در مدح خالی‌خواری


گویا گیاه‌خواری برای بیشتر زنده ماندن مفید است و
خام‌خواری برای نمی‌دانم چی‌چی؛ اما عصاره واقعی غذا در «خالی‌خواری» هویدا می‌شود.

خالی‌خواری کشف دوران کودکی‌ام است؛ آن‌جا که به سبزی‌پلو بی‌‌محلی کردم و‌ قزل‌ماهی سرخ‌شده را خالی‌خالی به نیش کشیدم. گوشت سفید و‌ مهربانش را از چنگال تیغک‌ها و استخوانچه‌ها خلاص کردم و لای پوست تنوری و ادویه‌مال‌شده‌اش پیچیدم و هدایتش کردم به سمت خندق بلا. و همان جا فهم کردم که طعام را نباید به نیّت پُر کردن شکم خورد.

در دنیایی که کوبیده و جوجه‌‌فیله‌های زرد و زعفرانی بدون پلو سروری می‌کنند، حیف است که کباب‌ها را چلوخور کرد. کباب‌خوری را باید از کودکان آموخت. همیشه نصف کباب‌شان را با درایت زیاد در زیر پلو پنهان می‌کنند. وقتی صحنه از برنج خالی شد، جواهر را زیر دندان نوازش می‌کنند تا با معجزه طعمش به سلیقه آشپز ایمان بیاورند.

اگر می‌خواهید عصاره دسترنج چندین‌ساله مادربزرگ را امتحان کنید، دست‌کم یک قاشق از خورشت قورمه سبزی‌اش را بدون همراهی برنج یا نان میل کنید؛ آن‌گاه فهم می‌کنید که خورشت مادربزرگ‌پَز چه میراث ارزشمندی برای اولاد است.

خالی‌خوری در فست فود هم صادق است. آنجا که اغوا می‌شوی و هات‌داگ شکاری و ژامبون دودی تنوری را از لای نان لوس فرانسوی کش می‌روی. حتی خوردن خالی‌خالی قارچ‌وپنیر هم لذت خودش را دارد. یاد بگیریم که شان سالاد را در الویه حفظ کنیم و با نان باگت حیف‌ومیل‌اش نکنیم.

حتی اعجاز برنج طارم و سیلان هم در پلوی ساده برانگیخته می‌شود. آخرِ آخرت‌اش بتوان نوک قاشق کره به آن اضافه و از هر گونه طعم‌دهنده اضافی خلاصش کنی. دلم کباب است برای چلوکره‌‌ای که در منوی رستوران بی‌کباب می‌ماند.

اگر کشک‌وبادمجان پُر از گردوی مازیار را خالی‌خالی بخوریم، زبان را می‌سوزاند؛ خب بسوزاند. پروانه هم از شوق شمع می‌سوزد! همان‌طور که خالی خوردن واویشکا و سیرقلیه هم ترموستات دهان را فعال می‌کند.

اگر از عمد خِنگ بشویم و «خوار» را «خور» بنویسم، حتی می‌شود خالی‌خوری را جایگزین کره‌خوری کرد. البته که پای نشستن عاشقان هم می‌شود مزه را خالی‌خالی تناول کرد و حتی کیفورتر هم شد!

#حوالی_چهارراه_قصر

🔈 @shekamnevis