🔹 به مناسبت بزرگداشت مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، شاعر و عارف بزرگ قرن هفتم هجری قمری، در سال ۶۰۴ ه.ق در بلخ زاده شد. او در نوجوانی همراه خانواده به قونیه مهاجرت کرد و علوم دینی را نزد پدر و سپس برهان‌الدین محقق ترمذی فراگرفت. دیدار او با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ ه.ق، نقطهٔ عطفی در زندگی‌اش بود و او را به عمق عرفان و شعر سوق داد.

🔹 مولانا قائل به مراتب در معرفت و شناخت بود و شناخت شهودی را برترین نوع معرفت می‌دانست؛ شناخت عقلی و حسی را در مرتبه‌های پس از آن قرار می‌داد.

🔹 دربارهٔ نزاع دیرینهٔ جبر و اختیار نیز خود را متعلق به هیچ‌یک از دو گروه نمی‌دانست و این کشمکش را وسیله‌ای برای آشکار شدن گوهر هر دو طرف می‌دید.


🔹 از میان آثار او می‌توان به مثنوی معنوی (در شش دفتر و نزدیک به بیست‌وهفت‌هزار بیت)، دیوان شمس و فیه‌ ما فیه اشاره کرد. مثنوی را با بیت معروف «بشنو این نی چون شکایت می‌کند» آغاز کرد و خود آن را در مقدمهٔ عربی کتاب، «اصول دین» نامیده است.

🔹 مولانا سرانجام در سال ۶۷۲ ه.ق در قونیه درگذشت.مولانا در سدهٔ ۲۱ میلادی به‌سرعت در جهان غرب مشهور شد به‌طوری‌که ترجمه کتاب او در آمریکا به بزرگ‌ترین و پرفروش‌ترین کتاب سال تبدیل گردید. ترجمهٔ کولمن بارکس در سال ۲۰۰۱ بیش از ۵۰۰ هزار نسخه در آمریکا فروش داشت.

https://t.me/UT_Central_Library
ble.ir/Library_UT_AC