جامعه‌شناسی گروه‌های اجتماعی

🟢⚪من راه می‌روم؛ پس هستم!


✍️فریبا نظری، جامعه‌شناس و پژوهشگر گروه‌های اجتماعی


✏️دو عبارت در این خبر، توجه مرا به خود جلب کرد:
۱- محلی برای دور دور
۲- حضور برخی جوانان بدون هدف مشخص
البته من در گروه جوانان قرار ندارم اما هر دو مورد را که جناب پلیس فرموده، انجام می‌دهم و از قضا یکی از مقاصدم همین دو خیابان است!
🔹براساس تعاریف جامعه‌شناسان شهری در پارادایم‌های مختلف اندیشه، هر دو عمل مورد نظر جناب رییس اداره نظارت بر اماکن می‌تواند در مفهوم پرسه‌زنی تعریف شود. (گرچه من ترکیبی از پیاده‌روی و پرسه‌زنی در شهر را انجام می‌دهم.)
ابتدا بیایید تفاوت میان #پیاده‌روی (Walking) و #پرسه‌زنی (Flânerie) را با هم مرور کنیم.

مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسانه، نمی‌توان گفت کدامیک بیشتر جنبه انتقادی دارد؛ پرسه‌زنی یا پیاده‌روی؟ چون بنابر ادراک، تفسیر و تجربه زیسته هر شخص باید آن را فهم کرد. این رویکرد نشان می‌دهد که یک کنش فضایی، کیفیتی ذاتی و بسته نیست، بلکه در بستر تجربه زیسته، موقعیت اجتماعی و خوانش فردی معنا پیدا می‌کند.

با حضور مؤلفه ادراک و تفسیر شخصی در تحلیل، مرزبندی‌های نظری محض کم‌رنگ می‌شوند. برای نمونه، پیاده‌روی ساده‌ی یک فرد طردشده یا حاشیه‌نشین در فضایی که برای حضور او طراحی نشده یا حضورش در آن نامطلوب تلقی می‌شود، می‌تواند رفتاری به مراتب رادیکال‌تر و انتقادی‌تر از پرسه‌زنی بی‌هدف یک فلانر یا پرسه‌زن طبقه متوسط در خیابان‌ها و پاساژهای شیک باشد. مانند پیاده‌روی یک زن مناطق حاشیه‌نشین با لباس محلی ارزان که با برندهای معروف لباس نسبتی ندارد در پاساژ پالادیوم یا ایران‌زمین پایتخت در برابر پرسه‌زنی یک نوجوان یا جوان از طبقه مرفه جامعه با پوشش و اکسسوری برندهای درجه یک و گران قیمت!

در واقع، آنچه به حرکت در فضا جنبه انتقادی می‌بخشد، نسبت میان بدن، فضا و مناسبات قدرت است. چه این حرکت در قالب پرسه‌زنی بی‌هدف رخ دهد و چه در قالب پیاده‌روی، اگر بتواند منطق سرعت تحمیلی، انضباط شهری یا کالا‌شدگی فضا را در ذهن یا عمل سوژه به چالش بکشد، دارای بعد انتقادی می‌شود.

از این منظر، دور دور کردن جوانان یا گروه‌های دیگر در خیابان‌ها، عملی بی‌هدف نیست که کنشی هدفمند و انتقادی است مبنی بر اینکه:
من راه می‌روم؛ پس هستم!

من راه می‌روم؛ پس مطالبه دارم!

من راه می‌روم؛ پس تغییر می‌خواهم!

من راه می‌روم؛ پس حرف و ایده دارم!

📍مطالعه کامل جستار در لینک زیر👇

https://telegra.ph/%D9%85%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D9%85-%D9%BE%D8%B3-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%85-10-11


#من_راه_می‌روم_پس_هستم
#پرسه‌زنی
#پرسه‌زن
#پیاده‌روی
#خیابان_سنایی
#خیابان_ایرانشهر
#تهران_به‌مثابه_متن_درحال_بازنویسی



https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🕊صلح بهترین دلیل بود برای خودش؛ ولی در لغتنامهٔ ما نبود.

📚از کتاب «ضیافت کلمات» / نشر همرخ / تابستان ۱۴۰۵
✍️به قلم و صدای: مقصود فراستخواه
👨🏻‍🎨تصویرگر: شاه‌مقصود تیموری

#صلح
#نه_به_جنگ
#نه_به_خشونت


https://t.me/hamrokhpub
https://t.me/Sociologyofsocialgroups

عشق در پستو پنهان نمی‌ماند؛ حتی در زندان، حتی با مرگ!

آن‌چه دو روز پیش رخ داد و شنیدیم، آری گفتن به ازدواج و طی مسیر طولانی عشق در پس میله‌های زندان و انتظار مرگ بود. هدیه عشق دختری از یک زندان به پسری در زندانی دیگر که نوبت خویش را انتظار می‌کشید ...
رخدادی به‌نهایت سورئال در زمین واقعیت اجتماعی!
امیدوار بودم و بودند بسیاری چون من، که این اعدام انجام نشود در پیگیری اعاده دادرسی و به بهانه‌ی عشق!
اما انجام شد و دو عاشق، فرصت هم‌سخنی، هم‌نگاهی، آغوش، معاشقه و وداع نیافتند ...
هیچ عشقی، در پستو پنهان نمی‌ماند؛ حتی در زندان، حتی با مرگ!

✍️ فریبا نظری
۱۵ مهر ۱۴۰۵


🎙همایون شجریان

بگو که از غم عشقت چگونه جان برهانم؟
چگونه این همه غم را به هرطرف بکشانم؟


#علیرضا_سپاهی
#مهشاد_کشانی
#عشق
#اعتراضات_دی_۱۴۰۴
#اصفهان
#نه_به_اعدام


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

☘️چاپ؛ رقصی از جنس زندگی در سیستان
✍️الهام پودینه

در فرهنگ سیستان،#چاپ نام یکی از جلوه‌های رقص و شادی سنتی است؛ هنری که در پیوند با موسیقی محلی، مراسم‌ شادی و گردهمایی‌ مردم معنا پیدا می‌کند. چاپ، تنها حرکت بدن با ریتم موسیقی نیست؛ بخشی از فرهنگ جمعی و آیین‌های اجتماعی سیستان است؛ جایی که شادی، موسیقی، لباس محلی و حضور مردم در کنار یکدیگر، خاطره‌ای مشترک می‌سازند.
در برخی روایات محلی، زنان و مردان در فضای مراسم و در کنار هم به چاپ می‌پردازند. این حضور را باید در زمینه فرهنگی همان مراسم دید؛ نه با معیارهای امروزی و جدا از فضای اجتماعی‌ که این سنت در آن شکل گرفته.
زنان هنگام اجرای چاپ، با پوشش سنتی خود و حرکات هماهنگ با ریتم موسیقی، بخشی از زیبایی مراسم را شکل می‌دهند. در این مراسم، زن تنها تماشاگر شادی نیست؛ خود یکی از سازندگان آنست.
آنچه چاپ را ارزشمند می‌کند، فقط حرکات آن نیست؛ بلکه مجموعه‌ای است که در کنار آن شکل می‌گیرد:
موسیقی سیستانی، سازهای محلی، پوشش زنان و مردان، زیورآلات، شادی جمعی.
چاپ، وقتی از دل مردم برخاسته باشد، فقط رقص نیست؛ #ضربان_شادی یک سرزمین است.

