Наша сённяшняя гераіня — Таня, якая вучыцца ў UWC Robert Bosch College. Вось што яна расказвае пра сваё жыццё ў UWC:
Усіх вітаю!!! Мяне завуць Таня, і ўжо больш за два тыдні я жыву на ўскраіне Фрайбурга — аднаго з самых экалагічных гарадоў Нямеччыны. Тут знаходзіцца UWC Robert Bosch College!
Я нарадзілася ў Менску і пражыла тут усё сваё жыццё. Я цікаўлюся лінгвістыкай і дакладнымі навукамі, люблю даведвацца новае і не люблю абмяжоўваць свае мэты. Яшчэ я вельмі люблю жартаваць, а таксама маю брата-двайнятка 🙂 👫🏼
Па прыездзе ў RBC я адразу была зачараваная прыгажосцю Фрайбурга і прыроды вакол. Я не магла паверыць, што цяпер кожны дзень па дарозе на снеданне буду бачыць велічныя горы, якія акружаюць горад. Дзіўна было таксама бачыць столькі раварыстаў у горадзе і на кампусе: многія настаўнікі прыязджаюць у каледж на роварах.
Што да вучобы, першы тыдзень заняткаў ужо скончыўся, і мы паціху ўліваемся ў школьны рытм. З прадметаў я абрала беларускую літаратуру, ангельскую і французскую мовы, курс «Сістэмы і супольнасці навакольнага асяроддзя», фізіку і матэматыку «Аналізы і падыходы».
Што да жыцця па-за заняткамі, я жыву ў пакоі з суседкай з Коста-Рыкі, якая вучыцца ў RBC ўжо другі год . Мы добра ладзім, а дзякуючы ёй я ўжо паспела пачуць шмат цікавага пра Лацінскую Амерыку і іспанскую мову – адзін з многіх плюсаў жыцця ва UWC.
Пра UWC я даведалася ў 9-м класе, але ўпершыню падалася ў 11-м. З гэтым рухам маё жыццё звязалася выпадкова, але ўсё атрымалася з першага разу. Я бясконца ганаруся тым, што ступаю на гэты шлях як прадстаўніца Беларусі.
Як пісаў Якуб Колас: «Добра быць у дарозе, якую сам сабе выбіраеш». Дык вось, для мяне адной з такіх дарог (ці нават магістраляў) стаў рух UWC.
Для тых маладых і заахвочаных беларусаў і беларусак, якія зараз стаяць перад выбарам сваёй дарогі: верце ў сябе, смейцеся, размаўляйце па-беларуску і ніколі не бойцеся летуценіць! 🤍