🇦🇲ՉԵՔ ՄԱՐՍԵԼՈՒ․ 44-ՕՐՅԱ ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ ՎԵՑԵՐՈՐԴ ՏԱՐԵԼԻՑԸ՝ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅԱՆ, ՍՏԻ ԵՎ ՀԱՏՈՒՑՄԱՆ ՄԱՍԻՆ

Այսօր սեպտեմբերի 27-ն է։ 44-օրյա պատերազմի առաջին օրը։ Վեց տարի անց մենք դեռ չգիտենք բոլոր զոհերի անունները։ Պաշտոնական 3833 զոհի թիվը կասկածելի է, քանի որ անունների ցանկը մինչ օրս չի հրապարակվել, իսկ իրական կորուստները, ըստ անկախ աղբյուրների, հասնում են 5000-ի։

Պարտության արմատները «կազմակերպված անկազմակերպվածության» մեջ են․ որահավաքը կանգնեցվեց, ռազմաճակատ նետվեցին չպատրաստված կամավորներ, իսկ իշխանությունները 44 օր շարունակ ստեցին «վերահսկվող իրավիճակի» մասին։ Այս ամենի համար պատասխանատու են 2018-ի բեմադրության կազմակերպիչները, Փաշինյանին իշխանության բերողները և պատերազմը հրահրողները։

Արցախցի աղջկա պատին գրած անեծքը արդարության պահանջ է։ Ի՞նչի մասին է աղաղակում այս գրությունը։ Ի՞նչ է ասում այն մանկական ձեռքը, որը դեռ չի սովորել տառերը հավասար գրել, բայց արդեն գիտի, թե ինչ է դավաճանությունը։
Այն գոռում է այն մասին, ինչի մասին իշխանությունը նախընտրում է մոռանալ։ Պահանջում է այն, ինչ պահանջում է յուրաքանչյուր հայ, ում խիղճը դեռ չի բթացել՝ դատաստան։

Բոլոր դավաճանները՝ կազմակերպիչները, կատարողները, վաղ թե ուշ կկանգնեն համաժողովրդական տրիբունալի առաջ։ Որովհետև զոհերի հիշատակը և դավաճանված Արցախը հատուցում են պահանջում։

🌐Ամբողջական նյութը՝ Հանրային Տրիբունալի կայքում։
Բաժանորդագրվիր Tribunal-ին

🇷🇺НЕ СОЙДЁТ С РУК: ШЕСТАЯ ГОДОВЩИНА НАЧАЛА 44-ДНЕВНОЙ ВОЙНЫ — О ПАМЯТИ, ЛЖИ И ВОЗМЕЗДИИ

Сегодня 27 сентября. Первый день 44-дневной войны. Спустя шесть лет мы всё ещё не знаем имён всех погибших. Официальная цифра в 3833 погибших вызывает сомнения, поскольку список имён до сих пор не опубликован, а реальные потери, по независимым источникам, достигают 5000.

Корни поражения — в «организованной неорганизованности»: мобилизацию остановили, на фронт бросили неподготовленных добровольцев, а власти 44 дня лгали о «контролируемой ситуации». За всё это ответственны организаторы инсценировки 2018 года, приведшие Пашиняна к власти и спровоцировавшие войну.

Проклятие, написанное арцахской девочкой на стене, — это требование справедливости. О чём кричит эта надпись? О чём говорит детская рука, не научившаяся ещё выводить буквы ровно, но уже знающая, что такое предательство? Она кричит о том, о чём власть предпочитает забыть. Она требует того, чего требует каждый армянин, у кого ещё не вытравлена совесть: суда.

Все предатели — организаторы, исполнители — рано или поздно предстанут перед всенародным трибуналом. Потому что память о погибших и преданный Арцах требуют возмездия.

🌐 Полный разбор — на сайте
Подпишись на Tribunal