#سیستان
#زندگی

@zananepazhoheshgartarikh

🔸پادکست #دینگو ۳۵

🌐فارسی تهرانی، از کجا آمده؟ و به کجا می‌رود؟

🔸در این بخش از پادکست «دینگو»، سیر دگرگونی‌های گفتاری در قلب پایتخت را بررسی می‌کنیم، و اینکه فارسی تهرانی چگونه توانست بر سایر گویش‌های کهن پیشی بگیرد.
تهیه و اجرا از #مانی_پارسا با همراهی #شهریار_صیامی


#فارسی_تهرانی
#پادکست_دینگو
#تهران
 
https://t.me/ddingooo
https://t.me/Sociologyofsocialgroups

📝📝« تهران به مثابه متن درحال بازنویسی »

☘️به مناسبت ۱۴ مهر؛ روز تهران


✏️تهران، زادگاه و زیستگاه من است که در دل تغییر و تحولات آن؛ من نیز تغییر کرده و دگرگون شدم. در جایگاه یک جامعه‌شناس که بدان می‌نگرم، تهران صرفاً مجموعه‌ای از خیابان‌ها و ساختمان‌ها نیست؛ یک میدان کشاکش معنایی و کنشی است که در آن قدرت، دانش و فضا در هم تنیده‌اند. بیایید تهران را در چهار لایه فوکویی مرور کنیم:

۱- تهران به مثابه انضباط فضا
۲- تهران و دگرمکان‌ها ( هتروتوپیاها)
۳- مدیریت بدن‌ها
۴- مقاومت در فضا و مکان

📍متن کامل جستار👇
https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2185


📍دیگر نوشته‌هایم از تهران برای مطالعه:
https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2184
#تهران در آینه اعتراضات جمعی صد ساله اخیر

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2133
چند پیشنهاد ساده برای زیست کمی بهتر در #تهران
https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2086
#تهران، شهر دوست‌داشتنی نیازمند مدیریت


#تهران
#روز_تهران
#زیست_جمعی
#تهران_به‌مثابه_متن_درحال_بازنویسی



https://t.me/Sociologyofsocialgroups

⚪⚪ ده از ده؛ اما هنوز زنده‌ایم!

☘️تقدیم به عمو حسن



بیشتر ما این تجربه را داشته‌ایم که با درد ناشی از بیماری نزد پزشک رفته و او در همان حال از ما می‌پرسد: از یک تا ده، میزان شدت دردت چه اندازه است؟

اکنون ما مردمان این سرزمین، از شدت و فشار دردهایمان، به جایی رسیده‌ایم که میزان دردمان ده از ده شده است!

هر روز و شب، عده‌ای بی‌درد با سخنان هزینه سازشان، بر درد ما می‌افزایند!
یکی با وصف پرهیجان از تداوم جنگ، یکی با نمایش تفنگ و قمه و شمشیر در خیابان، و دیگری با دستور بازداشت و اعدام!
این وسط هیولایی به نام فقر و بی‌پولی را هم، وحشی و دهشتناک به جان جامعه انداخته‌اند که زخم‌هایمان را عمیق و دردمان را شدیدتر می‌سازد!
یعنی همان ده از ده!

اما ما هنوز از رمق نیفتاده‌ایم!
ما نفس می‌کشیم،
می‌خندیم،
گاهی هم اشک می‌ریزیم،
راه می‌رویم،
کار می‌کنیم،
گاهی خسته می‌شویم و از حرکت باز می‌ایستیم!
اما دوباره برمی‌خیزیم!
می‌نویسیم و می‌خوانیم،
با لذت چای می‌نوشیم،
آش رشته نوش جان می‌کنیم و کاسه‌ای هم به همسایه پیشکش می‌دهیم...
ما هنوز به یاری هم می‌شتابیم،
از حال همدیگر، جویا می‌شویم،
در حالی‌ که درد داریم و در رنجیم، می‌کوشیم درد و رنج عزیزان، رفقا، آشنایان و همسایه‌ها را کمتر کنیم...
ما هنوز عاشقی می‌کنیم!
ما هنوز از دیدن روشنی ماه در سیاهی آسمان، مست می‌شویم!
ما هنوز صدای کلاغ را با زیبایی پاییز، پیوند می‌زنیم و با نوای مخملین استاد بنان به رویاهایمان با صلح در زیست روزمره‌ می‌اندیشیم...

و زیر لب زمزمه می‌کنیم:
*آرام باش عزیز من
آرام باش
حکایت دریاست زندگی

گاهی موجی می‌فرستد آرام و نوازشگر
گاهی خروشان و سهمگین
اما همیشه دریاست...

گاهی در هم می‌کوبدمان
گاهی بالا می‌بردمان
گاهی فرو می‌کشدمان
اما نباید ترسید
تنها باید شنا کردن دانست
و به اوج موج‌ها اعتماد کرد.

آرام باش عزیز من
آرام باش
زندگی می‌گذرد
و ما هنوز زنده‌ایم،
هنوز نفس می‌کشیم
و هنوز دوست می‌داریم...

✍️ فریبا نظری
۱۲ مهر ۱۴۰۵



*شمس لنگرودی از مجموعه «شباهت‌های ناگزیر»


#زن‌زندگی‌آزادی
#زندگی_معمولی
#عشق_اجتماعی
#صلح_در_زیست_روزمره
#ما_هنوز_زنده‌ایم


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

❇️الناز مهدوی خواهر جاویدنام حمید مهدوی با انتشار این پست نوشت:

🔹خوب شد تو برادرم شدی
درسته کم پیشم موندی ولی بازم خوب شد که داشتمت
دیروز بجای تو یکی از لباسای آتش‌نشانی‌تو پوشیدم
همونی که خیلی دوستش داشتم و میگفتی خیلی بهم میاد.

🔸حمید مهدوی، متولد ۱۳۶۶، آتش‌نشان ساکن شهر مشهد شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ و در جریان اعتراضات کشته شد. ویدئوی کوتاهی از او در حال حمل یک معترض مجروح بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های اجتماعی ایران و جهان داشت.
🔸پیکر او در آرامستان روستای تویه دروار در شهرستان دامغان، زادگاه مادری‌اش به خاک سپرده شد.

