🧠 سایکولاجیک | روانشناسی

دست‌ها
خاطراتِ زنده‌اند.

@UTpsychologic

افراد نابالغ هیجانی علاوه بر تفاوت های رفتاری و هیجانی اغلب از نظر سیستم شناختی و هوشی نیز با افراد بالغ تفاوت دارند.اگر والدین شما در فضای خانوادگی مملو از اضطراب و قضاوت بزرگ شده اند ممکن است سبک فکری بسته و محدودتری را فراگرفته باشند و در برابر پیچیدگی مقاومت کنند. اضطراب افراطی دوران کودکی نه تنها رشد نایافتگی هیجانی را به دنبال دارد، بلکه باعث شکل گیری سبک فکری ساده نگری افراطی می شود. فرد در این نوع سبک فکری نمی تواند ایده ها و عقاید متضاد را در نظر بگیرد و همزمان به آن ها بپردازد. محیط های خانوادگی سرکوب گر و تنبیه کننده معمولا تفکر پذیرا یا انتقادی و ابزار وجود را نه قبول دارند و نه تشویق می کنند لذا نمی توانند فضای مناسب و مساعدی را برای رشد و پرورش ذهن کودک فراهم آورند.

📚کتاب : رهایی از محرومیت های هیجانی دوران کودکی
📝ترجمه: زهرا اندوز و حسن حمیدپور
🏢انتشارات :اسبار


@UTpsychologic

عشق‌ها
از فاصله‌ها نه
از تردیدها می‌میرند.

@UTpsychologic

فردی که در یک محیط بی‌تفاوت از لحاظ هیجانی بزرگ می‌شود که در آن والدین اش بازداری هیجانی وظرفیت محدودی برای ارتباط داشته اند ، می‌آموزد دنیای درونی خود را رها کند و روی دنیای بیرونی ( مثل رویدادها ، دستاوردها و ظواهر ) تمرکز کند .

📚کتاب راهنمای کمبریج برای طرحواره درمانی

📝ترجمه : زهره یوسفی و همکاران

انتشارات: اسبار
@UTpsychologic 🧠

🌱 چرا «فرزندپروری مقتدرانه» همیشه جواب نمی‌دهد و جایگزین علمی آن چیست؟

این روزها اصطلاح «فرزندپروری مقتدرانه» یا همان Gentle Parenting به یکی از ترندهای اصلی شبکه های اجتماعی و بلاگرهای تربیتی تبدیل شده است. اصول اولیه این روش، یعنی احترام به کودک، درک دیدگاه او و همدلی با احساساتش، مورد تایید تمام روانشناسان کودک است. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که کودک رفتارهای چالش‌برانگیز شدید، مثل پرخاشگری یا لجبازی مداوم از خود نشان می‌دهد؛ اینجا درست همان نقطه‌ای است که بسیاری از والدین احساس بن‌بست و ناکارآمدی می‌کنند.

برخلاف تصور رایج در فضای مجازی، تحقیقات نشان می‌دهند که تمرکزِ صرف بر روش‌های ملایم، برای همه کودکان و در همه موقعیت‌ها پاسخگو نیست. برنامه‌های فرزندپروریِ مبتنی بر شواهد علمی علمی (Evidence-based)، ابتدا بر ساخت رابطه مثبت تمرکز می‌کنند، اما در گام بعدی، تکنیک‌های عملی و قاطعانه‌ای را برای مدیریت رفتارهای مخرب آموزش می‌دهند که در ادامه به ۴ مورد از کلیدی‌ترینِ آن‌ها می‌پردازیم:


۱. استفاده از پیامدهای منطقی (Consequences):
در فرهنگ فرزندپروری مقتدرانه، «پیامد» شبیه به یک کلمه ممنوعه است، با این استدلال که کودک باید انگیزه درونی برای رفتار درست داشته باشد. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند پیامدهای منطقی و مرتبط با رفتار، به بهبود سلامت روان و رفتار کودک کمک می‌کنند. برای مثال، اگر فرزندی در پارک قوانین را رعایت نمی‌کند، پیامد منطقی آن، ترک کردن پارک است، نه محروم شدن از تماشای تبلت در خانه. پیامد باید با رفتار همخوانی داشته باشد تا کودک ارتباط آن را درک کند.


