بارها گفته‌ام. وسواس و امید به حمایتِ اروپایی‌ها بیجاست. ماه‌ها ده‌ها هزار ایرانی فریاد زدند سفارت‌ها را ببندید و حاصل چه شد؟ دیدارِ یک‌یکشان با وزیر خارجهٔ رژیم. کافی نیست؟ حتا اگر داستان ۱۸۰ درجه متفاوت هم بود فرقِ چندانی نداشت. به یاد بیاوریم که در اروپا حتا نمایندگانِ خوآن گوایدو را رسماً پذیرفتند. حالا او کجاست؟ در مقابل، الجولانی به قصرالشعبِ دمشق رسید و اینها جلوش دست‌به‌سینه نشستند. تا پرچم در سعدآباد برافراشته نشود، بازیِ اروپا ـــــ‌این اتحادیهٔ ضعیف و بیمارـــــ همین است: بیهوده و بی‌اثر، در پیِ گداییِ انرژی.
[...]
Post #693
1.15K