#حمید_مهدوی
#جاوید_نام
#جان_فدا
#آتش_نشان
#اعتراضات_دی_۱۴۰۴
#مشهد


@MahmoudianMehdi
https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🔻تصاویری وایرال شده از رژه جان فداها در اصفهان در خبرگزاری #تسنیم

#مانور_خیابانی
#عادی‌سازی_فضای_امنیتی
#شبه_نظامیان
#اصفهان


📍برای مطالعه نقدی بر مانورهای خیابانی، بخوانید👇
https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2386

👈در حاشیه‌ی رزمایش خیابانی و نمایش قدرت نظامی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🌐🔵 آیا بنیاد ملی نخبگان، پاتوق جامعه هدف خود است؟


✏️پاسخ کوتاه به این پرسش براساس تجربه زیسته‌ی اداری و مدیریتی‌ام به مدت سه سال در این نهاد، خیر است!

بنیاد ملی نخبگان در وضعیت کنونی بیشتر یک #سازمان_اداری برای ارائه تسهیلات است تا یک #پاتوق زیست‌محیطی و گفت‌وگویی برای جامعه هدف خود.

🔹بهتر است ابتدا تفکیک میان سازمان دیوان‌سالار و پاتوق یا مکان سوم را از چند زاویه مرور کنیم:

۱- سیطره سازوکار اداری بر زیست گفت‌وگویی؛
بنیاد ملی نخبگان بر پایه ارائه آیین‌نامه‌ها، احراز شرایط، اعطای وام، جوایز تحصیلی، تسهیلات نظام‌وظیفه و جذب کادر علمی در دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی-پژوهشی شکل گرفته است. این ساختار، ارتباطی ابزاری و مکانیکی با مخاطبان خود برقرار می‌سازد؛ بدین صورت که مراجعه نخبگان و استعدادهای برتر بیشتر اوقات برای ارائه مدارک، ثبت درخواست یا دریافت امتیاز انجام می‌شود. نخبگان در این مجموعه یکدیگر را ملاقات نمی‌کنند تا به ایده‌پردازی مشترک، نقد شبکه‌ای یا خلق پروژه‌های بین‌رشته‌ای بپردازند.

۲- نبود مفهوم پاتوق به مثابه مکان سوم؛
آن‌طور که #ری_اولدنبورگ جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز مفهوم #مکان_سوم (Third Place) مطرح می‌کند، این فضا لنگرگاه زیست جمعی و متمایز از خانه (مکان اول) و محل کار یا دانشگاه (مکان دوم) است. فضایی که قلب تپنده هم‌کنشی های انسانی، گفت‌وگوهای رهایی‌بخش و زاینده‌ی سرمایه اجتماعی شمرده می‌شود. بر این اساس، یک پاتوق واقعی باید ویژگی‌های زیر را داشته باشد:
☑️ ارتباطات داوطلبانه و غیررسمی با گفت‌وگوهای آزاد بدون چارچوب‌های سخت‌گیرانه اداری.
☑️ احساس تعلق و هویت مشترک به مثابه جایی برای حس درک شدن و شنیده شدن فرد.
☑️ دیالکتیک و تضارب آرا از طریق بستر بحث‌های انتقادی پیرامون مسائل توسعه، علم و جامعه.

در بنیاد ملی نخبگان، به دلیل سیطره نگاه حمایتی- توزیعی (توزیع تسهیلات یا امکانات)، رابطه فرد با بنیاد از جنس ارباب رجوع و سازمان باقی می‌ماند، نه عضو یک جامعه علمی/فکری. بیاد دارم سال‌هاست مدیران ارشد و برنامه‌ریزان این بنیاد تاکید دارند بنیاد عضو ندارد.

۳- تجربه جهانی؛ گذار از باجه اداری به شبکه زیست جمعی؛
در سطح بین‌المللی، نهادهایی که توانسته‌اند نقش پاتوق را ایفا کنند، از ساختارهای خشک فاصله گرفته و بر الگوی #شبکه_همکاران (Fellowship) متمرکز شده‌اند.

👈 به عنوان نمونه، «بنیاد الکساندر فون هومبولت» در آلمان با شعار «یک‌بار هومبولت، برای همیشه هومبولت»، به جای تمرکز بر دریافت مدارک، با برگزاری نشست‌های مستمر و کلوب‌های منطقه‌ای، یک شبکه جهانی و پیوند عاطفی عمیق میان پژوهشگران خلق می‌کند.

👈 یا در الگوی زیست‌بوم‌های نوآوری همچون سنگاپور (مانند منطقه بیوپولیس)، فضاهای کالبدی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که آزمایشگاه‌ها با کافه‌های علمی و فضاهای کار اشتراکی در هم تنیده‌اند.

در این نهادها، فرد نه یک #ارباب_رجوع برای نظام بوروکراتیک، بلکه #عضو یک جامعه اعتباربخش و دارای منزلت است.

🔹اما پیامدهای خالی بودن جایگاه پاتوق برای جامعه هدف بنیاد نخبگان در سطوح و گروه‌های مختلف سنی و تخصصی، چیست؟

۱- نبود فضایی برای گفت‌وگو و شبکه‌سازی در داخل کشور، فرسایش روانی، احساس تنهایی فکری و رهاشدگی را برای نیروهای زبده به همراه دارد.
۲- وقتی نهادهای داخلی بستر زیست جمعی و پاتوق‌سازی را فراهم نکنند، دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی خارج از کشور این نقش را ایفا کرده و جاذبه عاطفی و حرفه‌ای قوی‌تری ایجاد می‌کنند. در این شرایط ما با مهاجرت شبکه‌ای از نخبگان و استعدادهای برتر روبرو خواهیم شد.

✏️به نظر می‌رسد بنیاد ملی نخبگان تا زمانی که از الگوی میز اداری و تسهیلات‌دهی به سمت ایجاد فضاهای زیسته، گفت‌وگومحور و شبکه‌ای حرکت نکند، صرفاً یک ایستگاه موقت اداری باقی خواهد ماند و هرگز به پاتوق هویت‌ساز و مکان سوم برای جامعه هدف خود تبدیل نخواهد شد.