۲. توجه انتخابی و نادیده‌انگاری هدفمند (Planned Ignoring):
توجه والدین، قوی‌ترین ابزار تربیتی است. رویکردهای علمی مانند درمان تعاملی والد-کودک (PCIT) توصیه می‌کنند که به رفتارهای مثبت کودک توجه افراطی نشان دهید (توجه انتخابی) و در مقابل، بدرفتاری‌های جزئی مثل نق‌زدن، بهانه‌گیری‌های مکرر یا بحث‌های بی‌هدف را کاملاً نادیده بگیرید (نادیده‌انگاری هدفمند). این کار به مرور زمان لجبازی و نافرمانی کودک را کاهش می‌دهد.


۳. تکنیک وقت استراحت یا محرومیت زمان‌مند (Time-out):
برخی از مبلغان فرزندپروری مقتدرانه، این تکنیک را تا حد آسیب روانی سرزنش می‌کنند؛ در حالی که هیچ مستند علمی دال بر آسیب‌زا بودن آن وجود ندارد. برعکس، «وقت استراحت» ابزاری عالی برای کاهش تنش است. زمانی که به عنوان والد احساس می‌کنید در آستانه از دست دادن کنترل خود، داد زدن یا تنبیه بدنی هستید، یک موقعیت وقت استراحت، به شما و کودکتان فرصت می‌دهد تا آرام شوید و از رفتارهای تندتر جلوگیری کنید.


۴. اولویت دادن به سلامت روان والد:
رویکردهای افراطیِ فرزندپروری مقتدرانه گاهی فراموش می‌کنند که والدین هم انسان هستند و نیازها و احساساتی دارند. پنهان کردن خشم یا غم از فرزندان، برخلاف ادعای این رویکردها، استرس کودک و تنش رابطه را بیشتر می‌کند. واقعیت این است که شما تا زمانی که خودتان به ثبات و آرامش هیجانی نرسیده باشید، نمی‌توانید به تنظیم هیجانات فرزندتان کمک کنید.


🔺نتیجه‌گیری:
اگر روش‌های تماماً ملایم برای خانواده شما موثر بوده، نیازی به تغییر نیست؛ اما اگر احساس فرسودگی می‌کنید، بدانید که علم روانشناسی از ترکیب قاطعیت، وضع قوانین مشخص و پیامدهای منطقی در کنار عشق و همدلی حمایت می‌کند.


@UTpsychologic 🧠

🎧 آیا گوش دادن به کتاب، واقعاً جایگزین مطالعه می‌شود؟

بسیاری از ما به دلیل مشغله‌های روزمره، به جای ورق زدن کتاب‌ها به سراغ نسخه‌های صوتی رفته‌ایم؛ اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد که این دو تجربه، با وجود شباهت‌های ظاهری، اثرات متفاوتی بر مغز ما می‌گذارند.

طبق پژوهش‌های عصب‌شناسی دانشگاه برکلی، مغز ما هنگام شنیدن و خواندن یک داستان، از مسیرهای عصبی تقریباً یکسانی برای درک معنا استفاده می‌کند. در واقع، فرآیند "استخراج معنا" از کلمات در هر دو حالت شباهت زیادی به هم دارد. با این حال، تفاوت اصلی در «توسعه مهارت‌های شناختی» نهفته است.

روانشناسان معتقدند خواندنِ متنی، مهارتی است که به مرور زمان باعث تقویت توانایی‌های ذهنی می‌شود، در حالی که لزوماً چنین اتفاقی هنگام گوش دادن نمی‌افتد. وقتی شما کتابی را می‌خوانید، کنترل کامل سرعتِ پیش‌روی در دستان شماست؛ می‌توانید روی یک جمله پیچیده مکث کنید، به عقب برگردید و با استفاده از سرنخ‌های بصری، معنای کلمات جدید را در حافظه تثبیت کنید. اما در نسخه صوتی، کلمات با سرعتِ راوی از مقابل ذهن شما عبور می‌کنند و فرصتِ "رمزگشایی عمیق" را از بین می‌برند.

علاوه بر این، مسئله «تمرکز تقسیم‌شده» نیز تعیین‌کننده است. اکثر ما زمانی به کتاب‌های صوتی گوش می‌دهیم که مشغول رانندگی، آشپزی یا ورزش هستیم. این چندوظیفگی باعث می‌شود بخش مهمی از جزئیات و استنتاج‌های متن را از دست بدهیم.

