خوراک برای فردا؛ ظروف نگهداری خوراک! – 1321 ه.ق.

مادهٔ اولیه بسیاری از لوازم و ظروف هم گِل است. تابه‌ها، خمره‌های نگه‌داری غلات، انواع گوناگون اسباب بازی، طبق‌های نگه‌داری نان، و تعداد دیگری از لوازم و اسباب خانه، از سفال ساده‌اند که به شکل زمخت و ناهمواری از گل ساخته شده، و سپس در آفتاب خشک شده‌اند. تنگ‌های آب اقسام متنوع کوزه‌ها، قلک‌های پول کودکان، و تنگ‌های قلیان بدون کوچک‌ترین لعابی در آتش پخته می‌شوند.
تنورهای پخت نان نیز از گِل درست می‌شوند، و آن‌ها را نزدیک درب خانه‌ها در زمین کار می‌گذارند. بسیاری از یزدی‌ها حتی گل را می‌خورند، که در نتیجهٔ آن سیمای‌شان به صورتی رنگ‌پریده و بیمارگونه در می‌آید. (ملکم، 1393: 4/33)

مأخذ: ملکم، ناپیر. 1393. سفرنامه یزد (پنج سال در شهری ايرانی). ترجمۀ علی محمد طرفداری. یزد: مهر پادین.

#خوراک_برای_فردا
#نان

@SofreNegar
.