✍️فریبا نظری
۱۰ مهر ۱۴۰۵


📌 منابع و ارجاعات:
۱. بنیاد الکساندر فون هومبولت آلمان: humboldt-foundation.de
۲. زیست‌بوم نوآوری و تحقیقاتی بیوپولیس سنگاپور (JTC/A*STAR): jtc.gov.sg
​

#بنیاد_ملی_نخبگان
#بروکراسی
#پاتوق
#مکان_سوم 



https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🟢 «جامعه لحظه‌ای؛ گردشگری در تعلیق»



☑️ معاون محترم گردشگری کشور به مناسبت هفته گردشگری گفت: «گردشگری در آستانه تحولی قرار گرفته که تنها به تغییر ابزارهای سفر محدود نمی‌شود؛ بلکه شیوه شناخت جهان، انتخاب مقصد، تجربه فرهنگ‌ها و توزیع منافع گردشگری را دگرگون می‌کند. امروز، پیش از آنکه مسافر به مقصدی قدم بگذارد، ممکن است نخستین مواجهه او با مقصد در پاسخ یک سامانه هوش مصنوعی شکل گرفته باشد.  شعار روز جهانی گردشگری ۲۰۲۶، «دستور کار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری»، پاسخی به این مسئله است. این شعار ما را فراتر از دیجیتالی‌کردن خدمات و به سوی بازاندیشی در ساختار، حکمرانی و آینده گردشگری فرامی‌خواند. برای ایران، بازطراحی گردشگری به معنای پیوند دادن میراث تمدنی و تنوع فرهنگی کشور با فرصت‌های نوین فناوری است؛ به‌گونه‌ای که نوآوری در خدمت هویت، فناوری در خدمت انسان و توسعه در هماهنگی با پایداری قرار گیرد.» (شرق، ۵ مهر ۱۴۰۵).

☑️ ورود توریست به منطقه خاورمیانه طی جنگ ایران و آمریکا ۲۲ درصد ریزش کرد (دنیای اقتصاد، ۲۹ شهریور ۱۴۰۵).

☑️ در کنار عوامل ژئوپلیتیکی، شرایط اقتصادی نیز به یکی از دغدغه‌های اصلی صنعت گردشگری در سال ۲۰۲۶ تبدیل شده. تازه‌ترین نظرسنجی سازمان جهانی گردشگری از هیأت کارشناسان گردشگری نشان می‌دهد نوسان قیمت نفت، تورم و ضعف تولید اقتصادی و همچنین افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و اقامت، مهم‌ترین چالش‌های پیش روی گردشگری بین‌المللی هستند. تورم و ضعف تولید اقتصادی نیز از دیگر عواملی هستند که در ارزیابی کارشناسان مورد توجه قرار گرفته‌اند. مجموعه این عوامل شرایطی را ایجاد کرده است که صنعت گردشگری برای ادامه رشد خود با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو باشد (روند بازار، ۳۱ شهریور ۱۴۰۵).

✏️متأسفانه برای ایران، بازطراحی گردشگری و بازاندیشی در ساختار، حکمرانی و آینده گردشگری چندان تصویر روشنی ندارد؛ چرا که ساختار حکمرانی، سیستم‌های فرهنگ، اجتماع و اقتصاد را تحت سیطره‌ی نظام سیاست درآورده و دیرزمانی است ساحت‌های نظام اجتماعی به مثابه امری سیاسی درآمده است.
در همین ساحت سیاست‌زده، راهبردهای ایدئولوژیک و امنیتی حاکمیت در تضاد با اصول بدیهی جذب گردشگر خارجی و رونق گردشگری داخلی قرار می‌گیرد. پافشاری بر مداخله در زیست روزمره و سبک زندگی از طریق سیاست‌هایی مانند حجاب اجباری، پیشبرد طرح‌ تحدیدکننده‌‌ «قانون مقابله با نفوذ»، #فیلترینگ گسترده و وضعیت بحرانی اینترنت، در کنار اعمال محدودیت‌های مستمر بر عرصه‌ فرهنگ نظیر موسیقی و حتی تنوع خوراک، عملاً امکان تبادل فرهنگی و تجربه فراغت را مسدود کرده است. این انسداد ساختاری، نه‌تنها دیواری بلند در برابر گردشگران بین‌المللی می‌کشد، بلکه بر انگیزه و نشاط گردشگری داخلی نیز تأثیر دارد.
این تنگناهای ایدئولوژیک و نوسانات اقتصادی، تنها سطح نمایان بحران گردشگری است. در لایه‌های ساختاری و زیرین، هنگامی که جامعه در وضعیت #تعلیق به سر می‌برد، ناگزیر با پدیده‌ی گردشگری در تعلیق نیز روبرو هستیم.

یادآوری می‌شود گردشگری پدیده‌ای متکی بر #احساس_امنیت، #امکان_برنامه‌ریزی و #ارتباطات_آزاد و #شبکه‌ای است که با مقتضیات زیست‌جهان معلق کنونی جامعه ما در تعارض است.
تداوم این انجماد و تعلیق، ما را به همان وضعیتی می‌رساند که #پرویز_پیران، جامعه‌شناس و پژوهش‌گر، از آن به عنوان #جامعه‌_لحظه‌ای یاد می‌کند که مهم‌ترین شاخص‌های آن‌ عبارتند:
۱- زوال آینده‌نگری و افق برنامه‌ریزی
۲- قطبی‌شدن شدید و نابرابری ساختاری
۳- انباشت بحران‌های روزمره
۴- حساسیت بالا به جرقه‌ها و تلنگرها
۵- فرسایش سرمایه اجتماعی و اعتماد

🔹توجه به این نکته، مهم است که دکتر پیران، این وضعیت و شاخص‌ها را پیش از رخداد جنبش اعتراضی #زن‌زندگی‌آزادی، جنگ ۱۲ روزه در نیمه‌ی نخست ۱۴۰۴، اعتراضات دی نیمه‌ دوم ۱۴۰۴ و جنگ فرسایشی کنونی با آمریکا، اسرائیل و کشورهای منطقه برای جامعه ایران، متصور می‌داند. وی لحظه‌ای شدن را رفتار و وضعیتی دوطرفه میان ساختار قدرت و بدنه جامعه برمی‌شمارد.

✏️چگونه در شرایط کنونی، می‌توان از بازطراحی گردشگری و آینده آن در ایران با اتکا به تحولات تکنولوژیک و هوش مصنوعی سخن گفت؟ در جامعه‌ای که زیر بار انباشت بحران‌های روزمره‌ اقتصادی، فقر و محدودیت‌های گسترده‌ ایدئولوژیک، در افق جامعه لحظه‌ای برای بقا می‌جنگد، صرف توسعه‌ ابزارهای فناورانه نمی‌تواند جایگزین «امنیت پایدار»، «سرمایه اجتماعی» و «اصالت زیست‌جهان» شود. به بیان روشن‌تر، نمی‌توان روی جامعه‌ای که زیست‌جهان واقعی‌اش دچار گسست شده و شهروندانش درگیر بحران بقا هستند، با ابزارهای دیجیتال یک نقاب توسعه‌یافته‌ توریستی کشید.

