Дөньяның мин күрдем урманнарын,
Далаларын, күлен, Себерен.
Тик күрмәдем, Илем, синнән бүтән,
Сагындырган ягын күрмәдем,
Сагынмаска мөмкин түгелен.

Кимсетмәде мине, читләмәде
Җир йөзенең һәрбер имәне;
Тик берсе дә миңа сезнең кебек:
«Улым, бәгърем, бәбкәм», — димәде.

Карагаен күрдем тайгаларның,
Усакларын күрдем Усаның;
Тик синең күк юксындырганны мин
Күрмәдем бер илдә, усагым!

Каеннар бар бөтен урманнарда,
Япандагы олы кырларда.
Беркайда юк ләкин сезнең сыман
Сагындырган каен, — беркайда!

Кайда барсам, гөлләр үз итәләр,
«Ят кеше бу, брамат» димиләр.
Тик сезнең күк алар җылы итеп:
«И абыкаем минем, браматым,
Җанкисәгем», — дия белмиләр.

Арыды инде сезне сагынып йөрәк,
Арыды инде газиз башкаем.
Яшел шәлең белән күләгәләп
Ял иттер бер, сеңлем ак каен.

Аралагыз мине, алмагачлар,
Аралагыз, миләш, баланнар.
«Ул фанатик ватанчы», — дип тирги
Экваторда мине бананнар…

1956