باقلاوا
از نانی که به عبارت ترکان بزلماج میگویند میپزند.
و صفت او آن است که بزلماج را به طریق لخشک پزند و به روغن سرخ نموده در شیرهٔ قند مع مشک و گلاب بجوشانند و مغزپستهٔ مقشر داخل نموده بکشند.
این جهت آذوغهٔ راه اعلاست. (باورچی، 1360: 198)
مأخذ: باورچی، محمدعلی؛ آشپز، نورالله. 1360. آشپزی دوره صفوی (متن دو رساله در آشپزی «کارنامه و مادة الحیوة»از دوره صفوی (عصر سلطنت شاه اسماعیل اول و شاه عباس اول)). به کوشش ایرج افشار. تهران: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و انتشارات سروش.
#تدبیر_سفر
@SofreNegar
.
Post #1270
41