✍️فریبا نظری
۷ مهر ۱۴۰۵



#گردشگری_در_تعلیق
#جامعه_لحظه‌ای
#هوش_مصنوعی
#زیست_جهان
#جنگ_فرسایشی
#جامعه‌شناسی_گردشگری


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🔴⚪ در حاشیه‌ی رزمایش خیابانی و نمایش قدرت نظامی؛ ریشه‌ها و کارکردها



✏️مدتی است مشاهده‌ی حضور سازمان‌یافته و شبه‌نظامی گروه‌هایی از شهروندان در رده‌های مختلف سنی و جنسی در سطح #شهرهای کشور، به‌ویژه #پایتخت، مرا به درنگی در تاریخچه‌ی این دست مانورهای خیابانی در کشورهای جهان واداشته است. اینکه تبار این پدیده به کجا بازمی‌گردد؟ نخستین بار در کدام ساختارها چنین شیوه‌ای باب شد و چه منطقی پشت آن قرار داشت؟ چه سنخ از نظام‌های حکمرانی معمولاً سراغ این روش می‌روند و کارکرد نهفته‌ی چنین اقداماتی چیست؟

در واکاوی این پدیده زیر ذره‌بین جامعه‌شناسی سیاسی و مطالعات امنیت، با مفهوم نمایش‌های قدرت مدنی- نظامی یا همان بسیج خیابانی ساختاریافته مواجه می‌شویم. اگرچه رگه‌هایی از حضور شهروند-سربازان را می‌توان در قالب #گارد_ملی طی انقلاب فرانسه سراغ گرفت، اما الگوی مدرن به‌کارگیری گروه‌های شبه‌نظامی و داوطلب در سطح خیابان‌ها، پیوند عمیقی با برخی تجربه‌های اقتدارگرایانه در دهه‌های نخست قرن بیستم در اروپا دارد. در آن دوران، ساختارهای قدرت دریافتند که تکیه صرف بر ارتش کلاسیک برای کنترل جامعه کافی نیست و به نیرویی ظاهراً برخاسته از توده‌های جامعه نیاز دارند تا ضمن ایجاد بازدارندگی خیابانی، حامیان خود را نیز در قالبی نمایشی و منسجم بسیج و منسجم کنند.

در دوران معاصر نیز این شیوه بیشتر در حکومت‌هایی با ساختارهای ایدئولوژیک (مانند کوبا، کره شمالی یا ونزوئلا) یا دولت‌هایی با دکترین امنیتی مبتنی بر #جنگ_نامتقارن و #دفاع_همه_جانبه دیده می‌شود؛ جوامعی که در آن‌ها مرز میان شهروند عادی، نیروی امنیتی و عنصر نظامی در فضای عمومی، آگاهانه محو و درهم‌آمیخته می‌شود.

اما کارکرد این روش چیست؟ از دیدگاه من، این اقدامات پیش از آنکه جنبه نظامی داشته باشند، کارکردی دوگانه را در فضای عمومی دنبال می‌کنند: از یک‌سو با القای حس اقتدار و انسجام‌بخشی، به تخلیه‌ی هیجانی و تقویت روحیه بدنه‌ی وفادار و همسو با ساختار قدرت می‌پردازند؛ و از سوی دیگر، با به رخ کشیدن انحصار کنترل خیابان و عادی‌سازی فضای امنیتی، نوعی جنگ روانی بازدارنده را برای بالا بردن هزینه‌ی کنش‌گری، فرسایش سوژه‌گی و انگیزه مطالبه‌گری در میان منتقدان و معترضان، به نمایش می‌گذارند.

درنهایت، استفاده از گروه‌های شهروندی در قالب مانورها، رزمایش‌ها و گشت‌های خیابانی، پیش از آنکه یک تاکتیک نظامی کلاسیک باشد، ابزاری برای مهندسی سیاسی، کنترل اجتماعی و تلاش برای تثبیت هژمونی در فضای عمومی است. با این حال، توجه به دو نکته‌ در این باره اهمیت دارد:
☑️ تجربه تاریخی نشان داده است هرگاه ساختارهای قدرت برای حفظ نظم به تسخیر خیابانی روی آورده‌اند، بیش از آنکه اقتدار خود را بسط دهند، بحران پایگاه اجتماعی خود را نمایان کرده‌اند. چنین آرایشی، غالباً واکنشی تدافعی در برابر گسترش سوژه‌گی شهروندان است تا یک کنش فعالانه؛ رفتاری که برخلاف ظاهر قدرتمند و تهاجمی‌اش، می‌تواند نشانه‌ای از خلأهای ساختاری و هراس از دست دادن بدنه‌ی جامعه باشد.

☑️ پیامد چنین رویه‌ای، تعمیق گسل‌های اجتماعی، فرسایش سرمایه اجتماعی، محرومیت سیستماتیک بخش بزرگی از شهروندان از #حق_بر_شهر و از میان رفتن احساس امنیت روانی در زیست‌جهان روزمره است. این رویکرد، #شهر را از میدان پویا و ارگانیک #زیست_جمعی به فضایی آکنده از بی‌اعتمادی و انقباض بدل می‌سازد؛ روندی که با تعلیق امنیت روانی در زیست روزمره، فرسایش دوچندان سرمایه اجتماعی و تعمیق شکاف میان جامعه و حاکمیت را در پی داشته و پیامدهای اجتماعی ترمیم‌ناپذیری به بار می‌آورد.

✍️فریبا نظری
۳ مهر ۱۴۰۵


#رزمایش_خیابانی
#کارکرد_سیاسی
#عادی‌سازی_فضای_امنیتی
#کنترل_اجتماعی
#حق_بر_شهر


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

⚪ در رثای صلح 🏳️🕊️🏳️
برای ما که هر روزمان، سالروز جنگ و خشونت است!



✏️۲۱ سپتامبر برابر با ۳۰ شهریور روز جهانی صلح است، اما دستیابی به صلح  صرفاً با نبود جنگ معنا نمی‌یابد بلکه نیازمند نگاه به ریشه‌های ساختاری عمیق خشونت در اجتماع انسانی است. آن‌جا که خشونت‌های ساختاری و فرهنگی در جامعه وجود داشته باشد، به انسان‌ها آسیب می‌رسد و این به معنای جامعه بدون صلح است.

سرنوشت ما ایرانیان سالهاست با جنگ، خشونت و نیستی رقم زده شده، گاهی با عراق، گاه با آمریکا و اسرائیل و گاه در کف خیابان‌های این سرزمین با کسانی که خویش را خودی‌هایی می‌پندارند که  بسیاری از شهروندان و ایرانیان را غیرخودی، جاسوس، اغتشاش گر، محارب، باغی و تروریست می‌گمارند!

دیگر هر روز سالروز جنگ است! نه فقط ۳۱ شهریور ماه هر سال!
#ما نمی‌خواهیم هر روزمان، سالروز جنگ و خشونت باشد!
ما نمی‌خواهیم هر ماه‌مان، سالگرد مرگ و شهادت و جان‌باختن باشد!
فروردین! اردیبهشت! خرداد! تیر! مرداد !شهریور! مهر! آبان! آذر! دی! بهمن! اسفند!
از تمامی این ماه‌ها و روزهایش، خاطرات ناخوشایند و دردناک داریم!
هر ماه در تقویم مان، یادآور خشونت، درد، رنج، سوگ و ازدست دادن است!

