاً در صدرِ فهرست اولویت‌ها (اگر نگوییم در رأس آن‌ها) قرار دارد؛ و این نه تنها برای فیزیکدانان و فیلسوفان، که برای همگان صادق است. هدفِ کتاب حاضر، کمک به این دانش است؛ آن هم از طریقِ پا فراتر نهادن از ارائه‌های معمولِ «نظریه میدان‌های کوانتومی» در کتب درسی فیزیک. این مهم هم از رهگذرِ رویکرد ریاضیاتی و هم از طریقِ تأملات انتقادیِ ملهم از «معرفت‌شناسی» —یعنی همان شاخه‌ای از فلسفه که به نظریه‌ی شناخت موسوم است— محقق می‌شود.


🔵 امید است که این کتاب، فیزیکدانان را به ارج نهادن به ایده‌های فلسفی برانگیزد. «معرفت‌شناسی» و «فلسفه‌ی تکاملِ علم»، اغلب چنین به نظر می‌رسند که از علم عقب‌ترند و تحولات را به صورت پسینی توصیف می‌کنند. اما از آنجایی که در اینجا فلسفه تأثیری عمیق بر شکل‌گیریِ واقعیِ تصویری از ذرات بنیادین و برهم‌کنش‌های آن‌ها دارد، سیرِ بحثِ ما باید حس کنجکاوی و تخیلِ فیزیکدانان را تحریک کند. این کتاب می‌تواند به عنوان یک کتاب درسی در زمینه‌ی نظریه میدان‌های کوانتومی برای دانشجویان فیزیک، و یا به عنوان یک تک‌نگاری برای فیلسوفان و فیزیکدانانی که به مبانی معرفت‌شناختیِ فیزیک ذرات علاقه‌مندند، مورد استفاده قرار گیرد.

🔵 مزیتِ اتکا به رویکردی که بر بنیان‌های فلسفی استوار است، دوگانه است: نخست، خواننده به تفکرِ انتقادی ترغیب می‌شود؛ و دوم، کلِ روایتِ نظریه به شکلی بسیار طبیعی جاری می‌شود، و بدین ترتیب، تمامِ آن اسرارِ غامض از چهره‌ی «نظریه میدان‌های کوانتومی» زدوده می‌گردد.


کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

🔳 عنوان کتاب: نظریه میدان کوانتومی به‌عنوان تصویری وفادار از طبیعت

🔘 این کتاب رویکردی فلسفی به نظریه میدان کوانتومی دارد


✍️ نویسنده: هانس کریستین اوتینگر

🔷 انتشارات دانشگاه کمبریج


کانال جذاب فلسفه علم 👇👇👇

@vahidbehmaram1371

فرمول بندی مستقل از تفسیر مسئله اندازه گیری

An interpretation-independent formulation of the measurement problem
Antoine Soulas

https://arxiv.org/abs/2609.03409

«نمی‌دانم در نظر دیگران چگونه به نظر می‌رسم، اما خودم را فقط مثل کودکی می‌بینم که کنار ساحل بازی می‌کند و گاهی از پیدا کردن یک سنگ صاف‌تر یا صدفی زیباتر خوشحال می‌شود؛ در حالی که اقیانوس بزرگ حقیقت، هنوز ناشناخته و کشف‌نشده پیش روی من است.»

Memoirs of the Life, Writings, and Discoveries of Sir Isaac Newton (1855) by Sir David Brewster (Volume II. Ch. 27).

🆔 @Zharfa90