— چرا چیزهایی را تماشا می‌کنیم که از آن‌ها متنفریم؟
🎯 زیر پست‌هایی که ازشان متنفری کامنت نگذار؛ الگوریتم فکر می‌کند عاشقشان هستی

♦️ مگان توموس، وایرد — پژوهش جدیدی به سرپرستی پژوهشگران دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد محتوایی که برای شما در شبکه‌های اجتماعی نمایش داده می‌شود لزوماً بازتاب‌دهندۀ چیزهایی نیست که دوست دارید، بلکه بیشتر بازتاب‌دهندۀ چیزهایی است که به آن‌ها واکنش نشان می‌دهید.

♦️  پژوهشگران ۷۱۵ کاربر شبکۀ اجتماعی ایکس را بررسی کردند. در این شبکۀ اجتماعی هر فرد در صفحۀ خود دو انتخاب دارد: پست‌های حساب‌هایی که خودش دنبال کرده، و پست‌های صفحۀ «for you» که الگوریتم بر اساس رفتار و واکنش‌های فرد انتخاب می‌کند که چه پست‌هایی را به او نشان دهد. پژوهشگران این دو را با هم مقایسه کردند و دریافتند پست‌هایی که با ارزش‌ها و باورهای اعلام‌شدۀ کاربران در تضاد بودند بیشتر از پست‌هایی که با علایق آن‌ها همخوانی داشتند در صفحۀ for you  ظاهر می‌شدند.

♦️ نتایج پژوهش دانشگاه استنفورد نشان داد الگوریتم ایکس واکنش‌های خشم‌آلود کاربران را نشانۀ علاقۀ آن‌ها به محتوا تلقی می‌کند و بر همین اساس محتوای بیشتری از همان نوع به آن‌ها نشان می‌دهد. زیو اپستین، نویسندۀ اصلی پژوهش، می‌گوید پلتفرم‌ها میزان تعامل را معیار اصلی سنجش علاقۀ کاربران قرار می‌دهند و فرض می‌کنند هرچه تعامل بیشتر باشد، یعنی کاربر بیشتر به آن محتوا علاقه دارد؛ اما قضیه به این سادگی نیست.

♦️ مایکل برنشتاین، از نویسندگان این مقاله و استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه استنفورد، می‌گوید «شبکه‌های اجتماعی نباید محتوای جنجالی و تحریک‌کننده را صرفاً به خاطر واکنش بیشتری که از ما می‌گیرد، به محتوای مفید و مرتبط ترجیح دهند؛ از طرف دیگر، نباید هم فقط برای خوشایند ما، محتواهایی را نشان دهند که با آن‌ها موافقیم. ما می‌توانیم از علم کمک بگیریم تا شکاف‌هایی را که ما را از یکدیگر دور می‌کنند کاهش دهیم».

♦️ به نظر می‌رسد افراد بیشتر جذب چیزهایی می‌شوند که از آن‌ها متنفرند تا چیزهایی که دوستشان دارند. دکتر رابرت چندلر، روان‌شناس بالینی، می‌گوید «مغز طوری طراحی شده که به چیزهای مهم، غیرقابل‌پیش‌بینی یا دارای پیامدهای جدی توجه کند، نه صرفاً چیزهای خوشایند». اینجاست که آمیگدال وارد ماجرا می‌شود. همان مدارهای عصبی که در مغز به شناسایی شکارچیان و تهدیدها کمک می‌کنند، در برابر شرکت‌کنندگان برنامه‌های واقع‌نما یا چهره‌های جنجالی نیز به دنبال نشانه‌های خطر می‌گردند.

♦️ محتوای خشم‌آور در فضای آنلاین نیز به‌خوبی با فرایندی که چندلر توضیح می‌دهد و در آن مغز خود را برای واکنش به یک محرک آماده می‌کند همخوانی دارد: «خشم می‌تواند از نظر روان‌شناختی مفید به نظر برسد، چون به فرد انرژی می‌دهد؛ ... واکنش نشان دادن، پیش‌بینی کردن و بحث کردن می‌تواند حس موقتی از کنترل یا مشارکت را در فرد ایجاد کند».

🔗 آنچه خواندید برگرفته از مطلب «Ragebait Successful: Why We Watch Things We Hate» نوشتۀ مگان توموس است که در تاریخ ۲ ژوئیۀ ۲۰۲۶ در وایرد منتشر شده است.

@tarjomaanweb