📌📚 ويدئوی بیست و یکم ترنویسا «حافظه‌ی تاریخی شهر، خلسه‌ی تاریخی آکادمی: بررسی یک مقاله (بخش اول)» منتشر شد.

در این گفتار، بهزاد قادری سهی با بازگشت به مقالۀ «مرثیه‌ای بر شکست دموکراسی در ایران: مطالعۀ جامعه‌شناختی ترجمۀ جمال‌زاده از دشمن مردم ایبسن»، و پاره ای شواهد و نمونه های تاریخی غالب در دهۀ سی شمسی، مختصات میدان ادبی ایران در این دوره و مناسبات میان قدرت سیاسی، نهادهای فرهنگی و کنشگران ادبی را بازخوانی می‌کند.
او نخست با ارجاع به تعبیر بوردیو از دولت به‌ منزلۀ «کودتای نمادین»، به فضای پس از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ و نقش نهادهایی چون مؤسسۀ انتشارات فرانکلین و بنگاه ترجمه و نشر کتاب در میدان تولید فرهنگی می‌پردازد. در این راستا، وی، از یک سو، با استناد به اسناد مؤسسۀ فرانکلین، سازوکارهای سامان‌دهی چاپ و نشر و گردش آثار را بررسی می‌کند؛ و در سوی دیگر میدان، از موضع انتقادی جلال آل‌احمد، بعنوان نمونه‌ای از کنشگران منتقد در آن دهه، و مواجهۀ او با این «مهندسی اندیشه» سخن می‌گوید.
از این منظر، بحث این ویدئو فراتر از پاسخ به یک نقد است؛ زیرا پرسشی بنیادی‌تر مطرح می‌شود: در میدان ادبی پس از کودتای ۲۸ مرداد، چگونه قدرت سیاسی غالب، برخی نهادهای نشر، روشنفکران و مترجمان در کشاکش در میدان تولید و/یا بازتولید معنا و مشروعیت فرهنگی جدل و نقش‌آفرینی می‌کنند؟
نسخه کامل ویدئو از لینک زیر👇
https://youtu.be/jTeR_llymlc
#تاریخ
#ترجمه
#نقد
#بهزاد_قادری
#ترنویسا
✅@Tarnevisa