و ما پس از ۶ ماه بازمیگردیم...
سعی میکنیم تا غبار غم را که به تکتک بخشهای وجودمان رخنه کرده بزداییم و آرزوهای خود را از زیر آوار نجات دهیم. آنچه در این چند ماه بر ملت ایران گذشت را نمیتوان در قالب کلمات به زبان آورد و اکنون ما دانشجویان ماندیم و صندلیهای خالی دوستانمان و البته مسئولیتی که بر دوشمان سنگینی میکند.
تا آیندهای بسازیم برای کسانی مثل رها، الینا، آیدا، نیا، محمدرضا، عرفان، فرهاد و هزاران هزار جوان و هموطن از دسترفته که آرزوهای خود را به آسمان بردند. شاید بتوانیم نسلی دیگر را از تحمل این غم و اندوه برهانیم.
ما با تنی خسته و قلبی رنجکشیده به یاد عزیزانمان ادامه خواهیم داد.
@spanish_ut