تقویمی که قرار بود نشانی از جریان سیال زندگی، تغییر فصل‌ها و تجربه‌ی روزمرگی باشد، سال‌هاست به یک سیستم شمارش سوگ و رنج تبدیل شده است.

تقویمی که هر روزش با لکه‌ای خونین آذین بسته شده!

در این تقویم فرساینده، زیست‌جهان روزمره دیگر محل آرامش، خلق تجربه‌های ساده و بازآفرینی معنا نیست؛ بلکه به میدان پرتنشی می‌ماند که در آن، شهروندان پیش از آغاز هر روز، باید خود را در برابر موجی تازه از هراس و تهدید در قالب خشونت‌های مستقیم، ساختاری و فرهنگی و اخبار فاجعه بیابند.

خستگی مفرطی که امروز در جان تک‌تک ما ریشه دوانده، برون‌داد همین انباشت فرساینده است: زندگی در وضعیت معلق میان خشونت و بحران مداوم!

در نقطه‌ی مقابل این تقویم‌ دهشتناک، ما تشنه‌ی یک تصویر دیگریم؛ تصویری که در آن، اصالت نه به آیین خشونت پرستان که به #حق_زیستن داده شود.

بازگشت زمان به جریان طبیعی‌اش، این که ماه‌ها و فصل‌ها بدون دلهره‌ی حادثه‌ای تازه، تنش یا فاجعه‌ی بعدی سپری شوند؛ و بهار و پاییز، نشانه‌ی تغییر طبیعت باشند نه یادآور داغ‌های تازه.

زیستن در فضایی که در آن نگاه حاکم بر خیابان، نگاه امنیتی و خصمانه نیست، بلکه خیابان دوباره به قلمرو شهروندان، گفت‌وگو، حضور مسالمت‌آمیز و زیست جمعی بدل می‌شود.

حق خندیدن، حق برنامه‌ریزی برای آینده، حق معاشرت بدون ترس، و حق تجربه‌ی آرامش در خانه و جامعه؛ بدون آنکه سایه سنگین تزریق خشونت و بحران، بر سر ساده‌ترین لحظات فردی و خانوادگی سنگینی کند.

#مایی وجود دارد که دیگر خواهان حماسه‌های پرهزینه و قهرمان‌پروری‌های برخاسته از رنج نیست!

#مایی که می‌خواهد عاملیت از دست‌رفته‌اش را پس بگیرد و خواهان زندگی عادی است.

#مایی که خواهان #حق_آرامش و امکان دوباره‌ی نفس کشیدن در کشوری است که سال‌هاست در حصار تقویم جنگ گرفتار مانده است.

✍️ فریبا نظری
۳۰ شهریور ۱۴۰۵/ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶
روز جهانی صلح و در آستانه
سالروز آغاز جنگ هشت ساله


🏳️🕊️

#در_رثای_صلح
#روز_جهانی_صلح
#خشونت_مستقیم
#خشونت_ساختاری
#خشونت_فرهنگی
#تقویم_سوگ_و_رنج
#نه_به_جنگ
#نه_به_خشونت



https://t.me/Sociologyofsocialgroups

خیام؛ شاعر زندگی (جلسه پنجم)
زمان فایل: ۴۶ دقیقه
دوشنبه: ۱۹ مردادماه ۱۴۰۵

🔺 زندگی در اکنون
🔹 مهران صولتی در پنجمین جلسه از شرح رباعیات خیام به نکات زیر پرداخته است:
🔸 تفاوت مفهوم زمان در غرب و ایران
🔸 دلایل تاکید خیام به زندگی در اکنون
🔸 ویژگی‌های زندگی در اکنون
🔸 چرا ایرانیان از زندگی در اکنون محروم مانده‌اند؟
🔸 ویژگی‌های زندگی در اکنون خیامی


🔻جلسه ششم: شاد زیستن
۳۵ دقیقه/ ۲۶ مرداد ۱۴۰۵
https://t.me/solati_mehran/2535

🔻جلسه هفتم و پایانی: زیست خیامی در زمانه بحران
۵۷ دقیقه/ ۲ شهریور ۱۴۰۵
https://t.me/solati_mehran/2538



#خیام
#دم‌_غنیمت_شماری
#زندگی_در_اکنون
#خودآیین
#مهران_صولتی


https://t.me/solati_mehran
https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🟢🟢ریشه‌های جامعه‌شناختی امید به زندگی بالای گیلانیان چیست؟
(مطالعه‌ی اکتشافی: از رنج کار تا اصالت زیستن؛ گیلانیان چگونه جهان را تاب می‌آورند؟)

✍️ فریبا نظری، جامعه‌شناس و پژوهشگر گروه‌های اجتماعی/ شهریور ۱۴۰۵



📍چکیده:

چرا استان گیلان بالاترین نرخ امید به زندگی و سالمندی را در کشور دارد و از سوی دیگر، از دهه‌ی چهل تاکنون پایین‌ترین نرخ رشد زاد و ولد را به خود اختصاص داده است؟ تحلیل مضمون ۲۴ روایت از تجربه‌ی زیسته‌ی گیلانیان نشان می‌دهد که این پدیده حاصل یک تصادف ژنتیکی نیست، بلکه ریشه در «سازگاری پویای» انسان گیلانی میان بوم‌شناسی، اقتصاد خرد طبیعت‌محور و فرهنگ مدارا دارد. جستار پیش رو، این پدیده‌ی دموگرافیک را از دو منظر مادی و فرهنگی واکاوی می‌کند.

🟢دیالکتیک بقا و شادکامی: واکاوی جامعه‌شناختی امید به زندگی در گیلان

به‌عنوان فردی با ریشه‌ی خانوادگی گیلانی و آشنایی در قالب تجربیات زیسته‌ام از کودکی تاکنون با ویژگی‌های زندگی در این منطقه از ایران، همواره دو پرسش ذهنم را به خود مشغول ساخته است:

۱- چرا گیلانیان طول عمر بالایی دارند؟ به‌طوری‌که جدیدترین بررسی‌های آماری گواه آن است که گیلان، سالمندترین استان کشور است.

