🔻تأملی در روایت من مات علی حب آل محمد مات شهیداً

ممکن است چنین توهم شود که هر کسی محب اهلبیت علیهم السلام گردید اهل نجات است و اگر بمیرد در حکم شهید بوده و گناهانش آمرزیده می شود. بنابراین شرط چنین جایگاهی ولایت اهلبیت علیهم السلام نیست بلکه صرف محبت به ایشان کفایت می کند و از این رو، عامه یا مخالفین شیعه نیز به جهت روایت فوق آمرزیده شده و در حکم شهید محسوب می شوند!

👈پاسخ:

أولاً:
منشأ روایت "من مات علی حب آل محمد" کتب عامه بوده و نخست ثعلبی (متوفای قرن 5 ه ق) و پس از او زمخشری (متوفای قرن 6 ه ق) آن را نقل کرده اند و منابع مشهور متقدم شیعی آن را گزارش نکرده اند ومتأخرین هم از همان منابع عامه نقل نموده اند. (الكشف و البيان، ج‏8، ص: 314؛ الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، ج‏4، ص: 220)
علاوه بر اینکه آنچه از فضائل اهلبیت علیهم السلام که منحصراً، عامه آن را نقل می کنند را بایستی تردیدانه بدان نگریست چنانچه برخی روایات نیز بر آن دلالت می کند.

ثانیاً:
برفرض اعتبار روایت فوق، چنانچه در پست قبلی و همچنین پیرامون روایت "حُبُ‏ عَلِيٍ‏ عِبَادَةٌ" نیز بیان گردید، قطعا مقصود از محب،به قرینه روایات فراوان دیگر، شیعه اثناعشری است نه غیر شیعه! وگرنه چگونه می توان پذیرفت که هم اسلام با نسخه شیعی حق بوده و هم اسلام با نسخه سنی! و هر دو گروه در آخرت اهل نجاتند! بلکه طبق روایات متواتر و اتفاق علما، مخالفین کافر اخروی بوده اهل نجات نیستند، زیرا شرط ورود به بهشت، اعتقاد به ولایت و خلافت بلافصل امیرالمؤمنین علیه السلام تا امام زمان عجل الله تعالی فرجه است. پس برای قضاوت باید مجموع روایات را سنجید و تنها به تک گزاره ای چون روایت فوق بسنده نکرد.

ثالثاً:
در صدق و انطباق عنوان محبت اهلبیت علیهم السلام بر مخالفین شیعه نیز ممکن است خدشه نمود، چنانچه در کلام مرحوم مجلسی اول نیز مذکور است؛ زیرا چگونه محبت به اهلبیت علیهم السلام در کنار محبت به ظالمین وغاصبین حق ایشان با هم جمع می شود! چنانچه در روایتی نیز چنین آمده"لَنْ يُحِبَّنَا مَنْ يُحِبُّ مُبْغِضَنَا إِنَّ ذَلِكَ لَا يَجْتَمِعُ فِي قَلْبٍ وَاحِدٍ ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ" (أمالي طوسي، ص: 148)
از احمد بن حنبل ملعون نیز نقل شده: لَا يَكُونُ الرَّجُلُ سَنِيّاً حَتَّى يُبْغِضَ عَلِيّاً قَلِيلا. (بحار الأنوار، ج‏49، ص: 261)

🔰https://t.me/sh_touba