هر چیزی که می‌شنویم یک نظر است، نه یک واقعیت.
هر چیزی که می‌بینیم یک دیدگاه/برداشت است، نه حقیقت.
— مارکوس اورلیوس، تأملات

منظور اینه که ادراک ما از دنیا لزوماً خودِ واقعیت نیست.
مثلاً کسی درباره‌ی تو می‌گه:(اون آدم خودخواهیه.) این چیزی نیست که تو به‌عنوان یه حقیقت قطعی شنیده باشی؛ این برداشت و قضاوت اون شخصه.
یا چیزی رو می‌بینی و فکر می‌کنی (این اتفاق افتاد چون فلانی از من متنفره.) چیزی که واقعاً دیدی فقط اتفاق بوده؛ (از من متنفره) تفسیریه که ذهنت روی اون اتفاق گذاشته...
خلاصه‌ی خیلی ساده‌ش:
چیزی که بقیه می‌گن ≠ حقیقت
چیزی که تو برداشت می‌کنی ≠ لزوماً حقیقت
قبل از باور کردن، بین "واقعیت" و "تفسیر من از واقعیت" فاصله بذار.
این دقیقاً یکی از ایده‌های مهم رواقی‌گریه: ما همیشه روی اتفاقات کنترل نداریم، اما روی قضاوت و برداشتی که از اون اتفاق داریم تا حد زیادی اختیار داریم.
☀ #DimaReflects