🇦🇲ԱԴՐԲԵՋԱՆԻ ԶԱՎԹՈՂԱԿԱՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԼԵԳԻՏԻՄԱՑՈՒՄԸ՝ ՈՐՊԵՍ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԾՐԱԳԻՐ․ ԱՐՑԱԽԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ՏԻԳՐԱՆԱՇԵՆ

Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքականությունը հետևողականորեն լեգիտիմացնում է Ադրբեջանի զավթողական գործողությունները։ Օրինակ՝ Տիգրանաշենը. գյուղը կոչվում է ադրբեջանական «Քյարքի» տեղանունով, հայտարարվում է, որ այն չի մտնում Հայաստանի միջազգայնորեն ճանաչված տարածքի մեջ, իսկ հայկական հողի պաշտպանությունը ներկայացվում է որպես պատերազմի սպառնալիք։ Դա Բաքվին ազդանշան է տալիս, որ տարածքը «կարելի է վերցնել»։

2019 թվականից գիծը հետևյալն է՝ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ծրագրի մերժում, «Արցախը Հայաստան է, և վերջ» հայտարարություն, ապա 2020-ի պատերազմ, Հայաստանի ԶՈՒ-ի ոչ լիարժեք ներգրավում և կապիտուլյացիա. 2022-ին Պրահայում Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության ճանաչում՝ ներառյալ Ղարաբաղը. 2023-ին Լաչինի շրջափակման և հայերի արտահոսքի ժամանակ անգործություն։ Այս ամենը Հայաստանին զրկեց Արցախը պաշտպանելու իրավական և գործնական հիմքերից։

Կրկնվող օրինաչափությունը՝ հրապարակային զիջում, փոխզիջումից հրաժարում, հակառակորդի իրավունքների ճանաչում, անգործություն և մեղքի բարդում ուրիշների վրա։ Սա սխալների շարան չէ, այլ «իրատեսության» և «ինքնիշխանության» կարգախոսներով հայկական պետականության վերացման գիտակցված ռազմավարություն։ Տիգրանաշենը այդ տրամաբանության հերթական փուլն է։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺ЛЕГИТИМИЗАЦИЯ ЗАХВАТНИЧЕСКОЙ ПОЛИТИКИ АЗЕРБАЙДЖАНА КАК ПОЛИТИЧЕСКАЯ ПРОГРАММА ПАШИНЯНА - ОТ АРЦАХА ДО ТИГРАНАШЕНА

Политика Никола Пашиняна последовательно легитимизирует захватнические действия Азербайджана. Пример — Тигранашен: село называют азербайджанским топонимом «Кярки», заявляют, что оно не входит в международно признанную территорию Армении, а защиту армянской земли представляют как угрозу войны. Это дает Баку сигнал, что территорию можно брать.

С 2019 года выстраивается линия: отказ от плана Минской группы ОБСЕ, заявление «Арцах — это Армения, и точка», затем война 2020 года, неполное использование ВС Армении и капитуляция; в 2022 году — Пражское признание территориальной целостности Азербайджана включая Карабах; в 2023 году — бездействие во время блокады Лачинского коридора и исхода армян. Это лишило Армению правовых и практических оснований защищать Арцах.

Повторяющийся шаблон — публичная уступка, отказ от компромисса, признание прав противника, бездействие и перекладывание вины. Это не череда ошибок, а сознательная стратегия упразднения армянской государственности под лозунгами «реализма» и «суверенитета». Тигранашен — очередной этап этой логики.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal