مراد اینکه،وقتی تاب آوری و اخلاق زیستی رو در منابع می خونید،اینکه بتونید در نهایت به نحو شخصی سازی شده،یک ابزار مفهومی دقیق و شفاف و چند لایه جهت بررسی انواع ایده ها از حیث تاب آوری برای خودتون بسازید، اساسی هست تا بتونید از آنالیز یک گزاره در کتاب راه نمای اخلاق حرفه ای گرفته(که از حیث تاب آوری بسیار باگ داره این کد های مصوب) تا آنالیز ایده ی یک بیمارستان دولتی که در اون اینترن هستید تا آنالیز ایده ی یک شهر که در اون ساکن هستید تا کشور و...رو دقیق انجام بدید و مدام از کنش ورزی عملی به ساحت تئوریا برگردید و هی در رفت و آمد،باز-اصلاح مداوم هر دو ساحت رو انجام بدید....
.
راستش این اهمیت اساسی داره و نه یک مدالی گرفتن(اون هم مهمه ولی بدون این چیزی که الان گفتم،راستش زیاد مهم نیست...)
.
به این شیوه ست که هر فرد می تونه خودش رو در نظر و عمل چنان پرورده کنه که در نهایت کنش هاش برای خودش و اطرافیان ش و نسل های بعد از خودش،مفید باشه...
.
در پیام در باب نت که زمان ایده ی نت پرو در بله گذاشتم و بعد از وصلی نت اینجا گذاشتم هم گفتم که در نهایت امر،چرا شرکت در المپیاد اخلاق زیستی ارزش منده و اگر به این توجه نکنیم،راستش زیاد مهم نیست یک مدالیه حالا...
✍🏾مصدق مرادی
Post #91
601
المپیاد اخلاق پزشکی علوم پزشکی تهران این رو «لیترالی» گفتم...در فلسفه ورزی و نا-فلسفه ورزی هم همینه...اگر واقعا فردی فلسفه بلد باشه،باید بتونه در هر امری عقل ورزی ش رو به کار ببنده و به گزاره های موجه برسه، از «گربه» گرفته تا «ایده ی شهر یا پولیس» ...