۲- چرا از دهه‌ی چهل تاکنون، باوجود سرمایه‌های اقتصادی و فرهنگی، نرخ رشد زاد و ولد در گیلان پایین‌ترین میزان را در کشور به خود اختصاص داده است؟


📎متن کامل جستار پژوهشی را در لینک زیر بخوانید 👇
https://telegra.ph/%D8%B1%DB%8C%D8%B4%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-09-20



#مطالعه_اکتشافی
#امید_به_زندگی
#اصالت_زیستن
#گیلان
#فریبا_نظری


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

📚 مروری بر مقالات پژوهشی درباره ناآرامی‌های پس از مرگ مهسا امینی



🔹از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، پژوهش‌های دانشگاهی متعددی در رشته‌هایی مانند علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، مطالعات رسانه و جنبش‌های اجتماعی درباره اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی منتشر شده است. در چهار سال گذشته، حداقل ۲۹ مقاله علمی و دانشگاهی در رابطه با وقایع سال ۱۴۰۱ منتشر شده است که از زوایای متفاوتی به این موضوع پرداخته‌اند؛ از نقش توییتر و پروپاگاندای رایانشی گرفته تا ابعاد فراملی، فضای عمومی، روایت‌های رسانه‌ای، تحلیل شعارها و ساختار شبکه‌های اجتماعی. برخی از مقالات منتشر شده در این رابطه به شرح زیر است:

▪️ ۱. «همبستگی فراتر از مرزها: پیامدهای فراملی جنبش مهسا امینی»
✍🏻Naela Elmore | Social Movement Studies | 2024
این مقاله بررسی می‌کند که چگونه اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی از مرزهای ایران عبور کرد و به شکل‌گیری شبکه‌ای از فعالیت‌ها و کنش‌های همبستگی در سطح بین‌المللی انجامید. نویسنده نقش شبکه‌های اجتماعی، تجمعات خارج از ایران و چارچوب‌بندی فراملی مطالبات جنبش را بررسی می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۲. «بازخوانی ملت از درون: بازچارچوب‌بندی جنبش زن، زندگی، آزادی و تحول چشم‌انداز اجتماعی ـ سیاسی ایران»
✍🏻Arash Beidollahkhani | Frontiers in Political Science | 2026
این مقاله جنبش «زن، زندگی، آزادی» را از منظر هویت ملی و اجتماعی بررسی می‌کند و بر حضور گروه‌های قومی و فرهنگی مختلف در آن تمرکز دارد. نویسنده همچنین جنبش را در ارتباط با حقوق زنان، اقلیت‌های قومی و مذهبی و تحولات اجتماعی ـ سیاسی ایران تحلیل می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۳. «قطبیت توییتر و پروپاگاندای رایانشی: مطالعه موردی جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران»
✍🏻Mohammad Rahbari, Philippe Blanchard & Hadi Safari | Journal of Information Technology & Politics | 2025
این پژوهش با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، تغییرات ساختار شبکه توییتر فارسی را پیش و پس از آغاز جنبش بررسی می‌کند. نتایج نشان می‌دهد ساختار شبکه در دوره مورد مطالعه از وضعیت دوقطبی به ساختاری تک‌قطبی‌تر تغییر کرده و مقاله شواهدی از نقش فعالیت‌های هماهنگ و پروپاگاندای رایانشی، به‌ویژه کمپین‌های هشتگی توسط جریانات اوپوزیسیون، ارائه می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۴. «#مهسا_امینی: کنشگری ایرانی در توییتر در عصر پروپاگاندای رایانشی»
✍🏻Hossein Kermani | Social Movement Studies | 2023
این مقاله از پژوهش‌های اولیه درباره نقش توییتر در اعتراضات پس از مرگ مهسا امینی است. نویسنده با تمرکز بر هشتگ #MahsaAmini، شکل‌گیری و گسترش کنشگری دیجیتال و نقش فعالیت‌های هماهنگ در فضای اطلاعاتی توییتر را بررسی می‌کند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۵. «زن، زندگی، آزادی، یک سال بعد: آیا اعتراضات ایران موفق خواهند شد؟»
✍🏻Mahmood Monshipouri & Ramtin Zamiri | Middle East Policy | 2023
این مقاله عوامل شکل‌گیری و تداوم اعتراضات را بررسی می‌کند و در کنار مسئله پوشش، به عوامل اقتصادی، خدمات عمومی و نارضایتی‌های سیاسی و اجتماعی نیز توجه دارد. نویسندگان همچنین شرایط سیاسی و اقتصادی ایران و نقش عوامل داخلی و خارجی در تحولات پس از اعتراضات را مورد بحث قرار می‌دهند.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۶. «زن، زندگی، آزادی: تسخیرکنندگان معترض فضا در ایران»
✍🏻Mahsa Alami Fariman & Ahmadreza Hakiminejad | European Journal of Cultural Studies | 2024
این مقاله جنبش را از منظر رابطه میان جنسیت، بدن و فضای عمومی بررسی می‌کند. نویسندگان توضیح می‌دهند که چگونه حضور زنان در فضاهای عمومی، شیوه پوشش و برخی کنش‌های روزمره می‌تواند به بازتعریف رابطه میان بدن زنان و فضای عمومی منجر شود.
🔗 مطالعه مقاله

▪️ ۷. «چارچوب‌بندی ناقص در جنبش تشخیصی: تحلیل کمی شعارها و تحلیل چارچوب جنبش زن، زندگی، آزادی در ایران»
✍🏻Amin Majidifard & Fatemeh Noei Teymori | Journal of Asian and African Studies | 2024
نویسندگان با تحلیل محتوای ۲۳۵۵ شعار، چارچوب‌های تفسیری شکل‌گرفته در جنبش را بررسی کرده‌اند. یافته اصلی این است که جنبش در شناسایی هدف اصلی اعتراضات پیشرفت قابل‌توجهی داشته، اما در ارائه تصویری کامل از وضعیت مطلوب و اهداف نهایی، با نوعی «چارچوب‌بندی ناقص» مواجه بوده است.
🔗 مطالعه مقاله

🔸این مقالات نشان می‌دهند که ناآرامی‌های سال ۱۴۰۱ از منظرهای متنوعی در ادبیات دانشگاهی بررسی شده‌اند: کنشگری دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی، قطب‌بندی سیاسی، پروپاگاندای رایانشی، تحلیل شعارها، بسیج فراملی، روایت‌های رسانه‌ای، جنسیت و فضای عمومی و ساختار اجتماعات آنلاین. لیست کامل این مقالات در فایل بالا آمده است.


#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی
#ادبیات_پژوهشی


https://t.me/socialMediaAnalysis

https://t.me/Sociologyofsocialgroups

جامعه‌شناسی گروه‌های اجتماعی pinned «🟢🟢نشست جنبش زن‌زندگی‌آزادی به مثابه تاب‌آوری مدنی با تاکتیک‌های روزمره سخنران: فریبا نظری جامعه‌شناس و پژوهشگر گروه‌های اجتماعی ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ 🖍️گزارش از: مسعود پیوسته کنش‌گری خشونت‌پرهیز به عنوان شاه‌کلید موفقیت جنبش زن‌زندگی‌آزادی عمل کرده است. …»

🟢🟢نشست جنبش زن‌زندگی‌آزادی به مثابه تاب‌آوری مدنی با تاکتیک‌های روزمره

سخنران: فریبا نظری
جامعه‌شناس و پژوهشگر گروه‌های اجتماعی
۲۵ شهریور ۱۴۰۵

🖍️گزارش از: مسعود پیوسته



کنش‌گری خشونت‌پرهیز به عنوان شاه‌کلید موفقیت جنبش زن‌زندگی‌آزادی عمل کرده است.

