Post #45
95
خلوت اندیشه، مواجهات شخصی مواجههی فیلسوفان، از لایبنیتس تا هوسرل با امر ناخودآگاه در نقطهای بسیار مهم از مواجههی روانکاوانهی فروید با آن جدا میشود؛ و این به زعم من موجب میشود هر تلاشی برای ایجاد همسویی و مشابهت و اذعان به نوعی وحدت میان مواجههی فلسفه در پارادایم آگاهی با روانکاوی…
اکنون بیشتر بر این باورم که آوردنِ نام لایبنیتس در این نوشتار اشتباه بوده است. لایبنیتس خود بهمنزلهی نقطهای اساسی به چشمم میآید که الگوی مواجهات بعدی را بهمنزلهی جنس آن مواجهات به دست داده است، که نه راه روانکاوی و نه راه فلسفه آگاهی را طی نمیکند، اما هر دو راه میتوانند مدعی نسبتی با وثیق با این الگو بهمنزلهی افقی برای الگویشان باشند.