🔖در مورد وضعیت ای که نت رو قطع کرده اند

یک مثال از چگونگی تعرض به ایده ی عدالت در اخلاق،همین وضع نت است.یعنی مشخص کردن معیار های تمایز ای برای دست رسی به نت که انسان ها رو طبق جهت گیری سیاسی،وضعیت اقتصادی،شغل و سطح سواد،از هم دیگه متمایز می کنه و طبق این تمایز گذاری،دست رسی به نت رو ممکن می کنه.
آیا این معیار های تمایز برای در دست رس قرار دادن نت،موجه اند؟
.
این بی اخلاقی(im-morality) رو بر پوست مون،به شکل یک فشار آزار دهنده احساس می کنیم.فشاری که در طول روز،باهامون هست و ما رو رها نمی کنه.کاری هم نمی تونیم انجام بدیم و هیچ توضیح موجه و قانع کننده ای هم در باب این مورد،داده نشده.
.
نمی دونم افرادی که مسئول برگزاری المپیاد حیطه ی اخلاق هستند و اساتید گرامی این حیطه،چیزی در این باب گفتن یا نه.اما به نظر می رسه که اگر اخلاق ممکن باشه و اگر کار ما در اینجا، المپیاد اخلاق پزشکی باشه،باید حداقل بیان کنیم که چنین کارهایی، بی اخلاقی هست.به ویژه که ما در جایگاه کادر درمان،به نحو ذاتی،جهت گیری ای برای کمک به انسان ها داریم،سوای از معیار های تمایز گذاری چون دین،سیاست،اقتصاد و... .
.
وضعیت غیر اخلاقی،چه موقع پدیدار می شه؟
اگر اخلاق با این امر مرتبط باشه که چرا انجام فلان کار موجه است؟ یا چرا انجام بهمان کار موجه نیست؟ و چه دامنه ی کار ای در وضعیتی خاص،موجه است؟ و اخلاق ممکن باشه،یعنی نشه هر پاسخ دل بخواهی ای (arbitrary) به این پرسش ها داد،پس موجه یا نا-موجه بودن امور،بنیاد داره و بی بنیاد نیست.
پس وضعیت غیر اخلاقی،امکان انجام کار هایی است،گویی که بنیاد ای وجود نداره.
بنیاد هر چی باشه،از خدای گرفته تا عقل تا انسانیت تا قرارداد اجتماعی،وضعیت غیر اخلاقی،از کسی/نهاد ای سر می زنه که به خود اش اجازه می ده که از بنیاد تخطی کنه.
و اگر بنیاد،یعنی امری که امور دیگر بر پایه ی اون،قوام پیدا می کنن و پایدار می مونن،پس هر امر غیراخلاقی ای(در اینجا،ایده ی محدود کردن دست رسی شهروندان به نت)،امری نا-پایدار است و دوام ای نخواهد داشت.
اگر بنیاد ای در کار باشه،به سمت شمول یافتن می ره.از طرف دیگه امر بی بنیاد،شمولیت ندارد ولی می خواد دیگری/همه رو شامل بشه(پس خودش رو بر دیگری/همه تحمیل می کنه).پس در امر بی بنیاد،یک خود-متناقض بودگی ای دیده می شه،که اون رو دچار نا-پایداری می کنه.
این دید من پیشینی است نه پسینی و تجربی.
.
پ.ن. :
دسته از افراد ممکنه بگن که:چه فایده ای داره که این رو می گی؟گوشی در کار نیست...
راستش من هم امید ای ندارم که گوش ای در کار باشه.
فقط این رو گفتم که مشخص کنم که صرفا دانش اخلاق نمی خونیم که یک مدال ای بگیریم،بلکه وجه مهم تر اش،این هست که در زندگی عادی مون،حساسیت اخلاقی رو حفظ کنیم و اگر امر غیر اخلاقی/بی اخلاقی ای داره رخ می ده،در حد توان،نسبت به اون بی تفاوت نباشیم.
از طرف دیگه،دیروز که اخبار مربوط به نت رو دنبال کردم،این فشار ای که بر پوست احساس می شه،چنان آزار دهنده شد،که خود به خود به سمت این نوشتار کوتاه رفتم.

.
✍🏾مصدق مرادی


(این نوشتار برای اوایل اردیبهشت ماه است که در بله قرار داده بودم.به دلایلی دیدم که در تلگرام هم،الان بازنشر کنم)