🔺در نتیجه:
کتاب‌های صوتی برای لذت بردن از ادبیات در زمان‌های مرده عالی هستند، اما اگر هدفتان یادگیری عمیق، به خاطر سپردن جزئیات یا مطالعه متون پیچیده است، هیچ‌چیز جایگزینِ جادوی تمرکز بر کلمات مکتوب نمی‌شود. به قول دکتر استرنبرگ، نباید کتاب صوتی را «جایگزین» مطالعه کرد، بلکه باید به آن به چشم یک «مکمل» هوشمندانه نگاه کرد.



@UTpsychologic 🧠

چیزی که دکتر صناعی می‌تواند به ما یاد بدهد، این است که منش استاد را نمی‌شود جدا از علمش بررسی کرد. اساتید باید منش داشته باشند، شخصیت داشته باشند؛ شخصیت و منش است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود، وگرنه اطلاعات را می‌شود پیدا کرد و آن چیزی که به سخن بُرد می‌دهد، دانش نیست، شخصیت افراد است.
شخصیت و منش است که به سخن انسان بُرد می‌دهد.
ما امروز درسی که از دکتر محمود صناعی می‌توانیم بگیریم، این است که:

۱- اساتید باید فرهیخته باشند؛ یعنی اطلاعات عمیقی در فلسفه، هنر و ادبیات داشته باشند.

۲- اساتید باید از منش و شخصیتی محکم برخوردار باشند.

۳- هیچ چیزی به سادگی به دست نمی‌آید؛ ما باید این را به دانشجویان یاد بدهیم.

من ندیدم اندیشه را بفروشند، اما رساله را می‌فروشند. وقتی شما ایده را از تحقیق جدا کردید، دیگر تحقیق بدون ایده و اندیشه می‌شود و قابل خرید و فروش.

سخنرانی استاد حبیب‌الله قاسم‌زاده
شب محمود صناعی
شب‌های بخارا
۲۸ شهریور ۱۳۹۴



@UTpsychologic 🧠

این رویارویی با تنهایی ست که به فرد امکان می‌دهد رابطه‌ای عمیق و پر معنا با دیگری برقرار کند.


📚 کتاب مامان و معنای زندگی
👤 نویسنده: اروین یالوم
📝 مترجم: سپیده حبیب
🏢 نشر: قطره


@UTpsychologic

طرز برخورد درست با ادم خودشیفته چیه؟

مقابله با یک خودشیفته یعنی هنر حفظ فاصله و مرزها. برای محافظت از سلامت روانت این ۴ اصل رو فراموش نکن:

​۱. تکنیک سنگ خاکستری(Grey Rock Method): مثل یک سنگ، سرد و بی‌روح باش. پاسخ‌های کوتاه و خنثی بده تا از تو تغذیه عاطفی نکنه.

۲. مرزهای قاطع (Setting Boundaries): شفاف بگو چه رفتاری رو نمی‌پذیری و اگر از خط قرمزت عبور کرد، بدون بحث اضافه صحنه رو ترک کن.

۳. تله اثبات: هرگز سعی نکن قانعش کنی یا اشتباهش رو به رخش بکشی؛ اون‌ها با منطق غریبه‌ان و فقط انرژی‌ت رو می‌گیرن.

۴. اعتماد به حس خودت: اجازه نده با Gaslighting به واقعیت‌ها شک کنی. روی ارزش‌های خودت متمرکز بمون. ​خلاصه اینکه: به جای تغییر دادن اون، روی تغییر واکنش خودت سرمایه‌گذاری کن.


@UTPsychologic

به عنوان کسی که زندگیش رو با تراپی تغییر داده بهتون پیشنهاد میکنم سریال روان‌درمانی «Shrinking» رو‌ ازدست ندید
ببینید و بخندید و بگریید و لذت ببرید..

#پیشنهاد_سریال


-طه-

@UTPsychologic

شاید رقص در عزاداری
نشان‌دهنده‌ی تلاشی باشه
برای وصل موندن به زندگی
وقتی مرگ تحمیلی 
و فقدان، فراتر از حدِ تحمله.

رقصِ عزا شاید برای پس‌گرفتنِ معنا
از مرگی‌ست که تحمیل شده.



~ کانال روانشناسی سایکولاجیک

@UTpsychologic