😢 چرا بعضی آدم‌ها وقتی ناراحت‌اند، به‌جای نزدیک شدن، فاصله می‌گیرند؟
شاید برای شما طبیعی باشد که وقتی حالتان خوب نیست، دلتان بخواهد یکی کنارتان باشد، حرف بزنید و از او آرامش بگیرید.
اما برای بعضی آدم‌ها، ماجرا برعکس است.
وقتی فشار عاطفی بالا می‌رود، ممکن است کمتر حرف بزنند، تنها بمانند یا حتی از کسی که دوستش دارند فاصله بگیرند.
این رفتار همیشه به معنی «دوستت ندارم» یا «به تو احتیاجی ندارم» نیست.
گاهی فرد برای اینکه احساساتش را مدیریت کند، اول به کمی فاصله نیاز دارد.
الگوهای دلبستگی، تجربه‌های گذشته و شیوه‌ای که فرد در طول زندگی برای کنار آمدن با فشار یاد گرفته، می‌توانند روی این واکنش‌ها اثر بگذارند.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
فاصله گرفتن با بی‌تفاوتی یکی نیست؛ همان‌طور که نیاز به نزدیکی هم به معنی وابستگی نیست.
مشکل معمولاً از جایی شروع می‌شود که ما رفتار طرف مقابل را از فیلتر خودمان تفسیر می‌کنیم:
«اگر دوستم داشت، حتماً می‌آمد سمتم.»
«اگر از من فاصله می‌گیرد، پس دیگر برایش مهم نیستم.»
در حالی که ممکن است هر دو نفر، در یک رابطه، راه متفاوتی برای آرام کردن خودشان داشته باشند.
گاهی به‌جای حدس زدن، یک گفت‌وگوی ساده می‌تواند خیلی از سوءتفاهم‌ها را کم کند:
«وقتی ناراحتی، ترجیح می‌دی کنارت باشم یا کمی بهت فضا بدم؟»
شناختن این تفاوت‌ها، می‌تواند رابطه را از جایی که هرکس رفتار دیگری را شخصی می‌کند، به جایی برساند که هر دو نفر نیازهایشان را بهتر بفهمند. 🌱
این مطلب صرفاً با هدف افزایش آگاهی روان‌شناختی است و جایگزین تشخیص یا روان‌درمانی نیست.
مریم سادات صادقی مالواجردی
روانشناس بالینی و طرحواره‌درمانگر
@tekegomshode