جنبش زن‌زندگی‌آزادی، احیای زندگی بوده و هست.


🔹شهروندان برای حفظ تاب‌آوری مدنی، از تاکتیک‌های روزمره استفاده می‌کنند، نتیجه آن در فضاها و مکان‌ها، خلق هتروتوپیای لغزان است، و در طول زمان، منجر به پیشروی آرام و گسست برگشت‌ناپذیر می‌شود. اعتراضات جنبش #زن‌زندگی‌آزادی را یکی از مصادیق و نمادهای این مفاهیم از سال ۱۴۰۱ تا امروز می‌دانم.‌

🔹از دلایل ماندگاری دستاوردهای جنبش زن‌زندگی‌آزادی تاکنون می‌توانم به موارد زیر اشاره کنم:
همبستگی ارگانیکی مبتنی بر ستون‌های
همراهی مستمر خانواده‌ها، مردان جامعه، دین‌باوران، اقوام و مذاهب، جنبش‌های مدنی با حضور فعالانه‌ی دانش‌آموزان، دانشجویان، کارگران، فرهنگیان، ورزشکاران و هنرمندان.

🔹کنش‌گری خشونت‌پرهیز به عنوان شاه‌کلید موفقیت این جریان عمل کرده است. این خشونت‌پرهیزی تنها یک ویژگی اتفاقی نبود؛ بلکه برآیندی دیالکتیک از عاملیت زنان و تکثیر هوشمندانه‌ی آن به عنوان یک «سبک زندگی» بود. جامعه با درک این واقعیت که «خشونت، زمین بازی مطلوب سیستم برای سرکوب کلاسیک است»، مطالبه را به میدان زندگی روزمره کشاند و منطق تقابل سخت را خنثی کرد. استمرار این تاکتیک‌های روزمره، تلاش‌ها برای مصادره و تقلیل جنبش (نظیر جریانات حزبی خارج از کشور، تقلیل به یک انقلاب صرفاً زنانه، و کتمان پیوند آن با اعتراضات بعدی نظیر دی ۱۴۰۴) را با شکست مواجه ساخت.

🔹 معتقدم جامعه به پیش از این جنبش بازنمی‌گردد، با گسست شناختی برگشت‌ناپذیری که در جامعه رخ داده است‌. نظم پیشین بر این فرض استوار بود که می‌تواند سبک زندگی را مهندسی کند، اما این هژمونی شکسته شد. جامعه طعم استقلال زیستی و عاملیت سوژه‌گی را چشیده و حاکمیت نیز دیگر توان بازتولید مشروعیت پیشین را ندارد.

🔹 این جنبش نقطه‌ی عطفی در تاریخ تاب‌آوری مدنی است و جامعه در وضعیتی از تعلیق تقابل‌محور و روزمره، زیست می‌کند که در آن، بنظر می‌رسد بازگشت به عقب یک توهم بوروکراتیک و ایدئولوژیک است.


📍متن کامل را لینک زیر بخوانید👇

https://telegra.ph/%D8%AC%D9%86%D8%A8%D8%B4-%D8%B2%D9%86%E2%80%8C%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%E2%80%8C%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AB%D8%A7%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%D8%AA%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%85%D8%B1%D9%87-09-19


📍گزارش نشست در روزنامه همدلی با تغییر تیتر 👇
https://share.google/dAq1OxDdNjFnSnbVm

#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
#فریبا_نظری
#مسعود_پیوسته


https://t.me/Sociologyofsocialgroups

🥀🕊️☘️ وقتی حمیدرضا روحی در اعتراضات جنبش زن‌زندگی‌آزادی کشته شد، مانی صفرپور فقط ۱۵ سال داشت و از رفتنش غمگین بود...
سه سال بعد خودش نیز در اعتراضات دی ۱۴۰۴ در همان راه جان باخت...
امروز این دو قاب فقط دو عکس نیستند، روایت دو جوان از یک نسل‌اند!
که در حافظه‌ی جمعی دوباره و دوباره متولد می‌شوند!

#حمیدرضا_روحی
#مانی_صفرپور
#زن_زندگی_آزادی 
#اعتراضات_دی_۱۴۰۴
#فرزندان_ایران

☘️🕊️🥀

@shbazneshasteganir
https://t.me/Sociologyofsocialgroups

⚪🟢 مروری بر برخی جستارهای تحلیلی جنبش زن‌زندگی‌آزادی ( ۱۴۰۱- ۱۴۰۴ )
به نگارش : ✍️ فریبا نظری




https://t.me/Sociologyofsocialgroups/660
📍یادداشتی بر مطالبه‌ی زن‌زندگی‌آزادی

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/672
📍 کنش‌گران اعتراضات سال ۱۴۰۱، متکثر و متنوع با هم‌رأیی و هم‌باوری مشترک

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/677
📍زن‌زندگی‌آزادی نه به تبعیض و نابرابری است


https://t.me/Sociologyofsocialgroups/689
📍ظهور تغییر در زیست روزمره زنان و مردان پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/697
📍 بیانیه‌های اعتراضی و تنوع شیوه اعلام آن در اعتراضات ۱۴۰۱

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/732
📍رخدادهای عجیب و کم سابقه در اعتراضات ۱۴۰۱

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/846
📍 زن‌زندگی‌آزادی، یعنی ایران برای همه، یعنی احترام متقابل، یعنی آرامش و آسایش اجتماعی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups/905
📍نگاهی بر نظام‌های چهارگانه ایران ۱۴۰۲ پس از جنبش زن‌زندگی‌آزادی

https://t.me/Sociologyofsocialgroups/986
📍اجباری شدن حجاب پس از انقلاب ۵۷ و در جنبش زن‌زندگی‌آزادی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups/1046
📍مسئولیت دین باوران و دین‌ناباوران در ایران نوین با مطالبه‌ی زن‌زندگی‌آزادی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups/1177
📍معجون رویکرد ایدئولوژیک و امنیتی با چاشنی قدرت، برانگیزاننده گفتمان زن‌زندگی‌آزادی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups/2056
📍چرا حاکمیت به استقبال سالگرد مهسا امینی و اعتراضات پس از آن می‌رود؟


#اعتراضات_۱۴۰۱
#جنبش_زن‌_زندگی_آزادی
#فریبا_نظری
#جامعه_شناسی_گروههای_اجتماعی


https://t.me/Sociologyofsocialgroups