دلمان عدس خواست
از همان عدس‌پلوهای شهربانو که با «عدس دیم» دم‌ می‌کشد.
عدس دیم آن محصولیست که با آبیاری کشاورزان قهر است و انتظار آبیاری خدا را می‌کشد. معمولا کشت زمستان یا پاییز است و اگر خوش‌شانس باشی، شاید سمت باهار نصیبت شود. اگر عدس یا حبوبات دیم را اطراف اردبیل جستجو کنید، زمان انتطار برای خریدش کم می‌شود.
اما برگردیم سر عدس‌پلوی شهربانو؛
آشپزی‌ که غذا را با قضا بپزد، بین محتویات قابلمه‌اش فرق نمی‌گذارد. عدس دیم ریز است و بار حسادت برنج را به خودش کم می‌کند. همه اعضای خوراک هم‌اندازه‌اند و فخرفروشی نخواهند داشت.
اما اوج هنرنمایی عدس دیم، نفوذش به اعماق قابلمه و تاثیرگذاری‌اش بر روی ته‌دیگ است. اگر برنج دمی باشد و وظیفه هندلینگ ته‌دیگ را هم به عهده بگیرد، چکیده طعم دیم‌عدس را باید در ته‌دیگ داستان جستجو کرد.
کلسیم که هیچ، آشپز که باعشق باشد، یک پکیج مولتی‌ویتامین و پروتئن و ئین‌های دیگر  از غذا استخراج خواهد شد.

#جوابیه_های_شکمی
#حوالی_نیمکت

📝 @shekamnevis