آنچه در آدلر مرا به تحسین وامی‌دارد، برساختنِ یک مکتب روان‌شناختیِ جامع و تاثیرگذار است که می‌تواند در کنار غولی چون فروید بسیار تاثیرگذار باشد. من آشناییِ بسیار اندکی با تاریخ روان‌کاوی دارم اما فکر می‌کنم تاثیر نسبتاً خوبِ آدلر بر تاریخ روان‌کاوی را باید تصدیق کرد. آدلر بیشتر به دنبال معنای امور است تا نیروهای زیستی. پس در حقیقت نقطه قوت وی جایی است که فروید گاه ضعف نشان می‌دهد. اما نقطه ضعف وی همان‌جایی است که فروید با قوت بسیار قلم می‌زند.
برای منی که چشم‌اندازگرا هستم و قائلم که شناختِ بیشتر در امتزاجِ چشم‌اندازها ممکن می‌شود، به جای تقابل آدلر-فروید، به دنبال جمع زدنِ هرچه بیشترِ نگاهِ آدلر و فروید باید بود.